Znany ze swojej bogatej, zadumanej muzyki z gitarą i głosem na czele, która Aquarium Drunkard została uczczona jako „niesamowita linia przewodnia pomiędzy Zuma, Marquee Moon i The Days of Wine and Roses,” Brian John McBrearty jest artystą i poszukiwaczem, a z jego najnowszym albumem Remembering Repeating, kontynuuje on rozszerzanie swojego bujnego i różnorodnego muzycznego palety. Remembering Repeating jest pierwszym pełnometrażowym nagraniem, które 44-letni rodowity Filadelfijczyk wykonał bez gitar – i jego pierwszym instrumentalnym wydaniem w prawie dekadzie. Płyta jest zbudowana wokół wspaniałych progresji syntezatora, tęsknych saksofonów i stałych, wrzących rytmów. Weźmiemy to wszystko razem, jest to czasami przypominające Tortoise lub Natural Information Society, czy instrumentalną połowę Another Green World. Ale mimo poczucia znajomości i tych kilku punktów odniesienia, Remembering Repeating jest po prostu zbyt osobisty, aby być czymś innym niż unikalnym.

„Istnieją emocje i okoliczności życiowe,” mówi McBrearty, „które wykraczają poza słowa, które język jest strasznie niewystarczający do opisania.” McBrearty rozpoczął proces nagrywania Remembering Repeating w następstwie nieoczekiwanych śmierci jego rodziców i jest to, przede wszystkim, sposób na uzdrowienie i był sposobem dla McBrearty'ego, aby umocnić swój duch.

W sensie rowerowym, jest to zarówno wszystko, jak i nic z tego. Remembering Repeating nie zawiera słów, ale jest to poemat. (To zarówno figuratywne, jak i dosłowne, ponieważ tytuły utworów, odczytane kolejno, tworzą w rzeczywistości poemat.) Przepełniony jest melodią saksofonu – pięknie granej przez Matta Douglasa z The Mountain Goats – ale nie jest to całkiem jazzowy album. W jego centrum znajdują się ciepłe wodospady syntezatora w stylu Davida Sylviana, ale nie jest to ambientowy album. W swoim pochodzeniu i zamiarze jest to muzyka lecznicza, środek do celu, ale w swoim wydaniu jest celem samym w sobie. „Muzyka ma podstawową funkcję”, mówi McBrearty. „Muzyka jest nieopisowa, ale pozostaje głęboko komunikatywna; i niepowiedzianą prawdę można „wypowiedzieć” przez muzykę”. Jeśli to brzmi duchowo, to dlatego, że tak jest. Relacja McBrearty’ego do muzyki jest bezwstydnie, głęboko duchowa, a nawet sposób, w jaki nagrano tę płytę, wydaje się odzwierciedlać to. Perkusista Ryan Jewell nagrywał głównie bębny po nagraniu syntezatorów i gitary basowej. Ten skutecznie odwrócony proces wymaga pewnych skoków wiary i poczucia intuicji, na które wszyscy muzycy wyraźnie polegają.

Otwierający album utwór „Remembering” był, odpowiednio, pierwszym utworem skomponowanym przez McBrearty’ego. „Nie miałem zamiaru tworzyć albumu, kiedy zacząłem nagrywać ścieżki syntezatora, które miały stać się podstawą tego rekordu. Po prostu chciałem nauczyć się lepiej używać syntezatora, który kupiłem lata temu (Roland Boutique JU-06)”. Otwierając się na utrzymywane klaster akordów syntezatora, które brzmią, podczas gdy saksofon i perkusja lekko eksplorują przestrzeń rezonansową, „Remembering” następnie przechodzi do tematu w stylu Alice Coltrane na syntezatorze, z saksofonem wyrażającym lekki motyw, zanim wypuści się w terytorium improwizowanym.

„Repeating” następuje i demonstruje niezwykłą zdolność McBrearty’ego do wykorzystywania podstawowych conceptów dla maksymalnego efektu. „Przede wszystkim uważam się za kompozytora; niezależnie od tego, jakie instrumenty gram, są one na usługach utworu”, wyjaśnia McBrearty. Otwierając z solówką gitary basowej zanurzoną w echo taśmowym, „Repeating” krystalizuje wokół prostej półnutowej melodii saksofonu granego nad wesołym rytmem i opadającymi, syncopowanymi liniach syntezatora McBrearty’ego, które brzmią prosto z soundtracku Tangerine Dream. Podczas gdy oryginalna melodia powtarza się, melodia jest następnie zdublowana i przesunięta o ćwierćnutowy interwał; saksofon zjada swój własny ogon. Dosłownie „Repeating” w czasie rzeczywistym, Douglas bierze ten concept i biegnie z nim – warstwując saksofon i flet i tkając temat powtarzania w swojej improwizacji.

Współpraca jest kluczową częścią muzycznej praktyki McBrearty’ego i Remembering Repeating obejmuje dwa krótkie utwory interludialne, które są przypisane wszystkim trzem muzykom. „Burning” łączy przerażający temat napisany przez Douglasa, improwizacje perkusyjne Jewella, które są ściśnięte w arkusze metalu, i atonalne pętle syntezatora, które puchną w focus na samym końcu utworu. „Floating” z kolei został zainspirowany nieprawdopodobnym źródłem. „Ta piosenka była moją próbą odtworzenia dźwięku, jaki wydawał mój czajnik, gdy się nagrzewał”, ujawnia McBrearty. Opierając się na utrzymujących się tonach syntezatora, które dosłownie unoszą się między nutami C i C#, „Floating” prezentuje krótką podróż w serce ciemności. Douglas przełącza się na saksofon sopranowy na przerażającą i złowrogą melodię, podczas gdy Jewell ozdabia przestrzeń dźwiękową smykami i dzwonkami.

W przeciwieństwie do krótkich interludów, „Unfolding” jest Remembering Repeatingjest przedłużonym centrum, a także deklaracją misji podsumowującą zainteresowania kompozytorskie i osiągnięcia McBrearty’ego. Filmowy, piękny i cierpliwy, „Unfolding” powoli ujawnia warstwę po warstwie w ciągu 9+ minut. Zaczynając od wzajemnie związanych linii syntezatora, które powtarzają klaster nut w tym samym oktawie, McBrearty umiejętnie dodaje i odejmuje harmoniczną i melodyczną elementy na syntezatorze w pierwszej połowie utworu, tworząc głęboką mieszankę, której fani znieprawionych eksploracji syntezatora Bitchin’ Bajas lub powtarzania Bing & Ruth na pewno docenią. „Wychodziłem z pomysłem za pomysłem po napisaniu początkowego riffu, który dał podstawę dla ‘Unfolding’”, mówi McBrearty. „To było strumieniowe świadomości, czysta kreacja, ale prawdziwe pisanie piosenek nastąpiło kilka miesięcy później, kiedy zaaranżowałem i zmiksowałem różne części, aby utworzyć spójną całość”. Niewiele ponad 5 minut, cymbałowy podmuch zapowiada wejście saksofonu tenorowego Douglasa, zanurzonego w ciepłym reverbie i unoszącego się nad leniwym i absurdalnie w kieszeni groovem dzięki perkusji Jewella i gry na gitarze basowej McBrearty’ego.

Strony A i B Remembering Repeating zamykają się z delikatnymi, rozdzierającymi serce utworami, aby zakończyć swoje poszczególne podróże. Zamykający stronę A „Believing” jest balsamem dla duszy i świadectwem mocy dźwięku. Na skrzyżowaniu „Central Park West” Johna Coltrane’a i „Sun King” The Beatles, piosenka oferuje siłę leczniczą, która rzadko jest uchwycana w nagranych utworach. Tymczasem ostatni utwór albumu, „Receiving” – i jedyny, w którym występuje (beztekstowy) wokal McBrearty’ego – jest wizualnym przedstawieniem żalu, które kończy się katatyzmem, gdy perkusja Jewella i saksofon tenorowy Douglasa wirują i otaczają w kulminacyjnych ostatnich momentach.

Chociaż Remembering Repeating jest wykonany bezbłędnie, McBrearty zauważa, że z upływem lat jest „coraz mniej zainteresowany techniczną biegłością”. Nie znaczy to, że muzyka nie posiada ani techniczności, ani biegłości. Raczej relacja McBrearty’ego do muzyki odzwierciedla wewnętrzną zmianę akcentów na „przyjęcie bardziej rozległego widzenia, wycofanie się i pozwolenie intuicji na przewodzenie”. „Moja muzyka dotyczy wyrażania i osiągania duchowości, rodzaju sakramentu, komunii z wiecznością … istnieje wiele sposobów, aby to ująć”, mówi.

W jakiś sposób, wydaje się, bez mówienia niczego.

McBrearty jest weteranem DIY muzyka i cicho zgromadził różnorodny zbiór wydawnictw jako lider i główny autor wielu zespołów, a także, coraz częściej, pod własnym nazwiskiem. „Mam wyraźną pamięć słuchania ‘Space Oddity’ Davida Bowiego w radiu w samochodzie jako dziecko”, wspomina McBrearty, „i mój tata wyjaśnił z podziwem, że Bowie jest artystą, który zmienia swój kształt, a jego muzyka i osoba zmieniły się na przestrzeni lat. Więc ten pomysł ciągłego poszukiwania, próbowania wyzwania sobie, aby zrobić coś innego, jest koncepcją, którą ceniłem, zanim w ogóle wziąłem instrument do ręki”.

Podróż muzyczna McBrearty'ego rozpoczęła się poważnie jako student w renomowanym programie jazzowym NYU. Tam spotkał Remembering Repeating współpracownika, Matta Douglasa, a także współzałożyciela Love Beyond Measure Records, Anthony’ego Pirog (DC-based cellistka Janel Leppin – i współpracowniczka McBrearty’ego przy jego poprzednim albumie – jest również współzałożycielką wydawnictwa). Sympatia między Pirog i McBrearty była widoczna podczas pierwszego spotkania, a po ukończeniu studiów założyli gromki i zbyt krótko istniejący instrumentalny zespół rockowy New Electric, który wydał tylko jeden minialbum w 2005 roku, koncertował intensywnie w środkowym Atlantyku i może być uważany za duchowego poprzednika obecnej jazz-punkowej formacji Pirog, The Messthetics, z udziałem Brendana Canty’ego i Joe Lally z Fugazi.

We wszystkich muzycznych przedsięwzięciach McBrearty’ego improwizacja jest wiodącym tematem. Od miesięcznej cotygodniowej rezydencji w Lower Manhattan’s Knitting Factory na początku lat 2000, poprzez udział w gitarowym zespole wykonującym „Gay Guerilla” Juliusa Eastmana (część pierwszej retrospektywy Eastmana organizowanej przez Bowerbird), aż po spleciony, kątowy atak dwóch gitar w nieistniejącym już zespole Philadelphia jammers Mesmeric Haze, aż po panoramiczne i kalejdoskopowe syntezatory Remembering Repeating, McBrearty konsekwentnie demonstrował skłonność do eksploracji na fly. „Mam szerokie widzenie improwizacji”, wyjaśnia McBrearty. „To nie tylko jamowanie i solowanie. Często improwizuję, kiedy komponuję, co jest w dużej mierze sposobem, w jaki buduję bloki Remembering Repeating zostały ukształtowane. Mogę improwizować, gdy aranżuję lub miksuję piosenkę. Dla mnie chodzi o to, aby słuchać tego, co słyszę wewnątrz siebie, a także na zewnątrz i syntetyzować te dwa elementy.”

Od syntezy do syntezatorów. Powtarzający się, cykliczny dźwięk.

Rozległe widzenie improwizacji McBrearty’ego zajmuje centralne miejsce w jego cotygodniowym, dwumiesięcznym programie radiowym Improvised Solutions, który emitowany jest na Northwest Philly’s Germantown Community Radio. Z ponad 20-letnim doświadczeniem w scenie muzycznej Philly, program radiowy oferuje McBrearty’emu inny sposób na interakcję z muzyczną społecznością po tym, jak dzielił scenę z takimi artystami jak Kinloch Nelson, Elkhorn, One Eleven Heavy i nawet The War on Drugs (kiedy jeszcze grali w małych klubach).

Love Beyond Measure Records to wydawnictwo założone przez partnerów życiowych i muzyków Janel Leppin i Anthony’ego Pirog jako dom dla ulubionych artystów, a także dla ich własnej pracy. Są dumni, że mogą przedstawić wspaniałą pracę BRIANA JOHN MCBREARTY’EGO, Remembering Repeating, jako inauguracyjny wydawnictwo na Love Beyond Measure Records.