Tappdänzerin Melinda Sullivan & Pianist/Komponist Larry Goldings kënnegen hir gemeinsam Big Foot LP un, déi den 28. August erauskomm ass

De Grammy-nominéierte Pianist a Komponist Larry Goldings an de Tap-Dänzer extraordinaire Melinda Sullivan sinn stolz, hiren zesummenaarbechtende Rekord Big Foot, en innovativen, eenzegaartegen Album op Colorfield Records.

Wéi de Goldings an de Sullivan kuerz virum COVID-Pandemie getroffe goufen, woussten si net, wéi groussen Impakt et fir béid wierde géif. Bis 2021 hate si ugefangen, sech am Goldings sengem Hintergaart zesummenzefannen, ze spillen, an Videoen vu hiren Improvisatioune op soziale Medien ze posten. De Projet gouf onmiddellbar vun Museker a Journalisten erkannt, déi an der Verbindung vu Tap-Danz a Jazz eng déif Legende gesinn hunn, déi sech iwwer 100 Joer erstreckt.

Et war onvermeidbar, datt dat Duo sech schliisslech entscheet huet, de Projet vun de soziale Medien an de Studio ze huelen. Vum Ufank un woussten si, datt si eng bestëmmte sonoresch Sprooch fir d'Opnam entwickelen mussen. Dat huet si zum Ingenieur-Produzent Pete Min gefouert, en Mann, deen sech fir d'Konscht vu kënschtlechen Opnameen asetzt, déi de Raum tëscht Improvisatioun a Kompositioun, Chaos a Kontroll, Intentioun a Entdeckung erforschen.

Een vun de Herausforderungen bei der Opnam mat engem Tap-Dänzer, sou hunn de Goldings an de Sullivan festgestallt, war, datt d'Musek musste lauschterbar bliwwen - als Musek - ouni sech op de Prozess ze konzentréieren, wéi et gemaach gouf. Big Foot fënnt d'Gläichgewiicht tëscht der Opnam, déi musikalesch zefriddegestellt ass, ouni d'sonoresch Landschaft ze iwwer-manipuléieren, an déi Sullivan als perkussive Dänzerin wierklech presentéiert. “My main thing,”, seet Goldings, "war et, datt ich wëll, datt de Leit héieren, wat Melinda maacht."  

Wärend der Opnamssitzungen huet sech de Goldings an der analoger Synthese versenkt a gouf e Katalog vu Klavieren benotzt, deen all electronic-Enthusiasten beneiden géif. Sullivan danzt a Strümpf, Sand a Schong, fir de gréissten Deel vum Album, an hir rhythmesch Nuancen kommen ervir. De Zéi, de Knéchel, de Schuch a de Täpp, déi si bréngt, sinn komplex, déi dacks Bürste op enger Snare-Trommelen, anerer Mol Tablas oder Rahmendromme, an nach anerer Mol de Klang vun enger analoger Drum-Maschinn oder Beat-Box evokéieren.

Aner Mataarbechter um Album sinn de Sam Gendel op Saxophon a Effekter, de CJ Camerieri op Trompett a Flügelhorn, d'Daphne Chen op Gei a Viola, an de Bassist Karl McComas-Reichl. Jiddereen bréngt seng eegen Téin zum schonn ongewéinlechen Party mat. Goldings seng Duechter Anna sang en haartgëllende Melodie op "Do You Like", e Lidd, dat mat der Stëmm vun engem aneren berüümten, dem Drummer Steve Gadd, ufänkt. Et ass Gadd seng Stëmm, déi d'Fro "Wéi gefält...?" stellt, ier hien ufangen huet, mat sengen Hänn op enger Schachtel ze tippen.

Vill Kompositiounen op Big Foot ruffen Film-Cues, well wéinst hirer onentwéckelter Struktur. Si fänge uisen, si entwéckele sech, si ennen op enger onerwaarterter Plaz. Larry gëtt zu, dass "Film-Scores en Influenz op dës Musek sinn. Es ass och Björk, an Joe Zawinul."  

Mä wat déi Rees an déi Influencen och gesinn hunn, einfach gesot Big Foot ass grouss Musek, déi extrem schwéier ze spillen ass, mä séier ze lauschen.

Iwwer Colorfield Records:

Colorfield Records ass e Label, deen zu Los Angeles an Pete Min sengem Lucy's Meat Market Studio baséiert. Colorfield-Kënschtler gi gedréckt, fir am Studio ze komponéieren, dacks Instrumenter ze spillen, déi si net gewinnt sinn, an sech sou staark op de Klang wéi op d'Musek an d'Kompositioun ze verlaangen. De Prozess ass entworf, fir erauszekommen, aus de Komfortzonen, fir d'Spontaneitéit an d'Exploratioun ze erhéijen.