بیونسه

بیانسه جیزل نولز کارتر در 4 سپتامبر 1981 در هیوستون، تگزاس به دنیا آمد. پدرش، متیو نولز، یک مدیر فروش زروکس بود و مادرش، تینا نولز، یک آرایشگر و صاحب سالن بود. خواهر کوچکتر بیانسه، سولانژ نولز، نیز یک خواننده است و قبلاً به عنوان رقصنده پشتیبان برای دستینی چایلد کار می کرد. بیانسه در مدرسه مونته سوری سنت مری در هیوستون تحصیل کرد، جایی که استعداد آواز او توسط مربی رقص دارلت جانسون کشف شد. در سن 7 سالگی، او已经 برنده یک مسابقه استعداد مدرسه شده بود و ترانه "تخیل" جان لنون را می خواند. او بعداً در مدرسه ابتدایی پارکر، یک مدرسه磁 برای موسیقی در هیوستون، و دبیرستان هنرهای نمایشی و بصری تحصیل کرد.

در سال 1995، متیو نولز از شغل خود استعفا داد تا دستینی چایلد را مدیریت کند، تصمیمی که به فشار مالی بر خانواده منجر شد.尽管 سختی ها، گروه در سال 1996 با کلمبیا رکوردز قرارداد امضا کرد. دستینی چایلد با آلبوم首 خود در سال 1998 و دومین آلبوم خود، "تی وریتینگ ون تی والل,"، در سال 1999 به رسمیت شناخته شد. این آلبوم شامل آهنگ های مشهوری مانند "بیللس, بیللس, بیللس" و "نام من را بگو" بود که دو جایزه گرمی را برنده شد.

بیونسه首ین آلبوم انفرادی خود را در سال 2003 با آلبوم "دانگیرووسلی ین لووی," منتشر کرد که در هفته اول 317000 نسخه فروخت. این آلبوم شامل تک‌آهنگ شماره یک "کرازی ین لووی," با حضور جای-ز. آلبوم‌های بعدی او، از جمله "ب'دای" (2006)، "ی ام... ساشا فییرکی" (2008) و "4" (2011)، به موفقیت‌های انتقادی و تجاری خود ادامه دادند. قابل ذکر است که "ی ام... ساشا فییرکی"ینکلودید هیتس لیکی"سینگلی لادییس (پوت ا رینگ ون یت)" بود که به یک سرود برای توانمندسازی زنان تبدیل شد و سه جایزه گرمی، از جمله ترانه سال را برنده شد.

بیانسه با آلبوم خود در سال 2013 که بدون هیچ اعلامیه قبلی منتشر شد، رویکردی تجربی تر در پیش گرفت. این آلبوم یک شاهکار بصری بود که هر آهنگ با یک فیلم کوتاه همراه بود. این آلبوم تحسین منتقدان را به خود جلب کرد و بیش از 5 میلیون کپی در سراسر جهان به فروش رسید. در سال 2016، او "لیمونادی," را منتشر کرد، یک آلبوم تصویری دیگر که با یک فیلم 65 دقیقه ای همراه بود که از اچ بی او پخش شد. این آلبوم 9 نامزدی گرمی را به خود جلب کرد و 2 جایزه، از جمله بهترین آلبوم معاصر شهری را برنده شد. این آلبوم به موضوعاتی مانند خیانت، ارزش خود و تجربه زنان سیاهپوست در آمریکا پرداخت.

فراتر از موسیقی، بیونسه کũنگ به بازیگری در فیلم‌های مانند "اوستین پوویرس ین گولدمیمبیر" (2002)، "تی پینک پانتیر" (2006) و "دریامگیرلس" (2006) پرداخته است. در سال 2018، او و جای-ز این آلبوم با نام تی کارتیرس، یک آلبوم همکاریی به نام "یویریتینگ یس لووی," را منتشر کرد. این آلبوم در رتبه دوم برنده جایزه بیللبوارد 200 در ایالات متحده شد و جایزه Grammy برای بهترین آلبوم مدرن شهری را به دست آورد.

در سال 2019، بیانسه در اقتباس زنده از "تی لیون کینگ," به ایفای نقش پرداخت و شخصیت نالا را صداگذاری کرد. او همچنین "تی لیون کینگ: تی گیفت," را منتشر کرد، یک آلبوم صوتی برای فیلم که او آن را кури و تولید کرد. این آلبوم چندین هنرمند آفریقایی را به نمایش گذاشت و برای جشن گرفتن فرهنگ آفریقایی تحسین منتقدان را به خود جلب کرد. در سال 2020، او "بلاکک یس کینگ," را منتشر کرد، یک آلبوم تصویری و فیلمی که به عنوان همراه "هدیه لئون王" عمل می کند. این پروژه تحسین گسترده ای برای جلوه های بصری، کارگردانی و тем های اجتماعی آن دریافت کرد.

در سال 2021، بیانسه رکوردهای زیادی را در جوایز گرمی شکست و به عنوان هنرمند زن برتر در تاریخ گرمی با 28 برد شناخته شد. او همچنین به عنوان هنرمند زن با بیشترین نامزدی در تاریخ گرمی با 79 نامزدی شناخته شد. در سال 2022، او آلبوم استودیویی هفتم خود، "رینایسسانکی," را منتشر کرد که او را به اولین هنرمند سولو تبدیل کرد که هفت آلبوم استودیویی اول خود را در رتبه اول ایالات متحده به فروش می رساند. این آلبوم با یک فیلم دوگانه همراه بود که به نمایش در آمد و تحسین منتقدان را برای کارگردانی هنری و عمق تماتیک آن به خود جلب کرد.

از سال 2023، بیانسه همچنان رکوردهای زیادی را می شکند و استانداردهای جدیدی در صنعت موسیقی ایجاد می کند. در فوریه 2023، او به برنده گرمی برتر تمام دوران با مجموع 32 جایزه تبدیل شد. او همچنین در اکتبر 2023 پس از سال ها کار سخت، انتشار عطر 'کÉ NOIR' را اعلام کرد. علاوه بر این، 580 میلیون دلار تور جهانی رنسانس در صنعت تورها، به عنوان گزارش شده در اکتبر 2023، پیشگام بود.

کارهای بیانسه با نوآوری مداوم، دستاوردهای رکوردشکن و گسترش هنری و تماتیک مشخص شده است. او نه تنها وضعیت خود را به عنوان یکی از تأثیرگذارترین چهره ها در صنعت سرگرمی تثبیت کرده است، بلکه از پلتفرم خود برای پرداختن به مسائل اجتماعی و فرهنگی گسترده تر نیز استفاده کرده است. او در لیست 100 زن مجله تایم که قرن 21 را تعریف می کنند قرار گرفته است و به عنوان پردرآمدترین موسیقیدان سیاهپوست تمام دوران شناخته شده است.