Chris Grey yn Datgelu'r Cyfrinachau a'r Dirgelwch y Tu Ôl i 'The Castle Never Falls'

Ar adeg pan fo'r sin cerddorol yn cael ei reoli gan hitiau cyflym a chynghorau byr, Chris Grey Mae'n cymryd agwedd wahanol. Mae albwm debut yr artist Canadaidd, The Castle Never Falls, nid yw'n rhywbeth rydych chi'n ei glywed—mae'n rhywbeth rydych chi'n ei brofi. Tywyll, sinematig, a dwys emosiynol, mae'r albwm hwn yn tynnu chi i mewn i'w byd, un y mae Chris wedi'i adeiladu yn ofalus haen ar haen. Yn yr cyfweliad hwn â PopFiltr, mae Chris yn agor ei galon am ei daith, gwneud The Castle Never Falls, a'r profiadau personol sy wedi siapio ei sain.

I Chris, y cyswllt i gerddoriaeth oedd dim ond cam blentyn aeth heibio—mae wedi bod yn gyson yn ei fywyd. “Yn onest, mae'n mynd yn ôl pellach na allaf gofio,” dywed â chwerthin. “Cerddoriaeth bob amser yn galw ataf, hyd yn oed fel plentyn.” Ond nid oedd dim ond gerddoriaeth yn dynnu sylw. Ei ddiddordeb cerddorol cyntaf? Live Aid. “Pan oeddwn i'n pump, cafwyd i fi'r Live Aid DVD. Byddwn i'n gwylio'r cyngerdd cyfan ar loop, yn enwedig perfformiadau Ozzy Osbourne a Queen. Roeddwn i'n meddwl amdano. Bob noson, byddwn i'n ailwyrdd perfformiad Ozzy,” dywed ef, yn chwerthin wrth y cof.

Roedd y cariad cynnar hwnnw am roc wedi creu'r llwyfan ar gyfer yr hyn a oedd i ddod, a erbyn iddo fod yn 12 oed, roedd Chris eisoes yn dysgu cynhyrchu ei gerddoriaeth ei hun. “Ar y pryd, roeddwn i'n hoffi EDM. Roeddwn i'n hoffi holl syniadau yn fy mhen, ond nid oeddwn i'n gwybod sut i'w cael allan,” eglura. Dysgu sut i gynhyrchu newidiodd popeth iddo. “Dynodd hynny allanwn i'n gallu dechrau llywio'r sain roeddwn i'n moyn.”

Ond ni fuasai tan Chris clywodd The Weeknd Wicked Games, yn 13 oed, pan ddechreuodd ei lwybr cerddorol go iawn ddod i'r amlwg “Rwyf wedi gwrando arno pum gwaith yn olynol ar ôl hynny. Sain The Weeknd yn gafael yn fy ngafael,” dywed. “Dynodd hynny i fi dechrau mynd i mewn i gerddoriaeth tywyllach, mwy moel. Newidiodd y gân honny y ffordd roeddwn yn meddwl am sain.”

Wrth i Chris ddechrau datblygu ei sain, tarawyd heriau bod yn artist annibynnol yn galed. “Mae'n daith unig weithiau, yn enwedig fel artist annibynnol. Rydych chi'n gwneud pob penderfyniad ar eich pen eich hun, a gall hynny deimlo'n ofnadwy,” yr ymddiheur. Arwyddo gyda Rebellion Records a newidiodd hynny. “Ers fy ngweithio gyda Rebellion Records, rwyf wedi bod â phobl o'm cwmpas i ddadlau syniadau. Mae hyn wedi gwneud y daith deimlo'n llai unig. Mae uchel a isel y diwydiant hwn yn gall, ond mae'n braf cael pobl i ddathlu'r uchel a'ch cefnogi trwy'r isel.”

Aeth y sgwrs yn naturiol i albwm debut Chris The Castle Never Falls, Prosiect uchelgeisiol, dechreuodd â thrip i Lundain. Roedd yno y gwelodd Chris Phantom of the Opera Yn y cyntaf - ac mae'n dod yn effeithlon. „Ydych chi'n ymgorffori! Rwy'n dod yn gwisgo iawn,” mae'n gwybod. „Yn cael rhai canlyniadau, ond wyf yn chwilio i gysylltiad â'r canlyniadau gyda'r storio. Unwaith y byddwn yn fideo orchestrau sy'n chwarae un o'r canlyniadau yn y castle - mae'n unig yn clicio."

Mae'r organau crwydrol a'r elfennau cerddorfaol sy'n diffinio traciau fel Sick and Twisted, Haunted, ac The Castle yn nodi union i'r theatrigedd o Phantom of the Opera. “Gallwch chi glywed y dylanwad drwy'r albwm, yn enwedig gyda'r organau a'r adeiladau dramatig,” eglura.

Mae'r albwm yn para am 42 munud, ond nid oedd bob amser wedi bwriadu bod mor hir. “Dechreuodd hi am oddeutu 30 munud, ond roeddwn i'n parhau i ychwanegu mwy,” dywed wrth gychwyn. “Byddwn i'n gwrando arno ar deithiau hir, yn gwneud nodiadau, a'i addasu. Wedyn, mis cyn ei ryddhau, wnes i I Got You, a dyna pryd y teimlodd yn orffenedig.”

Cornel y sgwrs yw y stori. Mae Chris yn pwysleisio eto a eto pwysigrwydd profiad llwyr dwys a'r daith trwy gymhlethdod emosiynau dynol. “Roeddwn i wirioneddol eisiau adrodd stori gyda'r albwm hwn. The Castle ac Guarded ydy clipiau a hoff darnau ysgrifennu. Roedd y whole albwm yn weledol i mi.”

Un peth sy'n sefyll allan yn gerddoriaeth Chris yw ei sylw i fanylion. Mae'n haenu ei draciau â cyfoeth sy'n gwerthfawrogi aml-gwrando, yn datgelu mwy bob tro. “Rwyf bob amser wedi bod yn gynhyrchydd maximalaidd,” eglura. “Mae pobl eraill yn hoffi cadw pethau minimal a glân, ond rwy'n caru ychwanegu haenau. Y mwyaf rwy'n gallu adeiladu, y gwell.” Mae ei ddull yn disgleirio ar The Castle, y trac agoriadol, sy'n cynnwys 380 haen syfrdanol. “That track broke my personal record for layers,” dywed ef â chwerthin. “Roeddwn i eisiau i'r albwm deimlo'n fawr, sinematig, fel ffilm yn chwarae allan yn eich pen.”

Un o fomentau balchaf Chris ar yr albwm oedd recordio cor wythiol - garreg filltir bersonol iddo. “Roedd hi'n freuddwyd gen i weithio â chôr, ac yn y diwedd ces i wneud hynny ar gyfer yr albwm hwn. Esgynodd wn i i LA am lai na 24 awr dim ond i'w recordio, ond roedd hi'n werth pob ceiniog,” dywed, yn amlwg dal yn cyffrous gan y cof. Mae'r cor byw yn dod â dimensiwn epig i drac agoriadol yr albwm, yn ychwanegu at ei deimlad twymi.

Ond nid offerynnau traddodiadol yn unig y mae Chris yn chwarae. Pan ofynwyd iddo am y sain fwyaf anghyffredin a guddiodd ar yr albwm, mae'n pwyso at I Got You. “Roedd hi'n ysgogwyd yn ychydig gan rai traciau reggae hen a oedd fy ngad yn eu gwrando bob amser. Mae'r gân honno'n samplu trac reggae Jamaican o'r 70au. Mae yna rai samplau reggae a dub diflas wedi'u cuddio yno,” datgel Chris. “Os byddwch chi'n gwrando'n ofalus, fe gewch chi eu dal.”

A tra Let The World Burn Mae eisoes wedi ffrwydro gyda dros 116 miliwn o ffrydiau Spotify, mae cysylltiad personol Chris â'r gân yn mynd y tu hwnt i'w ffigurau. “Dw i'n caru'r gân honno, ond mae'n wallgo yn gwneud ei bod wedi cydio â phobl. O'r demo i'r fersiwn terfynol, daeth at ei gilydd mewn dim ond pythefnos,” dywed ef.

Ond nid oedd popeth yn dod at ei gilydd mor hawdd. Grey mae'n cydnabod Give Me Your Love Roedd yn fach o her. “Roeddwn i wedi ysgrifennu'r chorus yn hir yn ôl, ond pan geisiais i'w orffen, fe ddarganfyddais ei bod yn anodd i'w wneud yn iawn. Treuliodd Allegra a minnau lawer o amser yn creu honno.”

Ffefryn arall i'r ffans, Make The Angels Cry. Hyd 2 munud a 22 eiliad y gân hyd yn oed yn teimlo'n serendipitous, o ystyried pwysigrwydd 222 fel "rhif angel" yn ysbrydol, yn signalu arweiniad o rym uwch. “Hoffwn ddweud ei fod wedi bwriadu, ond roedd hi'n damwain,” dywed Chris wrth gychwyn. “Roedd y bounsiad cyntaf o'r ffeil yn hirdeb hynny, a phenderfynais ei gadw. Roedd hi'n teimlo'n iawn.” Mae'r trac hefyd yn cynnwys Allegra Jordyn, cariad Chris a'i chydgynhyrchydd hir-dymor, ar y outro. “Roedd hi'n anghyfannedd ar y rhan honno,” dywed.

I ffans sy'n caru cloddio i mewn i'r manylion, mae Chris wedi cuddio rhai “Easter eggs” lyricol ar draws yr albwm. “Mae yna lawer o gyfeiriadau at fy ngwaith cynharach, a cherddoriaeth Allegra hefyd,” dywed ef. “Os byddwch chi'n gwrandawwr, fe gewch chi'n clywed ni'n siarad â'n gilydd mewn ein caneuon.”

Edrych ymlaen, Chris Grey mae Chris Grey yn cynllunio i deithio, yn gobeithio i gymryd The Castle Never Falls ar y ffordd flwyddyn nesaf. “Rwy'n gobeithio teithio flwyddyn nesaf a mynd â'r albwm hwn ar y ffordd,” dywed, yn awgrymu sioeau posibl yn America, Ewrop, ac Asia. Y tu hwnt i deithio, mae Chris yn breuddwydio am berfformio gyda cherddorfa fyw. “Hoffwn wneud un o'r sgrinio hynny lle mae'r gerddorfa yn chwarae'r trac sain fyw ochr yn ochr â ffilm. Clywed fy ngwaith cerddorol yn cael ei chwarae gan gerddorfa fyddai breuddwyd a ddaeth yn wir.”

Trwy'r cyfweliad, mae thema glir: angerdd Chris. “Rwy'n caru pobl angerddol, ac rwy'n ceisio rhoi hynny yn fy ngwaith cerddorol,” dywed. Iddo, mae'n amgylchedd emosiynol, nid yn dilyn trendiau. “Rwyf wedi gweithio fy ngwaith cyfan i gyrraedd y pwynt hwn. I weld y reacsiynau yn dod i mewn, gweld ffans yn gwrando—mae'n ddream.”