Trompettist Michael Sarian Brengt Portishead Cover "Glory Box" Uit in Aanloop naar Nieuw Album ESQUINA op Greenleaf Records

Trumpeter Michael Sarian is een veteran van een myriade iconische jazz scènes, van het Kennedy Center tot de Blue Note, tot het Montreux Jazz Festival. Hij is een gevestigde componist en improvisator die verschillende releases heeft op 577Records, opnames met Olec Mün op piano en koffie records, en met zijn eigen kwartet op ears&eyes en Shifting Paradigm Records. Hij speelt op zijn eigen custom “SARIAN” mondstukken, gemaakt in Frankrijk door Atelier Donat.

Op zijn laatste, Esquina, leidt de in Toronto geboren, in Buenos Aires opgegroeide en in NYC gevestigde musicus zijn kwartet door meer dan vijfenvijftig minuten van boeiende, hoek-omgaande jazzverkenning die fans van Miles Davis' elektrische periode en Jeff Parker's ETA IVtet zal behagen.

Wat bijzonder opmerkelijk is – behalve de opmerkelijke muziek zelf – is dat Sarian hier werkt met dezelfde muzikanten met wie hij op zijn vorige drie releases heeft gewerkt. Die records waren min of meer werken van kamerjazz, voornamelijk akoestisch, vol met mooie en duidelijke melodieën, en het tekenen van vergelijkingen met artiesten zoals ECM-veteraan Kenny Wheeler. Esquina is echter een opzettelijke en dappere verschuiving in pulserende jazzfusie, gekenmerkt door wilde, Jon Hassell-esque verwerkte trompet, synthesizers en elektrische organen en piano's, en galopende ritmes die niet uit de plaats zouden zijn op Agharta of On the Corner.

Geboren uit de behoefte van Sarian om zichzelf en zijn medewerkers uit te dagen, werd de muziek die Esquina omvat met weinig tot geen repetities opgenomen en volgt grafische scores die werden gevormd uit tekeningen en schetsen die Sarian maakte tijdens een downtime tijdens een vier maanden durende stadiontour als popbandsideeman. In geen geringe zin, dan, kan Esquina worden beschouwd als een soort schaduwwerk. Of het nu opzettelijk, intuïtief, of ergens tussenin, Sarian reageerde op deze maanden van mainstream popmuziek en een rigide tour schema met experimentatie, avontuur, en spelen. En in geen geringe mate, reageerde hij op de stabiliteit die hij zich had gebouwd door te spelen met Nathan Ellman-Bell, Marty Kenney, en Santiago Leibson. S

Als kunstenaar is Michael Sarian niets anders dan stationair. hij is in beweging, schilderend en volgt zijn eigen pad.

“Ik ben opgegroeid met het horen van Portishead’s Glory Box – ik was een kind toen het werd uitgebracht, en toen werd het een onderdeel van de popcultuur stof, verschijnt overal op tv en films, en het bleef altijd bij me zitten. De mix van gezellige vocals en trip-hop beats voelde uniek. Tijdens het werken op Esquina realiseerde ik me dat het nummer echt goed kon passen in de meer geïmproviseerde, los gestructureerde experimentele geluid dat ik ontwikkelde.