Nate Terepka, Not Yet albümünü oluştururken, albümün ayrılığın yükselişini ve düşüşünü izlediğini beklemiyordu. EP'nin beş şarkısı, yazıldıkları sırada yazıldığı için, bir tutku ifadesinden gözü kapalı bir kırık kalbe ve kapanışa doğru ilerler. Bu kısa kaydın tümü bu kadar hızlı gerçekleşir. Ama Terepka'nın çalışmasının duygusal ve kompozisyonel derinliği, zamanın geçişini temsil eder. Not Yet2010'lerin başlarında, Terepka Brooklyn'de yer alan Zula adlı psikedelik pop grubunun solistiydi. Grup, Village Voice, SPIN ve Stereogum'dan büyük bir hayran kitlesi kazandı ve "herhangi bir belirli tür konvensiyonlarına uymazlık" nedeniyle "kendiliğinden" bir tutku ifadesinden gözü kapalı bir kırık kalbe ve kapanışa doğru ilerler. 2019'da Zula dağıldıktan sonra, Terepka müzik öğretmeye başladı ve sonunda Portland'a taşındı. "O anda," Terepka dedi, "benim profesyonel bir sanatçı olarak 'başarılı olmak' hayalimi bıraktım, gerçekten özgürleştiriciydi. Kendime, organik ve gerçek bir şekilde hissettiğimde yeni müzik üzerinde çalışmayacağıma söz verdim."

Bu şarkılar, Terepka'nın yazma ve kaydına geri döndüğünü gösterir ve bu nedenle,

, organik bir zorunlulukla doludur. "Bana Bul" ile birlikte, bu şarkı, sevgiyi kutlama için bir intiba veriyordu, mükemmel bir şekilde inşa edilmiş, ama tamamen kendine güvenmeyen bir elektropop hissi ile. "Orman" da aynı derecede dikkatli ve belki de daha içe kapanık, Terepka'nın, her yılını kronolojik olarak düşünürken, birkaç saatlik bir ormanda yürürken, her şeyi hatırlamaya çalışırken, disiplinli bir egzersiz anlatıyor. Piyano ve synthesizerler, sabit bir ritmin üzerinden serpantin yollar izler, hepsi, Robert Wyatt'ın Not Yet 'sini hatırlatabilir. Bu parça da, sonunda beklenmedik bir şekilde dağılacak olan sevgiyi referans alır. "Sana şimdi sevgini bilirim / bana kalan diğer hayaletleri atmak istiyorum," Terepka, bir kırık kalbe ve kapanışa doğru ilerler. Organik zorunluluk hissi, albüm boyunca devam eder ve kapanış parçasına kadar derinleşir. "Söyleyiyorum" bir piyano ile sürükleyici bir drama, Dennis Wilson'un "Düşünceleriniz" ile Sparklehorse veya Amen Dunes'u hatırlatır. Ruth Is Stranger Than RichardNate Terepka Not YetNate Terepka, Not Yet albümünü oluştururken, albümün ayrılığın yükselişini ve düşüşünü izlediğini beklemiyordu. EP'nin beş şarkısı, yazıldıkları sırada yazıldığı için, bir tutku ifadesinden gözü kapalı bir kırık kalbe ve kapanışa doğru ilerler. Bu kısa kaydın tümü bu kadar hızlı gerçekleşir. Ama Terepka'nın çalışmasının duygusal ve kompozisyonel derinliği, zamanın geçişini temsil eder.

Ayrılığın karakterize ettiği bu albümün sonuna rağmen, Not Yet , hiçbir şekilde acılı değildir. Kendi varlığı, ona bu özelliği kazandırır. "Bu yeni şarkı ve kayıtlar üzerinde çalışmak, çok saf bir his verdi," Terepka dedi. "Bu, bana çocukluğumdan bu yana ilk kez, herhangi bir tür başarı için değil, sadece kendi kendini ifade etmek için müzik yapıyordum. Bu projeye bu kadar iyi hissetmemin nedeni budur."

Nate Terepka tarafından yazılmış ve kaydedilmiş

Katılımcılar Dana Billings: “Saying It” için davul

Megan Hattie: “The Field” için modüler gürültü

Booker Stardrum: “Silence” için davul ve vurmalı çalgı

Henry Terepka: “The Woods” için elektrik gitar

miksleme, mastering ve ek mühendislik David Pollock tarafından

Megan Hattie tarafından kapak fotoğrafı