leon todd johnson verëffentlecht den zweete Single "kei" aus sengem neiem Album wa kei sei jaku op Whited Sepulchre Records de 07.25.25

Deen zu Indianapolis baséierte Leon Todd Johnson huet zanter 2020 ënner dem Pseudonym Airport People opgeholl. Ënner deem Numm huet Johnson seng neoklassizistesch Aarbecht mat Windham Hill/ECM-Jazz-Inflektiounen geflirt, woubäi en eng déif melodesch Sensibilitéit agebaut huet, déi sech duerch seng opgeholle Wierker zitt. Wéi den Numm et weist, huet d'Wierk vun Airport People Johnson seng Erënnerungen un Reesen mam Familljeënnerhalt an Afrika, fir d'Aarbecht vu sengem Großpapp, engem Biergerrechtsleader, ze ënnerstëtzen, ofgefaangen - en Zoustand, deen hie als "tëschent wou mir hinwëllen an wou mir waren, an mir hu net vill ze soen" beschriwwen huet.

Johnson seng zweet Plack fir Whited Sepulchre Records fënnt hien nees inspiréiert duerch Reesen, mä wéi den Nummewiessel et seet, ass seng Aarbecht net méi duerch de Raum tëschent zwee Plazen definéiert. Statt deem, konzentriert sech op d'Reese no baussen an op d'Fannen vun Heem bei sech selwer - philosophesch an musikalesch.

Johnson ass laang vun der Aarbecht vum Ryuichi Sakamoto beandrockt ginn. Wärend hien Lieder fir dëst Album geschriwwen huet, ass hien op e puer spéit Sakamoto-Stécker wéi Andata an op verschidde Soundträcker fir Filmer, besonnesch MinamataMat dëser Musek am Kop an huet ugefaangen Zen-Meditatioun ze praktizéieren, ass de Johnson a Japan fir eng laang erwaart Rees gereist. Wéi hien zu Hause ukomm ass, huet hien ugefaangen, déi véier Lidder zesummenzestellen, wéi hien e Interview mat Mine Somi Kubose iwwer d'traditionell japanesch Teezeremonie gehéiert huet. D'Interview gouf 1977 am buddhistesche Tempel vu Chicago vum Chungmoo Choi opgeholl an an der Library of Congress preservéiert; et war genee wat dem Album gefeelt huet.

Mueren hunn ëmmer prominent an Johnson sengem Wierk figuréiert. Vun Nine Mornings - sengem virege Rekord fir Whited Sepulchre Records - huet hien seng morgendlech musikalesch Skizzen zu vollstänneg ausgebauten Lieder zesummegestallt. Vill Zuhéierer hunn seng Aarbecht als essenzial Morgenmusek beschriwwen, déi hir éischt Tass Kaffi oder Tee begleed. Fir dëst lescht Album huet Johnson iwwer d'véier Prinzipien vun der japanescher Teezeremonie nachgeduecht

• Wa (和): Harmonie oder Eenheet
• Kei (敬): Respekt oder Éier
• Sei (清): Réinheet oder Sauberkeet
• Jaku (寂): Rou oder Stil

An dësen Prinzipien huet Johnson eng Analogie zu de Stécker fonnt, déi hie opgeholl huet. Jiddereen huet wéi hie se erëm ugehéiert huet, eng Prinzipien verkierpert, an huet Proben aus dem Interview duerch déi ganz Stécker gewueven.

D'vier Stécker op wa kei sei jaku baut op d'Lëscht vun From Nine Mornings. D'friddegt Piano-Melodie vu "wa" gëtt mat eem vun de meescht ausdrucksstaarken Bass-Aarbechte vun Johnson begleet - gedämpfte Lafen vermëschen sech mat Sträicheren, fir d'Harmounie ze erforschen. "Kei" baut sech zu engem sérene Crescendo op, mat arpeggiéiertem Piano an Gei-Gegemelodien, wärend "jaku", wéi den Numm et seet, Piano-Melodien an der Loft hänke gelooss, mat just genug Zäit, fir ze landen.

Wéi en sech méi perséinlech un d'Thema geknüpft huet, huet Johnson Feldopnamen vu verschiddene Teehaiser-Gären aus senger Rees a Japan, souwéi Klänge vu sengem eegenen Tee-Rituel am Mueren an d'Kompositioune mat agebaut. Percussives Elementer, Raumscrapes an d'Klinge vun Metall géint Porzellan fänken all seng déi daglech Praxis - eng Praxis, déi vu Fans geteelt gëtt, déi seng Musek benotzen, fir an hiren Dag ze starten. D'Album gëtt mat enger zesummenaarbechtender Verëffentlechung vun der Cincinnati-baséierter Wendigo Tea gefeiert, déi e limitéierte Tee-Blend ugebueden huet, deen vum Album inspiréiert gouf.

Zanter der Opname vu wa kei sei jaku ass Johnson Papp ginn. Et ass him net entgaange, datt hie, ënner der Welt ëmwälzender Erfarung vun der éischter Kannerzäit, sech vun engem Pseudonym ewechbeweegt an déi Lieder mat sengem ganzen Selbst ausstafféiert - sou wéi de Selbst jee kann.

Tracklist:

wa
kei
sei
jaku
wa (instrumental)
kei (instrumental)
sei (instrumental)
jaku (instrumental)