Komponist & Produzent Gabriel Birnbaum deelt staark Singel "A Feeling Unbroken"

Wëllkomm jiddereen - haut deelen ech "A Feeling Unbroken" de leschten Single vun mäinem neie Rekord Patron Saint of Tireless Losers, den éischten Enregistrement vun Lidder déi ech zanter co-productioun vun Mutual Benefit's Growing at the Edges an d'Schreiwe vun de Sträicher/spillen op de Saxophon vun Katie Von Schleicher sengen A Touch of Schleicher in the Night léischt Joer.

LP Smartlink

Bandcamp

A Feeling Unbroken ass e Lidd vun eem, deen hanneru gëtt, an sech ëm e waardegen Verléier beméit, an déi Léift an Resentiment all zerrass a verwickelt feelt. Wéi meng Stëmm brécht an zeréckkënnt genee zur selwechter Zäit op béide Opnahmen, ass esou wild. Ech konnt et net glawen, wéi ech et bei der Repetitioun gehéiert hunn, richteg Studio-Kismet.

'A Feeling Unbroken' Texter:

ech wëss, dat du verstoeß
alles, wat méch ëmbréngt, mä
Ech wëss, datt dir et net stoppe kanns elo
net dat ech déch froe wäert, du wëss
méi schwätzt Äerd, wéi ech eng Geschicht fënnt, déi op de Fall passt
du carrïes de den Dag, ech wëss, keng Hand wäert déch erofschloen
kee mengéint keng strike you down

jetzt dat du op däinem Wee biss
wéi fillt et sech un, fir z'erënneren
vun drëssegdausend Fouss
an déi Wunnengen wou d'Luft néiergedréckt huet
erduerch op däin Hals, du wäcks op, du kéks an der Häll
du carrïes de den Dag, ech wëss, keng Hand wäert déch erofschloen
kee mengéint keng strike you down

gott ass e Gefill ongebroch
läng möi dir lafen an der Opener
gott ass e Gefill ongebroch
läng möi dir lafen an der Opener
ech wäert kucken

"Op seng akrlaméierte LPen mat sengem experimentelle Rockband Wilder Maker, huet de Brooklyn Sänger-Schreiwer Gabriel Birnbaum seng Forme gebroch. Placken wéi 2018 seng ausgebreete Konzeptplack Zion an dem leschte Joer seng Gäscht-Lead-Sänger-gefëllt Schatzkëscht Male Models hien hatt d'Vermeigenung vum 38-järege Museker fir formal Abenteuer, stilistesch Wendungen an lyresch Verbosität - déi déi Stréimung vun enger waarme a geeschteriche Konversatioun spigelt, an eng Faszinatioun mat Influencen vu Bob Dylan bis Billy Woods verrodt. Op senge Placken, déi ënner dem Numm Gabriel Birnbaum erauskomm sinn, konzentriert hie sech op Ekonomie an direkt emotionaalt Resonanz, an béit klassesch amerikanesch Songformen no sengem Wëllen. No 2019 senger Not Alone- an nodeem e busy Period vun Produktiouns- an Arrangementaarbechte fir Kënschtler wéi Mutual Benefit an Katie Von Schleicher - seng faszinéierend neit Solo-Album Patron Saint of Tireless Losers ass déi immediatst an narrativ kaleidoskopesch Sammlung vun Lidder an senger Carrière - déi déif perséinlech an enigmatisch ass, op engem Wee, deen séier Relisten erlaabt. Mat Sensibilitéit an Geduld schneit Birnbaum direkt op d'geeschtlech Essenz vun de Charakteren, déi hien bewunnt, an zéit affektiert an léifdevoll gezeechent Szenen, déi duerch katharteschen Haken gestäerkt ginn.

opgeholl an déifem Wanter, Patron Saint—wéi Not Alone—kanalisiert d'Produktiounsmethode vum Neil Young a Crazy Horse: an e puer Deeg gemaach, ouni datt ee vun de Spilleren d'Material virdru gehéiert huet. Birnbaum - en erfahrene Saxophonist souwéi Gittarist a Sänger - huet ee Fouss an der Welt vum NYC Jazz an Avantgarde-Musik, an arbeit mat Spilleren, déi Indie-Rock an Americana-Bonafides mat Free-Improv-Instinkten vermëschen: Will Graefe (Gittar/Bass), Adam Brisbin (Gittar/Bass) an Jason Nazary (Drums). D'Spontanitéit vum Spill formt d'dramatesch Situatioun an all Track; zu Molze bauen si op, bis se d'Akkordstruktur verstoppen an de Tempo explodéieren - gesinn Nazary, deen de stürmischen Denkprozess vum Erzieler an "Same As You" miméiert. Anerwäerts hunn si eng méi atmosphäresch Roll, strippen zeréck, fir d'Geschicht hir Mise-en-scène zu evokéieren, wéi an dem schéinen, leise ruhege "A Drunk". Anerwäerts adoptéieren d'Lieder an Arrangements eng méi zäckeg Presentatioun, baséiert op opfällegem melodischem Kontrapunkt, déi un Wilco oder Elliott Smith an hirem meeschte Barock erënneren.

Dës empfindlech Arrangements ënnersträichen eng dammlech an impressionant Verbreedung vun Theemen an dramatesche Szenarien. Bal all Lidd spillt sech vun der Siicht vun enger anerer Persoun, inklusiv jonk Fraen, alternd Pappen, paranoid Prepper an enger post-apokalyptescher Welt, an eleng Männer, déi sech fir eng Verbindung ausstrecken. Deen duerchgängegen Theema tëscht dëse Persounen ass, datt si gewéinlech kämpfen, fir d'Realitéit, déi si festhale wëllen, - dacks ouni kleng Desperatioun - mat enger breederer, héichster Realitéit, vun där si just bewusst ginn. Birnbaum zitéiert een vun sengen Favoriten-Sammlungen vu Kuerzgeschichten, James Joyce seng Dubliners, als Inspiratioun. "Vill vu méi Lieder iwwerlappen sech mat de Szenarien an deem Buch: Leit, déi denken, si hunn en Ausweg, an dann passéiert et eppes, an dann ass et einfach wéi 'nee'. Et ass eng klassesch mënschlech Erfahrung."

D'Barrieren, déi d'Erzieler vum Album dacks géintiwwer stinn, sinn sowohl real wéi och imaginär. Si beleeën hir eegen konkrekt Feelungen, mä fantasiéieren och iwwer Strohmänner-Géigner a hir eegen ofhaangen Mortalitéit. Wéi bei villen Birnbaum-geféierte Verëffentlechungen, kommen hir Momenter vun der Erkenntness, ob positiv oder negativ, dacks a Barren oder Partien. Deen éischten "Laughing Backwards" kënnt vun enger feierlecher mä vermeidender Hang, déi Plaz vum Verbrechen - de Bar, wou si d'Wale vun 2016 gekuckt hunn - nees zu besichen an huet eng gutt Zäit tëscht der Däischter, déi nach ëmmer iwwer der Welt hänkt. Anerwäerts konfrontéiert den Erzieler vun "Same as You" sech mat Selbsthass a Desillusioun an engem Publikum op enger Konzert; am brennenden "The More They Come Around" embrasséieren si de Chaos am Kontext vun enger breederer politescher Malaise a kultureller Nihilismus.

Wéi en et geschafft huet, all Deel vun Gabriel Birnbaums diverse an onvermeidlech faszinéierender musikalescher Exploiten iwwer d'lescht Joerzéngten ze folgen, weisst, datt seng regelerend Impuls ëmmer dräi war, bestehend Perspektiven an familiar Plattitüden ze vermeiden. Wéi een vun sengen eegene Patronenheiligen - Paul Simon - setzt Birnbaum nei Herausforderungen fir sech mat all Opname, schärfend d'Nuessen a Schrauwen vun senger Liederschaf an pinpointend onerwaart nei ästhetesch Kontexten fir se. (Hien huet seng Fähegkeet mat hooky AM-Rock-Earworms, laangfristeg Blues-Exegesen, infektiéisem Riff-Rock, aktuell R&B an méi bewisen.) D'luxuriéis an psychedelesch Folk-Rock-Lieder Patron Saint of Tireless Losers schnidde sech mat Sécherheet duerch d'Wesent vun senger Kunst, héichlëft eng gereift narrativ Stëmm an ëmmer iwwerraschend musikalesch Syntax. Wéi vill Birmbaum an d'Welt gesat huet, ass et eng Tour-de-Force, déi op beiden Selbstsicherheet an Unrueh thrivt - Zeechen vun enger crucialer an ëmmer entwéckelnder Kënschtler, deem seng Aarbecht et onméiglech ass, sech ofzewenden, wéi een eis an hir Frequenz koppelt."

- Winston Cook-Wilson