leon todd johnson Wydaje Drugi Singel "kei" Z Nowej Płyty wa kei sei jaku Na Whited Sepulchre Records 07.25.25

Leon Todd Johnson z Indianapolis nagrywał pod pseudonimem Airport People od 2020 roku. Pod tym nazwiskiem, neoklasyczne dzieło Johnsona flirtowało z inflekcjami jazzu Windham Hill/ECM, jednocześnie włączając głęboką melodyjną wrażliwość, która służy jako wątek przewodni w całej jego twórczości. Jak nazwa się odnosi, praca Airport People wykorzystywała wspomnienia Johnsona z podróży dookoła świata z jego rodziną, wspierając pracę jego dziadka, lidera ruchu praw obywatelskich, w Afryce - stan, który opisał jako „pomiędzy tym, gdzie się udajemy, a tym, gdzie byliśmy, i nie mamy wiele do powiedzenia”.

Druga płyta Johnsona dla Whited Sepulchre Records znajduje go ponownie zainspirowanego podróżami, ale jak sugeruje zmiana nazwy, jego praca nie jest już definiowana przez przestrzeń między jednym miejscem a drugim. Zamiast tego, koncentruje się na podróżowaniu na zewnątrz i znajdowaniu domu w sobie - zarówno filozoficznie, jak i muzycznie.

Johnson od dawna jest zafascynowany pracą Ryuichi Sakamoto. Podczas pisania piosenek do tej płyty, powrócił do kilku późnych utworów Sakamoto, takich jak Andata i różne ścieżki dźwiękowe do filmów, szczególnie MinamataZ tą muzyką na myśli i rozpoczętą praktyką medytacji zen, Johnson udał się do Japonii na długo wyczekiwaną podróż. Po powrocie do domu, zaczął składać te cztery piosenki, kiedy usłyszał wywiad z Mine Somi Kubose o tradycyjnej japońskiej ceremonii herbacianej. Wywiad został nagrany w 1977 roku w buddyjskim świątyniu w Chicago przez Chungmoo Choi i zachowany w Bibliotece Kongresu; był to dokładnie ten element, którego potrzebowała płyta.

Poranki zawsze odgrywały ważną rolę w twórczości Johnsona. Od Nine Mornings - jego poprzedniej płyty dla Whited Sepulchre Records - skompilował swoje poranne szkice muzyczne w pełnoprawne piosenki. Wielu słuchaczy opisało jego pracę jako kwintesencję porannej muzyki, towarzyszącej ich pierwszej filiżance kawy lub herbaty. Dla tej najnowszej płyty Johnson rozważył cztery zasady japońskiej ceremonii herbacianej

• Wa (和): Harmonia lub jedność
• Kei (敬): Szacunek lub czci
• Sei (清): Czystość lub schludność
• Jaku (寂): Spokój lub cisza

W tych zasadach Johnson znalazł analogię do utworów, które nagrywał. Każdy zdawał się uosabiać zasadę, kiedy słuchał ich ponownie, przenikając próbki z wywiadu przez całą płytę.

Cztery utwory na wa kei sei jaku rozbudowują bogactwo From Nine MorningsSpokojowa melodia fortepianowa „wa” spotyka się z jedną z najbardziej wyrazistych prac basowych, jakie Johnson nagrał - stłumione przejścia łączą się ze strunami, aby zbadać harmonię. „Kei” buduje się w spokojny crescendo z arpeggiowanym fortepianem i przeciw-melodiami skrzypiec, podczas gdy „jaku”, jak sugeruje nazwa, pozwala melodiom fortepianowym zawisnąć w powietrzu z wystarczającym czasem, aby się rozwinąć.

Łącząc się z tematem w sposób bardziej osobisty, Johnson włączył nagrania terenowe z różnych ogrodów herbacianych z jego podróży do Japonii, a także dźwięki z jego własnego porannego rytuału herbacianego do kompozycji. Elementy perkusyjne, szorstkie tarcia i brzęczenie metalu o porcelanę wszystko to ujmuje jego codzienną praktykę - tę, którą dzielą fani, którzy używają jego muzyki, aby ułatwić sobie rozpoczęcie dnia. Album będzie świętowany wspólną premierą z Cincinnati-based Wendigo Tea, która zaoferuje limitowaną edycję herbaty zainspirowanej płytą.

Od nagrania wa kei sei jaku, Johnson został ojcem. Nie umknęło mu to, że wśród doświadczenia zmieniającego świat, jakim jest rodzicielstwo po raz pierwszy, oddala się od pseudonimu i z pewnością napełnia te piosenki swoim pełnym ja - o ile samo ja może być w pełni poznane.

Lista Utworów:

wa
kei
sei
jaku
wa (instrumental)
kei (instrumental)
sei (instrumental)
jaku (instrumental)