Οι In The Pines Κυκλοφορούν το Δεύτερο Σινγκλ "Sunbeam Dream" από το Επερχόμενο LP Sunbeam Dream

Η ιστορία του Rock and Roll είναι γεμάτη με παραδείγματα μπαντών που η αφοσίωσή τους στο χειρόγραφό τους οδήγησε στη ριζική αναδιάρθρωση των συλλογικών τους ζωών. Αυτό варύει από την άνετη απομάκρυνση της παραγωγής των The Band από το Big Pink, μέχρι τον μοχθηρό тотαλιταρισμό του Captain Beefheart και του Father Yod. Για την πενταμελή μπάντα από το Cincinnati, ο ήχος του τέταρτου, full-length άλμπουμ Sunbeam Dream είναι αδιαχώριστος από τη κοινωνική φύση της ύπαρξης της μπάντας.

Το κεντρικό νευρικό σύστημα των In The Pines βρίσκεται στο The Lodge - ένα παλιό μασονικό ναό που έχει μετατραπεί σε πολυχώρο uso διαμέρισμα απέναντι από το Σινσινάτι στο Dayton, KY. Η ομάδα κατέχει einen γωνία του υπογείου σε αυτό το εκτεταμένο λαβύρινθο όπου λειτουργούν και διαχειρίζονται το Foleytronics - ένα boutique vintage pro audio repair shop, και ένα από τα λίγα καταστήματα στον κόσμο που μπορούν να λειτουργούν και να επισκευάζουν vintage ψηφιακές επιδράσεις. Ένα φυσικό παραπροϊόν αυτού του καταστήματος είναι το στούντιο τους στο υπόγειο του συνάδελφου Peter, ένα δωμάτιο γεμάτο διάφορες vintage επιδράσεις, μηχανές ταινιών και συνθεσάιζερ, όπου ηχογράφησαν και παρήγαγαν το Sunbeam Dream στο σύνολό του. Όλο το ηχογραφικό εξοπλισμό που χρησιμοποιήθηκε στο Sunbeam Dream διασώθηκε από το βέβαιο τέλος, επισκευάστηκε και επαναφέρθηκε σε λειτουργία από την ίδια την μπάντα, η οποία μπήκε στη διαδικασία ηχογράφησης πλήρως ενήμερη (και ενθουσιασμένη να εκμεταλλευτεί) τις περιορισμοί αυτών των συσκευών. Όπως και η концепция του Oulipo στη ποίηση και τις μαθηματικές, η δημιουργικότητα και η επίλυση προβλημάτων ρέουν από μια σαφή κατανόηση και συνεχής δοκιμή των ορίων τους.

Η διαδικασία ηχογράφησης επέτρεψε στους In the Pines να εμμονήσουν με τα minutiae για πρώτη φορά - ολόκληρες ημέρες που δαπανήθηκαν για να βρουν τον σωστό ήχο της ακουστικής κιθάρας μόνο για να προσγειωθούν σε ένα κομμάτι της σκωτσέζικης ταινίας που διασκορπίστηκε στις σειρές. ώρες που θα θεωρούνταν πολυτέλεια σε άλλα στούντιο που επικεντρώθηκαν στη δοκιμή διαφόρων συνδυασμών κιμωλίων για μια χορωδία ή γέφυρα.

Το αποτέλεσμα αυτού του εμμονικού επιπέδου ελέγχου είναι το πιο επιτυχημένο έργο των In The Pines μέχρι σήμερα. Το Sunbeam Dream παίρνει το shoegaze-ενημερωμένο psych rock της μπάντας και ανεβάζει το bar. Με μεγαλύτερη έμφαση στα συνθεσάιζερ που μετακινούνται από ένα текстουαλικό στοιχείο σε einen κύριο χαρακτήρα στο ήχο της μπάντας (χάρη σε ένα 1971 αναβιώσιμο Mellotron), η μπάντα κάνει μια αξίωση στη γραμμή της μεγαλοπρέπειας και της γκρίτ των άλμπουμ όπως το A Northern Soul των The Verve ή το ομότιτλο άλμπουμ των The Charlatans (UK) όπου και οι δύο μπάντες η παραγωγή τους φαίνεται να ταιριάζει με την δημιουργική τους όραση. Με το Sunbeam Dream, όλα φαίνονται και πιο φωτεινά, πιο καθαρά ενώ ταυτόχρονα διασκεδάζουν σε ένα λυκαυγές σήμα που περιβάλλει κάθε στοιχείο. Από τη φωνή του Michael που περνά με incisive καθαρότητα ενάντια στο φρενήρη lead στο ομότιτλο κομμάτι, μέχρι το slow-burn staccato στο “Reticon” - ένα κομμάτι που ιδιαίτερα φωτίζει τον Peter - με μεταφυσικά συνθεσάιζερ και μια κίνηση προς την παθολογία του computer speak του Kid A.

Περισσότερες pasture moods αναδύονται στο μεσαίο μέρος του άλμπουμ με τα “Time Shakes” και “Delirium” που ωθούν την μπάντα σε straight-forward psych εδάφους ενώ διατηρούν ένα thick shoegaze crunch. Ως μια δήλωση σκοπού, τα "Hide The Sky" και "Oubliette" μιλούν με την περισσότερη alacrity. Η φράση "οι σύννεφα δεν μπορούν να κρύψουν τον ουρανό από μένα" φαίνεται να έρχεται στον κόσμο πλήρως διαμορφωμένη - αυτά είναι τραγούδια που μπορούν να παιχτούν σε ακουστικές κιθάρες αλλά είναι στο σπίτι σε ένα φώσκο buzzing συνθεσάιζερ, crashing cymbals και crushing κιθάρες.

Το άλμπουμ τελειώνει στο “All This Noise” - ένα κομμάτι που θεματικά φαίνεται να γυρίζει τον εαυτό του στον τρόπο με τον οποίο δημιουργήθηκε αυτό το άλμπουμ. Η ειρήνη, η εστίαση και η προσοχή που επιβραδύνει τον χρόνο ως αντίδοτα στην συνεχή στροφή του θορύβου που μας καλεί μακριά από το είδος δουλειάς που πραγματικά αγαπάμε - περιορισμοί και όλα. Η δουλειά - αν μπορεί να ονομάζεται δουλειά - γίνεται ένα όνειρο που μας στέλνεται απευθείας (σε στυλ PKD) στο πλήρες φάσμα του φωτός ενός ηλιακού ακτίνου.