Post-Trash Premieres Pierwszy Singel „Silence” z Solowego Rekordu Nate Terepki "Silence"

Kiedy Nate Terepka zaczął pracować nad tym, co miało się stać Not Yet, nie spodziewał się, że będzie śledził wzrost i upadek swojego związku. Pięć piosenek na EP pojawia się w kolejności, w jakiej zostały napisane, i tak przechodzą od wyrazu całkowitego, miłosnego oddania, do zaskoczonego rozpadu i zamknięcia. W ciągu tego dość krótkiego nagrania wszystko dzieje się dość szybko. Ale emocjonalna i kompozytorska głębia pracy Terepki skutecznie zastępuje upływ czasu.

W latach 2010, Terepka współprowadził niezłomną brooklyńską psychedeliczną popową grupę Zula. Grupa zebrała wiele miłości od Village Voice, SPIN, i Stereogum, który chwalił kwartet za „niechęć do przestrzegania konwencji gatunkowych”. Po rozpadzie Zula w 2019 roku, Terepka przeniósł swoją uwagę na nauczanie muzyki, ostatecznie przenosząc się do Portland, OR. „W tym momencie”, mówi Terepka, „porzuciłem swoje ambicje, aby „osiągnąć sukces” jako artysta, co było naprawdę wyzwalające. Powiedziałem sobie, że nie będę pracował nad nową muzyką, dopóki nie poczuję tego organicznie i szczerze.”

Te piosenki oznaczają powrót Terepki do pisania i nagrywania, i tak, niezaskakująco, Not Yet jest napełniona poczuciem organicznej konieczności. „Find Me Where You Look”, z jego lekkim, electropopowym brzmieniem i ciepłymi, połyskującymi syntezatorami glissando, jest intuicyjnym świętem miłości, starannie skonstruowanym, ale całkowicie pozbawionym samowątpliwości. „The Woods” jest równie staranne i może nawet bardziej introspektywne, opowiadające o zdyscyplinowanym ćwiczeniu, które Terepka podjął, spacerując przez kilka godzin w lesie, myśląc o każdym roku swojego życia w kolejności chronologicznej, starając się zapamiętać wszystko, co mógł. Robert Wyatt’s Ruth Is Stranger Than Richard. Ten utwór również odnosi się do miłości, która ostatecznie, niespodziewanie się rozpadnie. „Wiemy, że mnie kochasz teraz / sprawia, że chcę pozbyć się reszty tych duchów”, śpiewa Terepka w bolesnym momencie przeczucia. Poczucie organicznej konieczności kontynuuje się przez Not Yet, pogłębiając się do zamykającego utworu. „Saying It” to epicka, pianistyczna drama, która przypomina Dennis Wilson’s „Thoughts of You” tak samo jak Sparklehorse lub Amen Dunes.

Pomimo rozpadu, który charakteryzuje zakończenie tego rekordu, Not Yet nie jest w ogóle gorzkie. Jego własne istnienie ratuje go przed tym. „Praca nad tym nowym zestawem piosenek i nagrań była bardzo czysta”, mówi Terepka. „Było to pierwszy raz, odkąd byłem nastolatkiem, że robiłem muzykę dla własnego wyrazu, niezanieczyszczonego ambicjami na jakiś szczególny sukces w scenie. Myślę, że to dlatego czuję się tak dobrze o tym projekcie.”