Płyta solowa Nate Terepki nie jest jeszcze dostępna dzisiaj

Kiedy Nate Terepka zaczął pracować nad tym, co miało się stać Not Yet, nie spodziewał się, że opowie o wzlocie i upadku swojej relacji. Pięć utworów na EP-ce pojawia się w kolejności, w jakiej zostały napisane, i przechodzą od wyrazu absolutnego, miłosnego oddania do niespodziewanego rozstania i zamknięcia. W ciągu tego dość krótkiego nagrania wszystko dzieje się dość szybko. Ale emocjonalna i kompozycyjna głębia pracy Terepki skutecznie zastępuje upływ czasu.

W latach 2010-tych Terepka współprowadził niezmiernie wytrwałą brooklyńską psychodeliczną grupę popową Zula. Zespół zebrał wiele pochwał od Village Voice, SPIN i Stereogum, którzy chwalili kwartet za "niechęć do przestrzegania konwencji gatunkowych". Po rozpadzie Zula w 2019 roku Terepka przeniósł swoją uwagę na nauczanie muzyki, ostatecznie przenosząc się do Portland w stanie Oregon. "W tym momencie" mówi Terepka, "porzuciłem ambicję, by 'się udać' zawodowo jako artysta, co było naprawdę wyzwalające. Powiedziałem sobie, że nie będę pracował nad nową muzyką, dopóki nie poczuję tego organicznie i szczerze."

Te piosenki oznaczają powrót Terepki do pisania i nagrywania, i więc, niezaskakująco, Not Yet jest napełniona poczuciem organicznej konieczności. "Find Me Where You Look" z jego lekkim, electropopowym brzmieniem i ciepłymi, połyskującymi syntezatorami jest intuicyjnym świętem miłości, starannie zbudowanym, ale całkowicie pozbawionym samowątpliwości. "The Woods" jest równie staranne i może nawet bardziej introspekcyjne, opowiadające o zdyscyplinowanym ćwiczeniu, które Terepka podjął, spacerując przez kilka godzin w lesie, myśląc o każdym roku swojego życia w porządku chronologicznym, starając się zapamiętać wszystko, co mógł. Fortepian i syntezatory ślizgają się po serpentynowych ścieżkach przez stały rytm, co mogłoby przypominać Roberta Wyatt'a Ruth Is Stranger Than Richard. Ten utwór również odnosi się do miłości, która ostatecznie, niespodziewanie się rozpadnie. "Wiemy, że mnie kochasz teraz / sprawia, że chcę pozbyć się reszty tych duchów" śpiewa Terepka w bolesnym momencie przeczucia. Poczucie organicznej konieczności trwa przez cały Not Yet, pogłębiając się aż do zamykającego utworu. “Saying It” to epicka, pianistyczna drama, która przypomina “Thoughts of You” Dennisa Wilson'a tak samo, jak Sparklehorse'a czy Amen Dunes.

Pomimo upadku, który charakteryzuje zakończenie tej płyty, Not Yet nie jest w ogóle gorzki. Jego własne istnienie ratuje go przed tym. "Praca nad tym nowym zestawem piosenek i nagrań była bardzo czysta" mówi Terepka. "Była to pierwsza okazja, odkąd byłem nastolatkiem, że tworzyłem muzykę dla własnego wyrazu, niezanieczyszczonej ambicjami sukcesu w jakiejkolwiek scenie. Myślę, że to dlatego czuję się tak dobrze z tym projektem."

napisana i nagrana przez Nate Terepkę

GOŚCIE Dana Billings: perkusja w “Saying It”

Megan Hattie: modułowy hałas w “The Field”

Booker Stardrum: perkusja w “Silence”

Henry Terepka: gitary elektryczne w “The Woods”

miksowanie, mastering i dodatkowe inżynieria dźwięku przez Davida Pollocka

zdjęcie okładki autorstwa Megan Hattie