جی بالوین

خوزه آلوارو اوسوریو بالوین، که به طور حرفه‌ای با نام جی بالوین شناخته می‌شود، در ۷ می ۱۹۸۵ در مدلین، کلمبیا به دنیا آمد. سفر وی به جهان موسیقی به طور جدی در سن ۱۹ سالگی آغاز شد، پس از بازگشت از ایالات متحده که برای یادگیری انگلیسی رفته بود. سال‌های اولیه وی در صنعت موسیقی با اجراهای محلی در باشگاه‌های مدلین و همچنین تحصیل در رشته تجارت بین‌الملل در دانشگاه ایفیت مشخص شد. موسیقی اولیه وی به عنوان تقلید از رگاتون پورتوریکویی توصیف شد، اما وی 곧 صدای خود را پیدا کرد و سبک آرام‌تر و مینیمالیستی را اتخاذ کرد.

پیشرفت بالوین در سال ۲۰۱۴ با تک‌آهنگ "۶ صبح" همراه با خواننده پورتوریکویی فارروکو اتفاق افتاد. این کار با سایر هیت‌ها مانند "آی واموس" و "جینزا" دنبال شد. آلبوم وی در سال ۲۰۱۶، انرژیا، تک‌آهنگ‌های هیت مانند "بابو"، "سفاری" و "سیگو اکستراندته" را در بر داشت. در سال ۲۰۱۷، وی "می گنت" را با ویلویلیام منتشر کرد، ترانه‌ای که در بالای ۵۰ برتر جهانی اسپاتیفای قرار گرفت و یک میلیارد بازدید در یوتیوب به دست آورد. آلبوم وی در سال ۲۰۱۸، ویبراس، موقعیت وی را در جهان موسیقی لاتین بیشتر مستحکم کرد و شامل ترکیبی از دنس‌هال، آراندبی و رگاتون بود.

بالوین جوایز نومیروسی را برنده شده است، از جمله یازده جایزه موسیقی لاتین بیلبورد، شش جایزه گرمی لاتین و چهار نامزدی جایزه گرمی. وی همچنین توسط رکوردهای گینس به عنوان "رهبر انقلاب رگاتون نسل دوم" شناخته شده است.尽管 موفقیت وی، بالوین几乎 به طور انحصاری به زبان اسپانیایی می‌خواند و هدف خود را معرفی موسیقی اسپانیایی زبان به مخاطبان جهانی قرار داده است.

موسیقی وی تنها به رگاتون محدود نمی‌شود؛ وی با ژانرهای مختلفی از جمله الکترونیک، هاوس، ترپ لاتین و آراندبی آزمایش کرده است. تأثیرات وی از گروه‌های راک مانند متالیکا و نیروانا تا هنرمندان رگاتون مانند ددی یانکی می‌رسد. بالوین با هنرمندان متنوعی از ستارگان لاتین آمریکایی مانند اوزونا تا باد بوننی به نام‌های بین‌المللی مانند بییونکé و فارل ویلیامز.

در سال ۲۰۱۹، بالوین آلبوم اوآسیس را با بد بانی منتشر کرد، که تحسین منتقدان و موفقیت تجاری را به دست آورد. آلبوم وی در سال ۲۰۲۰، کلورز، یک قطعه مفهومی بود که هر آهنگ آن نام یک رنگ را داشت. در سال ۲۰۲۱، وی "خوزه" را منتشر کرد، ششمین آلبوم استودیویی خود، و همچنین با پوکمون برای ۲۵مین سالگرد آن همکاری کرد.

در سال ۲۰۲۱، وی "جوسé," را منتشر کرد، ششمین آلبوم استودیویی خود، که لایه دیگری به دیسکوگرافی متنوع وی اضافه کرد. این آلبوم با تحسین منتقدان و موفقیت تجاری همراه بود و موقعیت وی را در جهان موسیقی لاتین بیشتر مستحکم کرد.

از نظر اجراهای زنده، جی بالوین بسیار فعال بوده است. در سال ۲۰۲۲، وی در مکان‌ها و جشنواره‌های مختلف از جمله کوکاکولا فلوفست در مونترری، مکزیک و نمایشگاه و نمایشگاه شهرستان میامی-دید در میامی، فلوریدا اجرا کرد. وی همچنین در رویدادهای بین‌المللی مانند قطر لایو ۲۰۲۲ در دوحه، قطر شرکت کرد. اجراهای وی در چندین کشور و قاره از جمله سانتیاگو، شیلی، به سائو پائولو، برزیل و حتی کلوج-نپوکا، رومانی گسترده بود.

در سال ۲۰۲۳، سال جی بالوین با اجرای کنسرت در ۲۳ ژوئیه در ورزشگاه مارگارت کورت آرنا در ملبورن، ویکتوریا، استرالیا آغاز شد. در این کنسرت، وی مجموعه‌ای از هیت‌ها مانند "رگاتون"، "لوکو کونتیگو" و "می گنت" را اجرا کرد. پس از این، وی بخشی از برنامه جشنواره اسپلندور در 草 ۲۰۲۳ بود که در بایرن بی، نیو ساوت ولز، استرالیا برگزار شد.

در ۱۱ اکتبر ۲۰۲۳، جی بالوین از تور خود برای انتشار یک آهنگ جدید فاصله گرفت. وی با یوونگ میکو و جوویلل ی راندی در یک قطعه به نام “کولمیللو,” که توسط تاینی. همراه با این آهنگ، یک ویدیوی سینمایی به کارگردانی پائو کارته کارگردانی شد.

پس از انتشار "کولمیو"، جی بالوین به اجراهای زنده بازگشت. در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۳، وی در ورزشگاه مرسدس-بنز در آتلانتا، جورجیا اجرا کرد. پس از این اجرا، وی کنسرت‌های تêم در استرالیا داشت، از جمله یکی در هوردن پاویلیون در پارک مور، نیو ساوت ولز.