Ο Sam Moss Ανακοινώνει το "Swimming" LP & Μοιράζεται το Ομότιτλο Τραγούδι

Υπάρχει μια φωτογραφία του Sam Moss που τραβήχτηκε πριν από beberapa χρόνια μέσω ενός περίπλοκου βιτρό του 170 ετών παλιού εκκλησίας που μετατράπηκε σε χώρο στη Catskills. Ο Sam είναι στη σκηνή και πλαισιώνεται από τη γωνία του κατώτερου μέρους του βιτρό, το οποίο είναι ανοιχτό σε μια κλίση. Αυτό τον κάνει να φαίνεται μικρός και λίγο εκτός εστίασης, αλλά το μάτι ψάχνει και τον βρίσκει, τον.fixing τον στη θέα.

Δεν μπορώ να ακούσω τη μουσική του Sam χωρίς αυτή τη φωτογραφία να έρχεται στο μυαλό μου. (Ομολογώ ότι την έπιασα.) Είναι ένας εξαιρετικός κιθαρίστας, ένας σοβαρός και σκέφτικός συνθέτης, και ένας自信 και τολμηρός τραγουδιστής. Όμως όλες οι ηχογραφήσεις του Sam—και οι περισσότερες από τις νέες του, τις εξαιρετικές Swimming—έχουν réussσει να κατασκευάσουν ικανά και αποτελεσματικά περιβάλλοντα για αυστηρά αναζητητικά τραγούδια—λογισμοί και παλίρροιες με δέος και θαύμα, φόβο και απόγνωση, εύθραυστοτητα και αντοχή—που διαχειρίζονται να επεκταθούν καλά πέρα από το πλαίσιο του Sam Moss χωρίς να χάνουν τον εαυτό του στο τοπίο. Μπορεί να δώσει την αλλόκοτη εντύπωση ότι κατοικεί τις ηχογραφήσεις του σε κάποια απόσταση, ακόμη και αν είναι οι ερμηνείες των συνθέσεων του που είναι, προφανώς, ο κεντρικός άξονας γύρω από τον οποίο περιστρέφονται. Ο Sam μπορεί—ο Sam κάνει—να τραγουδάει "Κράτησα...", "Άκουσα...", "Ελπίζω...", "Προσπαθώ...", "Χορεύω...", κ.λπ., αλλά αυτή η εγώ-τητα—το εμπόρευμα του τραγουδιστή-συνθέτη, το οποίο τόσο συχνά γίνεται κουραστικό με την επιμονή του σε εαυτό—γίνεται λίγο ασαφής, γλιστράει στην περιφέρεια ενώ ακόμη δίνει (αλλά δεν απαιτεί) προσοχή. Αν αυτό φαίνεται μια αμφίβολη αρετή, σκεφτείτε πώς ένας τραγουδιστής τραγουδιών—ακόμη και ένας καλός τραγουδιστής καλών τραγουδιών—μπορεί να γίνει κουραστική εταιρεία· το εγώ του μπορεί να γίνει, αν μιλήσω για τον εαυτό μου με τα λόγια του Ed McClanahan, "πολλά για μένα".  

Αλλά μπορώ να ακούσω τις ηχογραφήσεις του Sam ξανά και ξανά. Δεν εξαντλούν την ευγενική τους υποδοχή. Είναι ένας ταπεινός και πολύ φιλόξενος οικοδεσπότης. Είμαι προκατειλημμένος να αποδώσω αυτό τουλάχιστον εν μέρει στο Yankeedom του—γεννημένος στη Νέα Αγγλία, αν και κατοικεί στη Βιρτζίνια τώρα—και την ιδιαίτερη, περίεργη γρανίτη εφύλαξη που έρχεται με αυτή την επικράτεια, αν και είμαι επίσης σε φυλακή ενάντια στη μείωση των ικανοτήτων του με ρομαντισμό βασισμένο στο τόπο. Φαντάζομαι ότι ακούω ότι, όπως ο Emerson, η "μουσική του Sam είναι στα βουνά", αλλά αυτά θα ήταν τόσο τα Κεντρικά Αππαλάχια όσο και το Monadnock: εύοσμα αέρα γενικά. Έτσι, δεν είναι site-ειδικό, είναι Sam-ειδικό. Είναι ένας συγγραφέας γενναιόδωρων τραγουδιών και ένας δημιουργός ευγενών ηχογραφήσεων. Όπως συμβαίνει, τα τραγούδια είναι υπέροχα. Όπως και οι ηχογραφήσεις. Το Swimming είναι το καλύτερό του μέχρι τώρα. - Nathan Salsburg

Το "Swimming" γράφτηκε ένα καλοκαίρι εντός ακουστικής εμβέλειας του Ατλαντικού Ωκεανού, αλλά δεν είμαι ιδιαίτερα καλός κολυμβητής και είναι vielleicht unsurprisingly δεν είναι ένα τραγούδι που μιλάει κυριολεκτικά για το κολύμπι. Νομίζω ότι μπορεί να πάρει την έμπνευσή του από τις μετρίες ικανότητές μου στο κολύμπι, αλλά είναι πραγματικά περισσότερο μια ατελής πραγματεία για το να κρατάς τις αντίθετες πτυχές του εαυτού. Δεν ξέρω αν έχω γράψει ποτέ ένα τραγούδι που να δηλώνει τόσο ξεκάθαρα την έμπνευσή του στη στροφή, το οποίο με κάνει κάπως άβολα.

Όπως κάθε τραγούδι σε αυτό το άλμπουμ, το "Swimming" ήρθε στη ζωή με τη βοήθεια της μπάντας γύρω μου. Η πυρήνα ομάδα για αυτή τη συνεδρία ηχογράφησης συναρμολογήθηκε ειδικά για αυτό και αποτελούνταν από ανθρώπους με τους οποίους δεν είχα παίξει μουσική πριν. Αυτή η ομάδα—Isa Burke, Sinclair Palmer, και Joe Westerlund—χτύπησε μια όμορφη ισορροπία μεταξύ υπομονής και περιπέτειας καθώς ηχογράφαμε αυτά τα τραγούδια ζωντανά με ελάχιστη πρόβα. Υπήρχε ένα βαθύ αίσθημα εμπιστοσύνης στο δωμάτιο που έτρεχε μεταξύ όλων μας και Alli Rogers και Missy Thangs (η ομάδα ηχογράφησης) που κάθονταν στο κέντρο του vš. Νομίζω ότι αυτό διαφαίνεται. Πραγματικά αγαπάω τις καμπάνες που ο Joe overdubbed σε αυτό. Η Molly Sarlé ήρθε αργότερα να προσθέσει τη διακεκριμένη φωνή της (μία από τις αγαπημένες μου στον κόσμο) στο επάνω μέρος αυτού και πολλών άλλων τραγουδιών.