Αποκαλύπτοντας την Conchis: Το Κρυφό Πρόσωπο Που Μετατρέπει το Σκοτάδι σε Μουσική και Τέχνη

Ενώ η εικόνα συχνά υπερκαλύπτει την τέχνη στον κόσμο της σύγχρονης ποπ, η Conchis (προφορά /kahn-tʃɪs/) ξεχωρίζει ως ένας αινιγματικός χαρακτήρας, ορισμένος από την ανωνυμία και την έντονα συναισθηματική μουσική της. Το όνομά της, Conchis, προέρχεται από το μυθιστόρημα του John Fowles The Magus, ένα βιβλίο που αντανακλά απόλυτα τη複雑τητα του καλλιτεχνικού του προσώπου. Όπως εξηγεί ο Conchis ο ίδιος, "Πήρα το όνομα από το βιβλίο του John Fowles, The Magus. Ο κύριος χαρακτήρας ήταν ένας ερημίτης και ένας δάσκαλος χειρισμού που έπαιζε ψυχολογικά παιχνίδια με τους ανθρώπους. Το βιβλίο είχε ένα σκοτεινό υπόβαθρο, το οποίο ταίριαζε στη μουσική μου, οπότε σκέφτηκα να πάρω αυτό το όνομα για τον εαυτό μου."

Γεννημένη σε μια οικογένεια που θρέψει το καλλιτεχνικό της δυναμικό, η Conchis θυμάται μια πρώιμη σύνδεση με τη μουσική: «Η μαμά μου είπε ότι μπορούσα να τραγουδώ πριν από το να μιλήσω. Οι γονείς μου με εγγράψαν εμένα και τις αδερφές μου σε μια κλασική μουσική σχολή, και ξεκίνησα να παίζω βιολί σε ηλικία επτά ετών. Αργότερα, εντάχθηκα στο χορό». Ήταν μια παιδική ηλικία διαμορφωμένη από τη μουσική, αλλά δεν ήταν μέχρι που μια προσωπική τραγωδία χτύπησε ότι η ανάγκη της να δημιουργήσει πραγματικά πήρε χώρα. «Ο πραγματικός στροφικός πόλος ήρθε όταν η μαμά μου πέθανε όταν ήμουν 15 ετών. Είχα όλες αυτές τις эмоции μέσα μου, και δεν ήξερα πώς να τις εκφράσω. Έτσι, πήρα την κιθάρα, ξεκίνησα να παίζω, και κάτι απλά βγήκε. Τότε κατάλαβα ότι βρήκα παρηγοριά στη δημιουργία μουσικής, και ήξερα ότι ήθελα να συνεχίσω».

"Δεν ήθελα να συνδεθώ με την εμφάνισή μου.. Οπότε αποφάσισα να παραμείνω άγνωστος και αιώνιος."

Σε όλη της τη διαδρομή, η Conchis έχει παραμείνει αφοσιωμένη σε μια όραση της μουσικής που αντανακλά τις προσωπικές της αγώνες, αλλά και μια που επιτρέπει στους ακροατές να ερμηνεύουν και να αλληλεπιδρούν με τις δικές τους эмоции. Αυτή η ισορροπία μεταξύ ανοιχτότητας και μυστηρίου είναι μέρος αυτού που τη κάνει τόσο ελκυστική. «Πιστεύω ότι πραγματικά αγγίζοντας μουσική προέρχεται από την ευαλωτότητα», λέει. Παρόλα αυτά, παρά την ακατέργαστη συναισθηματική ενέργεια που είναι ενσωματωμένη στα τραγούδια της, η Conchis έχει επιλέξει να παραμείνει κάπως κρυφή από το δημόσιο βλέμμα. «Δεν ήθελα να συνδεθώ με την εμφάνισή μου. Ήμουν η frontwoman ενός συγκροτήματος πριν, και ένιωθα ότι τόσο πολύ焦ος ήταν στην εμφάνισή μου. Αυτές τις μέρες, πολλή μουσική είναι συνδεδεμένη με μια bestimmμένη ηλικία, και θέλω να κάνω μουσική μέχρι να γεράσω και να γίνω γκρίζα. Έτσι, αποφάσισα να παραμείνω άγνωστη και αιωνόβια—αν αυτό είναι δυνατό».

Οι επιρροές που διαμόρφωσαν τον ήχο της είναι τόσο ποικίλες όσο και το μουσικό της ταξίδι. "Σήμερα, ακούω τον Thom Yorke—Radiohead, το σόλο του έργο, ή The Smile. Αγαπώ την Fever Ray και τον Lorn," σημειώνει. Nhưng οι πρώιμες της γεύσεις έτρεχαν το εύρος, από "ελαφρύτερα ποπ όπως A-ha, Bryan Adams, και New Kids on the Block" σε grunge σταθμό όπως "Alice in Chains, Pearl Jam, Stone Temple Pilots, και Nirvana." Η εξέλιξη αυτών των επιρροών έχει ως αποτέλεσμα έναν ήχο που είναι αδύνατο να κατηγοριοποιηθεί, ένα "μείγμα όλων" που αψηφά την απλή ταξινόμηση.

Το τελευταίο της έργο, Chapters, επηρεάζεται έντονα από τις προσωπικές της εμπειρίες, συνδυάζοντας βαθιά συναισθηματική ανταπόκριση με δημιουργική εξερεύνηση. «Η ζωή, γενικά», λέει η Conchis όταν της ζητήθηκε να μιλήσει για την έμπνευση του άλμπουμ. «Πέρασα από κάποια δυσκολίες - εξάντληση και στη συνέχεια έπαθα χρόνια κόπωση. Πριν από αυτό, είχα παλεύει με τα επίπεδα ενέργειάς μου για πολύ καιρό. Έχω πάντα引きχθεί από την ανθρώπινη ψυχολογία και τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι συμπεριφέρονται, έτσι αυτή είναι η κύρια έμπνευσή μου.»

"Καταλάβαινα ότι ήταν για τις επιλογές της ζωής, όπως να μην γίνω μητέρα και να αναρωτιέμαι αν ήταν η σωστή απόφαση."

Το άλμπουμ δεν είναι μια εύκολη ακρόαση. Η Conchis καταλαβαίνει αυτό, αλλά ελπίζει ότι οι ακροατές που θα συνδεθούν με τη μουσική της θα βρουν παρηγοριά στη ραχότητα της. «Θέλω απλά όλοι να είναι αληθινοί και ευάλωτοι», λέει. «Δεν ξέρω αν έχω ένα συγκεκριμένο μήνυμα, αλλά ελπίζω να αγγίξω τους ανθρώπους με ειλικρίνεια». Αυτό είναι ιδιαίτερα αληθινό για το lead single της, “Cray Cray,”, ένα τραγούδι που δεν επέλεξε ούτε η ίδια. «Έδωσα στο PR μου και στη δισκογραφική εταιρεία ελευθερία να επιλέξουν. Επέλεξαν το 'Cray Cray' για μένα. Ήρθε σε μένα εύκολα—αυτή η τρελή μελωδία και φωνητική γραμμή απλά βγήκαν στο μυαλό μου. Όταν το έγραψα, κατάλαβα ότι ήταν για τις επιλογές της ζωής, όπως η μη γέννηση eines παιδιού και το να αναρωτιέμαι αν ήταν η σωστή απόφαση. Πρόκειται επίσης για περιέργεια versus τρέλα, και πώς μερικές φορές είναι το ίδιο πράγμα».

Ενώ Chapters είναι γεμάτο με βαθιά προσωπικές σκέψεις, ορισμένα τραγούδια γεννήθηκαν σχεδόν χωρίς κόπο. «Το 'Cray Cray' ήταν το πρώτο τραγούδι που έγραψα από τότε που έγινα σόλο καλλιτέχνης, και ήρθε πολύ εύκολα—σχεδόν σαν μια ροή συνειδητότητας», εξηγεί. Από την άλλη πλευρά, το τραγούδι “Calm Your Mind” εξερευνά μια αίσθηση που δεν είχε πλήρως βιώσει ακόμη. «Πρόκειται για το να είσαι παγιδευμένος μέσα σε τέσσερις τοίχους και να έχεις ταχείς σκέψεις. Το περίεργο είναι, το έγραψα πριν από το να το ζήσω πραγματικά αυτή την εμπειρία κατά τη διάρκεια της ασθένειάς μου».

Η δημιουργική της διαδικασία για το άλμπουμ ήταν ρευστή και ενστικτωδής—ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για μια μελωδία, στίχους ή ακόμη και ένα ρυθμό ντράμ. «Σε αυτό το άλμπουμ, συχνά ξεκινούσα με συνθεσάιζερ και ρυθμούς ντράμ, μετά πρόσθετα demo φωνητικά και χτίζα τους στίχους από εκεί». Και όταν η χρόνια ασθένειά της την έκανε αδύνατο να δημιουργήσει μουσική σωματικά, προσαρμόστηκε, συνθέτοντας δύο μελλοντικά άλμπουμ στο μυαλό της. «Όταν πέρασα άρρωστη, δεν μπορούσα ούτε να ακούσω μουσική ή να ανοίξω τον υπολογιστή μου. Έπρεπε να ξαπλώσω σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, και εκείνη την ώρα ξεκίνησα να συνθέτω μουσική στο μυαλό μου. Συνθέτησα τα επόμενα δύο άλμπουμ με αυτόν τον τρόπο».

Ο Conchis επίσης ενσωματώνει μυστικισμό και συμβολισμό στο οπτικό του έργο, βρίσκοντας έμπνευση σε καρτες ταρό και τα στοιχεία. "Για αυτό το άλμπουμ, έφτιαξα τις δικές μου καρτες ταρό γιατί The Magus σύνδεται με την κάρτα του Magician του tarot, η οποία ελέγχει τα τέσσερα στοιχεία—αέρας, νερό, γη, και φωτιά». Εξηγεί πώς αυτή η επιλογή συνδέεται με την δημιουργική της ταυτότητα: «Είμαι επίσης φαν του συμβολισμού και του minimalιστικού σχεδιασμού, και ως καλλιτέχνης, ήθελα να προκαλέσω τον εαυτό μου να δημιουργήσω μια minimalιστική εκδοχή των καρτών tarot, οι οποίες είναι συνήθως πολύ πλούσιες σε λεπτομέρειες».

"I think vulnerability pays off."

Κοιτάζοντας μπροστά, η Conchis εργάζεται ήδη στα επόμενα δύο άλμπουμ της, θεωρώντας το έργο της ως μια τριλογία. «Πιστεύω ότι θα είναι μια τριλογία. Δεν είμαι βέβαιη αν θα χρησιμοποιήσω ξανά τα δείγματα στοιχείων, αλλά θέλω όλα τα τρία άλμπουμ να αντιπροσωπεύουν την ασθένειά μου, το ταξίδι μου, και τις σκέψεις μου για τη ζωή».

Παρά την ανωνυμία και το σκοτάδι που συχνά εξερευνά στην τέχνη της, η Conchis βλέπει το έργο της ως einen τρόπο να προσφέρει κάτι ειλικρινές και πραγματικό στο κοινό της. Η ευαλωτότητα είναι η δύναμή της, και είναι μέσω αυτής της ακατέργαστης πραγματικότητας που ελπίζει η μουσική της να βρει τον στόχο της με εκείνους που τη χρειάζονται περισσότερο. Όπως συνοψίζει, «Δεν ελέγξα τον εαυτό μου. Έγραψα πολύ προσωπικά πράγματα και δεν ήμουν σίγουρη αν έπρεπε να τα μοιραστώ. Αλλά έλαβα καλές κριτικές, ιδιαίτερα για Cray Cray, έτσι νομίζω ότι η ευαλωτότητα αποδίδει.

Θέλετε να μάθετε περισσότερα για τον Conchis; Διαβάστε 20 Ερωτήσεις με PopFiltr.