Witajcie - dziś dzielę się z wami "A Feeling Unbroken", ostatnim singlem z mojego nowego albumu Patron Saint of Tireless Losers, pierwszym albumem utworów, które będę wydawał od współprodukcji Mutual Benefit Growing at the Edges i pisania struktur/grał na saksofonie w Katie Von Schleicher A Touch of Schleicher in the Night wczoraj.

LP Smartlink

Bandcamp

A Feeling Unbroken to piosenka o tym, jak zostaje się zostawiony, próbując być godnym utraty, czując miłość i gniew, wszystko jest zgarbione i splecione. Sposób, w jaki moje głos przerwa i wraca dokładnie w tym samym czasie na obu wersjach jest tak dziwny. Nie mogłem uwierzyć w nagrywaniu, prawdziwa kismet studia.

Tekst do 'A Feeling Unbroken':

Wiem, że zrozumiesz
wszystko, co mnie zabija, ale
Wiem, że nie możesz go zatrzymać
nie żeby cię o to prosić, wiesz
może kiedyś znajdę historię, która pasuje do pułapki
ty noszysz dzień, wiem, że nie uderzy cię ręka
nikt cię nie uderzy

teraz, że idziesz dalej
jak to czujesz, że pamiętasz
z trzydziestu tysięcy metrów wysokości
do tych apartamentów, gdzie powietrze uciskało ci na gardło
na Twoje gardło, śpiasz, dusisz się w piekle
teraz noszysz dzień, wiem, że nie uderzy cię ręka
nikt cię nie uderzy

bóg jest uczuciem nieprzerwanym
długo biegnij w otwartym
bóg jest uczuciem nieprzerwanym
długo biegnij w otwartym
Obserwuję

Na jego cenionym LP z eksperymentalnym zespołem Wilder Maker, Brooklynowski wokalista i kompozytor Gabriel Birnbaum od dawna niszczy granice. Albumy takie jak 2018 roku Zion i ostatni rok Male Models wyraźnie pokazują, jak 38-letni muzyk ma skłonność do formalnej odważności, stylistycznych skrętów i wulgarnych wypowiedzi - rodzaj, który odzwierciedla strumień ciepłego i pełnego energii rozmowy, zdradzając fascynację wpływami od Boba Dylana do Billy'ego Woodsa. Na albumach zatytułowanych Gabriel Birnbaum, skupia się na ekonomii i bezpośrednim rezonansie emocjonalnym, kształtując klasyczne amerykańskie formy piosenki na swój sposób. Po 2019 roku Not Alonei po aktywnym okresie pracy produkcyjnej i aranżacyjnej dla artystów takich jak Mutual Benefit i Katie Von Schleicher - jego wspaniały nowy album solowy Patron Saint of Tireless Losers jest najbardziej natychmiastową i narracyjnie kalejdoskopową kolekcją piosenek w jego karierze – zarówno głęboko osobistą, jak i tajemniczą w sposób, który zachęca do wielokrotnych odtworzeń. Z wrażliwością i cierpliwością Birnbaum dociera do duchowego rdzenia postaci, które zajmuje, malując dotkliwe i miłosierne sceny, wsparte katarsycznymi riffami.

Zarejestrowany w głębokim zimie, Patron Saint—jak Not Alone—kanał produkcji metodologii Neil Younga i Crazy Horse: zrobiony w kilka dni z żadnym z muzyków nie słyszał materiału przedtem. Birnbaum – doświadczony saksofonista, jak i gitarzysta i wokalista – ma jeden stopnię w świecie nowojorskiego jazzu i awangardowej muzyki, a współpracuje z muzykami, którzy mieszać indie rock i amerykańskie bonafide z wolnymi improwizacjami: Will Graefe (gitara/bas), Adam Brisbin (gitara/bas) i Jason Nazary (perkusja). Spontaniczność gry kształtuje dramatyczną sytuację w każdym utworze; w niektórych miejscach budują się do punktu, w którym zacierają strukturę akordów i wybuchają tempo – zobacz, jak Nazary mimuje turbulentny proces myślowy narratora w „Same As You”. W innych miejscach przyjmują bardziej atmosferyczną rolę, zrywając się, aby wywołać scenerię opowieści, jak w pięknej, lekko niepokojącej „A Drunk”. W innych miejscach piosenki i aranżacje przyjmują bardziej zredukowaną prezentację, opartą na zaskakującym kontrapunkcie melodycznym, przypominającym Wilco lub Elliott Smitha w najbardziej barokowych momentach.

Te wrażliwe aranżacje podkreślają zaskakujący i imponujący zakres tematów i scenariuszy dramatycznych. Niemal każda piosenka odbywa się z punktu widzenia różnych postaci, w tym młodych kobiet, starszych ojców, paranoidznych przygotowujących się do apokalipsy i samotnych mężczyzn szukających połączenia. Linia przerywna pomiędzy tymi jednostkami polega na tym, że zwykle walczą o to, aby pogodzić rzeczywistość, do której się przywiązują – często z niewielką ilością desperacji – z szerszą, surowszą rzeczywistością, o której dopiero zaczynają zdawać sobie sprawę. Birnbaum cytuje jedną z swoich ulubionych kolekcji opowiadań, Dublinerów Jamesa Joyce’a jako inspirację. „Wiele z moich piosenek pokrywa się z scenariuszami w tym książce: ludzie, którzy myślą, że mają sposób wyjścia, a potem coś się dzieje i to jest jak, „nie”. To klasyczne doświadczenie ludzkie.”

Bariery, z którymi spotykają się narrators płyty, są zarówno realne, jak i wyimaginowane. Błagają o swoje konkretnie porażki, ale także fantazjują o kłamstwach i swojej nadchodzącej śmierci. Jak w wielu wydaniach, które prowadzi Birnbaum, ich momenty rozrachunku, zarówno pozytywne, jak i negatywne, często pojawiają się w barach lub przyjęciach. Otwierająca „Laughing Backwards” pochodzi z celebracyjnego, ale unikającego spotkania, odwiedzając miejsce zbrodni – bar, w którym obserwowali wybory w 2016 roku – i mając dobrze się bawiąc między ciemnością nadal wiszącą nad światem. W innych miejscach narrator „Same as You” spotyka się z samookrutnością i rozczarowaniem w tłumie na koncercie; w „The More They Come Around” przyjmuje chaos w kontekście szerszego poczucia politycznej apatii i kulturowego nihilizmu.

Ktoś, kto śledził jakąkolwiek część rozmaitych i nieuchronnie przekonywających muzycznych wypraw Gabriela Birnbauma w ciągu ostatnich dwóch dekad, wie, że jego rządzącym impulsem zawsze było unikanie standardowych perspektyw i banalnych platitude. Jak jeden z jego własnych patronów – Paul Simon – Birnbaum stawia nowe wyzwania dla siebie z każdym nagraniem, doskonaląc podstawy swojego komponowania i wskazując niespodziewane nowe konteksty estetyczne. (Dowodził swoją umiejętnością z hooky rockiem AM, długimi bluesowymi analizami, zaraźliwymi riff-rockami, współczesnym R&B i więcej.) Leczne i psychedeliczne piosenki folk-rockowe na Patron Saint of Tireless Losers z pewnością docierają do istoty jego artystycznego stylu, podkreślając dojrzały głos narracyjny i zawsze zaskakujący syntaks muzyczny. Tak jak wszystko, co Birmbaum włożył do świata, jest to tour de force, które prosperuje zarówno na pewności siebie, jak i niepokoju – cechy istotnego i stale ewoluującego artysty, którego praca jest niemożliwa do odwrócenia, kiedy tylko nawiążesz kontakt z jego częstotliwością.”

- Winston Cook-Wilson