Girl Gordon udostępnia nowy singel "The Need" z nadchodzącego EP Corruptor, który ukaże się 16 sierpnia.

"Początkowe słowa Corruptor, „Stoję na polu, które już nie istnieje / Wypełnionym betonem lub jakimś szarym korporacyjnym gównem,” odnoszą się do miejsca, w którym Cincinnati-based DIY punk i indie rock band, Girl Gordon, zrobiła swoje pierwsze zdjęcia zespołu w 2023 roku. W ciągu kilku tygodni od zrobienia tych zdjęć, pusta, zmarznięta plama ziemi, tak charakterystyczna dla Midwest, usłana losami i butelkami, została niespodziewanie ogrodzona na budowę monumentalnego budynku. Oburzenie i zgorszenie w następstwie korporacyjnej kontroli w jej wielu formach przenika debiutancki EP Girl Gordon. Girl Gordon powstała w 2022 roku, gdy wokalistka i basistka, Jerika Hayes, zaprosiła swoich przyjaciół, aby „zagrać głośną muzykę w swoim piwnicy”, jak wspomina gitarzystka Hannah Blanchette, ostatecznie łącząc Blanchette, Hayes, Cory Linman na perkusji i Patrick Mitchell na gitarze rytmicznej i wokalu. Gdy zapytano, kim są wpływy Girl Gordon, członkowie często śmieją się i mówią, że będzie to się różnić w zależności od tego, z którym członkiem rozmawiasz. Ta muzycznie wszechstronna natura w całym zespole tworzy dźwięk, który czerpie z wielu zakątków punk, indie rocka i muzyki underground. Wpływy EP obejmują podstawowe zespoły, takie jak Sleater-Kinney, Fugazi, Sonic Youth, Placebo i Nirvana, a także czerpią z ciężkich nazw z ostatnich dziesięciu lat, takich jak Mannequin Pussy, Wednesday i Drug Church. Nagrany, zmiksowany i zainspirowany w piwnicy Girl Gordon przez Cory Linman, DIY etos Corruptor pozwolił na eksploracyjne podejście twórcze, nieograniczone ograniczonym czasem studyjnym. Nowe riffy pojawiły się miesiące później, harmonie wokalne rozwinęły się podczas występów na żywo, a duże cięcia improwizowanego hałasu zostały nagrane, aby później je wydobyć i zaaranżować. Corruptor zaczyna się od tytułowego utworu, który wali drzwi z wrzaskami przerażającej sprzężenia zwrotnego, gitary i wokale gotują się i wrzą po falach w ciągu zaledwie dwóch i pół minuty. „Peripheral Heaven” tworzy poznawczą dysfunkcję ze swoim optymistycznym tonem, podczas gdy rozmyśla o pożądaniu, tęsknocie i nieznośnym upale lata. Rozprzestrzeniający się hałas rocka „The Need”, zrodzony z jednego, uporczywego riffu gitarowego, odnosi się do presji społecznych standardów piękna, które są dalej propagowane przez strony społecznościowe, takie jak TikTok i Instagram. Ten utwór przechodzi w „Great American Speeches”, wybuch sarkastycznej energii punk, który kolażuje cytaty poza kontekstem z politycznych postaci z dziesięcioleci, aby podkreślić niezgodność, która wynika z kraju, który traktuje politykę jak rozrywkę. „Chicago Gyros & Dogs 2”, jeden z pierwszych utworów, które zespół napisał razem, jest numerem grunge z wysokimi i niskimi, który Mitchell mówi, że bada „przyjaciół, zmieniające się relacje i proces wybaczenia”. EP kończy się „Blood’s Dried”, który zespół miłośnie nazywa „Slow Song” przez kilka miesięcy, zanim dostał właściwy tytuł. Hayes opisuje tę piosenkę miłosną jako „trudną, brudną i brzydką stronę każdego związku i jak rany goją, ale często nigdy nie znikają całkowicie, ale jakkolwiek, jeśli masz kogoś naprawdę dobrego, możesz się więcej dowiedzieć o sobie i innej osobie, gdy kurz opada”.

Dodatkowe kredyty albumu:

Hannah Blanchette (ona/ona) - gitara, wokal (utwór 4) Jerika Hayes (ona/ona) - gitara basowa, wokal (utwory 1-3, 5-6) Cory Linman (on/on) - perkusja Patrick Mitchell (on/on) - gitara, wokal (utwory 2, 5, 6) Nagrany, zmiksowany i zainspirowany przez Cory Linman. Zmasterowany przez Hallie Melton. Zdjęcia autorstwa Jay Smith. Projekt okładki autorstwa Cory Linman.