De geschiedenis van Rock en Roll is gevuld met voorbeelden van bands die hun toewijding aan hun vakgebied hebben geleid tot de radicale herstructurering van hun collectieve levens. Dit reikt van de gezellige vertrek van The Band's output vanuit het Big Pink, tot het sinistere totalitarisme van Captain Beefheart en Father Yod. Voor de Cincinnati kwintet is het geluid van hun vierde, volledige album Sunbeam Dream onlosmakelijk verbonden met de gemeenschappelijke aard van de band’s bestaan.

Het centrale zenuwstelsel van In De Pines is gevestigd in The Lodge - een oude Masonic tempel die is omgebouwd tot een multifunctioneel gebouw aan de overkant van de rivier in Dayton, KY. De groep bezet een hoek van de kelder in dit uitgestrekte labyrint waar ze Foleytronics - een boutique vintage pro audio reparatieatelier - runnen en bedrijven, en een van een handvol gelijkgezinde ateliers in de wereld die kunnen opereren en vintage digitale effecten kunnen repareren. Een natuurlijk gevolg van dit atelier is hun studio in de kelder van bandlid Peter, een kamer vol verschillende vintage effecten, bandrecorders en synthesizers, waar ze Sunbeam Dream volledig hebben opgenomen en geproduceerd. Alle opnameapparatuur die op Sunbeam Dream is gebruikt, werd gered van de zekerheid van de dood, gerepareerd en weer in werking gebracht door de bandleden zelf, die bij de opname volledig op de hoogte waren van (en enthousiast waren om te exploiteren) de beperkingen van deze apparaten. Net zoals het concept van Oulipo in poëzie en wiskunde, stromen creativiteit en probleemoplossing voort uit een heldere begrip en constante testen van hun grenzen.

Het opnameproces liet In De Pines toe om zich te concentreren op de kleinste details voor het eerst - hele dagen besteed aan het vinden van de juiste akoestische gitaarsound, alleen om op een stuk Scotch-tape te stuiten dat over de snaren was gespreid; uren die in andere studios als luxe zouden worden beschouwd, terwijl ze verschillende cymbal combinaties zouden proberen voor een refrein of bridge. Net zoals ze deden met hun reparatieatelier, creëerden de bandleden een opnamestudio waar hyperfocus en aandacht voor details niet alleen toegestaan, maar volledig werden omarmd.

Het resultaat van deze obsessieve niveau van controle is het meest geslaagde werk van In De Pines tot nu toe. Sunbeam Dream neemt de band’s shoegaze-geïnformeerde psychrock en verhoogt de bar. Met een zwaarder accent op synthesizers die van een textuur-element naar een hoofdrolspeler in de band’s geluid gaan, stelt de band een claim in de lijn van de grandeur en de korreligheid van albums als The Verve’s A Northern Soul of The Charlatans (UK) zelfgetitelde album waarbij beide bands’ productie leek te matchen met hun creatieve visie. Met Sunbeam Dream voelt alles tegelijkertijd helderder, scherper en heerlijk in een schemerig neveligheid dat elk element omringt. Van Michaels stem die door de chaos heen snijdt met scherpzinnige helderheid tegen de wanhopige lead op de zelfgetitelde track, tot de langzame, staccato ritme op “Reticon” - een track die vooral een spotlightschijn werpt op Peter - met transcendent synthesizers en een knik naar Kid A’s computer-taalpathologie.

Meer pastorale stemmingen ontstaan in het albums middengedeelte met “Time Shakes” en “Delirium” die de band in rechte voorwaartse psych-gebieden duwen terwijl ze een dikke shoegaze crunch behouden. Als een verklaring van doelstelling, “Hide The Sky” en “Oubliette” spreken met de meeste alacritie. De zin “de wolken kunnen de hemel niet voor me verbergen” lijkt volledig gevormd te zijn - deze zijn nummers die op akoestische gitaren kunnen worden gespeeld, maar thuis zijn in een nest van knetterende synthesizers, knallende cymbalen en verpletterende gitaren.

Het album eindigt op “All This Noise” - een track die thematisch lijkt te buigen naar de manier waarop dit album werd gemaakt. Vrede, focus en tijdverdrijvende aandacht als antwoord op de constante wirbel van lawaai die ons afleidt van het soort werk dat we echt liefhebben - beperkingen en al. Het werk - als het kan worden genoemd - wordt ons rechtstreeks (PKD-stijl) in het volledige spectrum van een zonnestraal getoond.