Maine'de yaşayan ve bilinen bir besteci, piyanist ve müzikolog olan Aaron Wyanski, Arnold Schönberg'e saygı gösteren yeni bir üçlü eseri yayınladı. SCHOENBERG: Drei Klavierstücke, Op. 11. Schönberg'in kompozisyonlarından genç yaşından beri büyülenmiş olan Wyanski, atonalite kavramını keşfetmek için jazz aracılığıyla üçüncü bir derinlemesine inceleme yapıyor.

Bugün tarihin en ünlü müzik teorisyenlerinden biri olarak bilinen Arnold Schönberg'in atonalite teorisi (o da aslında bu terimi pek beğenmiyordu) ve yapısı, modern müziğin en etkili unsurlarından biri olarak kabul ediliyor. 20. yüzyılın başlarında Schönberg'in kompozisyonları, bugünkü jazz gibi bir türün ortaya çıkmasına ve neredeyse tüm popüler türlerin gelişimine yol açtı. Müzikte disonansın keyfini çıkarmak istiyorsanız, Schönberg'e teşekkür etmelisiniz.

Aralıkta Schönberg'in kompozisyonlarının hala klasik tarzda ve sınırlı olduğu düşünülürken, Aaron Wyanski, atonalite kavramı aracılığıyla klasik ve jazz müziği arasındaki bağlantıyı kolayca hissedebiliyor. Deneysel jazz ve jazz füzyonunda Wyanski, bu seride gerçekten denemeyi amaçlıyor. SCHOENBERG: Sechs kleine Klavierstücke, Op. 19, SCHOENBERG Suite Op. 25 ve son olarak SCHOENBERG: Drei Klavierstücke, Op. 11 Wyanski'nin atonalite ve disonansın ustalığı, klasik kompozisyon ve jazz'i bir araya getirerek eski ustasının vizyonuna tamamen yeni bir bakış açısı sunuyor.

Atonal müzik bu ikiliyi çözer. Tarihsel olarak, konsonanslar harmonik üst harmoni serisi tarafından teorik olarak haklılaştırılmıştı - fiziksel bir fenomen ki bu, belirli bir nota için duyusal bir sesin algılanmasını sağlar. Tonal harmoninin temel yapı taşı, triad'dir, bu da üst harmoni serisinin ilk üç farklı notasından oluşur. Ancak Schoenberg, aslında her nota üst harmoni serisinde mevcuttur, ancak daha ileri bir noktada, konsonans ve disonans arasındaki farkın sadece bir ilişki meselesi olduğu görüşünü savunur. Konsonans ve disonansın arasındaki farkın sadece bir artifak olduğu gibi. İkili gibi çoğu ikili gibi, bu çöküş, ikili'nin aslında tüm zamanlar boyunca yanlış olduğu gerçeğini ortaya koyuyor. Benim için, evrenin en güzel şeylerinden biri bu. Gerçekten bir an için bu düşünün: bir nota duyarsanız, tüm notalar orada. Bir tek nota, sonsuzluk.

Schönberg'in fikirinden sadece değil, diğer disonant ve deneysel sanatçılar gibi Frank Zappa ve Philip Glass gibi sanatçıların fikirlerinden de esinlenerek, Wyanski'nin kompozisyonları neredeyse bir musique concrète hissi veriyor, sanki birbirinden kopuk kompozisyonlar gibi görünüyorlar, ancak aynı zamanda kendilerini döndürüyorlar. Bu üç kompozisyonun da oluşturduğu bu "tüm notalar var" hissi, bu üç kompozisyonda çok önemli. SCHOENBERG: Drei Klavierstücke, Op. 11 dikkat çekici bir dinleme deneyimi, ancak sonunda müzikin inceliklerini, melodinin veya sürekliliğin yanılsamasıyla gizlemeyen, açık bir şekilde ortaya koyuyor. Burada herhangi bir süreklilik varsa, o da müzikin sonsuzluğu ve Wyanski'nin bizi duyurmaya çalıştığı.

‍SCHOENBERG: Drei Klavierstücke, Op. 11 şimdi yayınlıdır. Stream on Spotify.

Aaron has also released another Schoenberg release titled "Two Pieces: Op. 33 and 33B."