Ο τρομπετίστας Michael Sarian κυκλοφορεί το κάλυμμα των Portishead "Glory Box" πριν από το νέο άλμπουμ ESQUINA στην Greenleaf Records

Ο τρομπετίστας Michael Sarian είναι βετεράνος πολλών εικονικών jazz σκαλιών, από το Kennedy Center στο Blue Note, στο Montreux Jazz Festival. Είναι ένας καθιερωμένος συνθέτης και αυτοσχεδιαστής που έχει πολλές κυκλοφορίες στην 577Records, ηχογραφήσεις με τον Olec Mün στο πιάνο και coffee records, και με το δικό του κουαρτέτο στο ears&eyes και Shifting Paradigm Records. Εκτελεί με τα δικά του custom "SARIAN" mouthpieces, φτιαγμένα στη Γαλλία από το Atelier Donat. Και είναι σε ζήτηση και ανυποχώρητος ως πλευρικός μουσικός, παίζοντας σε στάδια με οικείους ονόματος ποπ ομάδες.

Στο τελευταίο του, Esquina, ο Τοροντό-γεννημένος, Μπουένος Άιρες-αναθρεμμένος και NYC-βασισμένος μουσικός οδηγεί το κουαρτέτο του через πάνω από πενήντα πέντε λεπτά από ριβέτινγκ, γωνία-στρέφοντας jazz εξερεύνηση που θα χαρίσουν τους φανς του Miles Davis' ηλεκτρικής περιόδου και του Jeff Parker's ETA IVtet.

Αυτό που είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτο – εκτός από την ίδια την αξιοσημείωτη μουσική – είναι ότι ο Sarian εργάζεται εδώ με τους ίδιους μουσικούς με τους οποίους έχει συνεργαστεί στις προηγούμενες τρεις εκδόσεις του. Αυτοί οι δίσκοι ήταν περισσότερο ή λιγότερο έργα τζαζ, κυρίως ακουστικά, γεμάτα με όμορφες και σαφείς μελωδίες, και σύγκριση με καλλιτέχνες όπως ο βετεράνος του ECM Kenny Wheeler.

Γεννημένος από την ανάγκη του Sarian να προκαλέσει τον εαυτό του και τους συνεργάτες του, η μουσική που αποτελεί το Esquina ηχογραφήθηκε με ελάχιστες ή καθόλου πρόβες και ακολουθεί γραφικά σκορ που σχηματίστηκαν από σχέδια και σкетσα που ο Sarian έκανε κατά τη διάρκεια της ελεύθερης του χρόνου ενώ ήταν σε μια τετραμηνιαία στάδιο περιοδείας ως πλευρικός μουσικός σε ένα ποπ συγκρότημα. Σε κανένα μικρό βαθμό, λοιπόν, το Esquina μπορεί να θεωρηθεί ως一种 είδους σκιώδες έργο. Ανεξάρτητα από το αν ήταν σκόπιμα, ενστικτωδώς ή κάπου στη μέση, ο Sarian ανταποκρίθηκε σε αυτά τα μήνες της mainstream ποπ μουσικής και σε ένα αυστηρό χρονοδιάγραμμα περιοδείας με πειραματισμό, περιπέτεια και παιχνίδι. Και σε κανένα μικρό βαθμό, ανταποκρίθηκε στη σταθερότητα που είχε ο ίδιος χτίσει μέσω της συμμετοχής του με τον Nathan Ellman-Bell, τον Marty Kenney και τον Santiago Leibson. Ο Sarian θα μπορούσε φυσικά να είχε απλά συναρμολογήσει ένα διαφορετικό συγκρότημα, σχεδιασμένο ειδικά για να παραδώσει το είδος αισθητικής που είχε στο μυαλό του. Αλλά με την προώθηση μιας ανανέωσης από αυτό το καθιερωμένο πλήρωμα, δίνει στο Esquina μια αίσθηση βαθιάς αλλά παιχνιδιάρικης πρόκλησης και χτίζει πάνω στη σχεδόν τηλεπαθητική που μοιράζονται αυτοί οι παίκτες.

Ως καλλιτέχνης, ο Michael Sarian δεν είναι τίποτα άλλο παρά κινητός. Είναι στην κίνηση, πνευματικά σχεδιάζοντας και ακολουθώντας το δικό του μονοπάτι. Και το Esquina είναι μια γωνία που έχει γυρίσει.

Για το κομμάτι, ο Sarian δηλώνει: "Εγώ μεγάλωσα ακούγοντας το Glory Box των Portishead - ήμουν παιδί όταν κυκλοφόρησε, και στη συνέχεια έγινε μέρος του поп πολιτισμού, εμφανιζόμενο σε όλα τα τηλεοπτικά και κινηματογραφικά προγράμματα, και πάντα με έμενε. Ο συνδυασμός των σουλφουλ φωνητικών και των trip-hop ρυθμών ένιωθε μοναδικός. Ενώ δούλευα στο Esquina, συνειδητοποίησα ότι το κομμάτι θα ταιριάζει πραγματικά καλά μέσα στον πιο αυτοσχεδιαστικό, χαλαρά δομημένο πειραματικό ήχο που αναπτύσσονταν. Η συναισθηματική διάθεση και η ατμοσφαιρική ποιότητα του πρωτότυπου φάνηκε σαν κάτι που θα μπορούσα να ερμηνεύσω με έναν φρέσκο τρόπο. Ένιωθε σαν μια τέλεια ευκαιρία να ξαναδουλέψω ένα τραγούδι που είχε μείνει μαζί μου για τόσο καιρό, ενώ το πήγαινα σε μια νέα κατεύθυνση."