Aaron Thomas, bir hayatı yaşamış, birçok maceraya ve sayısız seyahate katılmış bir adam. İlk albümünden sonra evine dönen Australian topraklarına dönen 'Human Patterns' (17 Mayıs), beklenmedik bir şekilde, bir dünya kültürüdür. Bu yolculuk, bağımsız melodilerle eski country tonlarını birleştirerek, zengin hikayeler ve zengin bir sesle dolu bir eser oluşturur.

Bu albüm, on yılda Aaron Thomas'ın ilk tam uzunluk albümüdür ve hayattaki yükselişleri ve düşüşleri ve aradaki yansıma anlarını keşfeder. şeritler, gitarlar, kuyruklar, piyano ve banjo'nun lüks düzenlemeleri hepsi Aaron Thomas'un deneyimlerine yol açar, karmaşık ama güzel bir müzikal manzara yaratır.

Müzik kariyeri onu SXSW (Austin), CMJ (New York), Popkomm (Berlin) ve Londra'nın Beton ve Cam gibi festivallerde gösterime götürdü. yıllar sonra yurtdışında, Avustralya'ya geri dönmesi WOMAdelaide 2017 gibi Avustralya festivallerinde görünümlere yol açtı ve en son sürümleri Double J, ABC Country, AU Review, AAA Backstage ve daha fazlası tarafından sunuldu.  

Sonunda bu albümü dünyaya bırakıyor, Aaron Thomas bu albümü şöyle tanımlıyor:

"Bunu albümümün yapmayı zorlaştırdığım albüm. Yapamayacağım diye korktuğum albüm. Çok inatçı ve tutkulu bir müzisyenin albümü. Kendime bir tür albüm gibi birçok açıdan benim arzumun bir tür sembolü. Müziği bırakmak istememe rağmen, ödeme yapılmadığında bile. "
‍

Bu albüm şarkıcı-songwriter için bir yeniden doğuştur ve bu ilk şarkı tonu ayarlıyor. 'Walk on Water' gitar, fiddle, tamburine ve banjo ile dolu popüler bir aşk şarkısı, iyimserlikle dolu bir şarkıdır.

İkinci şarkı aniden çok farklı bir yöne döner, neredeyse dinleyiciyi şaşırtmak için. 'Para' bir karanlık ve kaotiksel bir şarkı, boyunca çamurdan gelen vahşi bir alet fırtınası ve bir hayal kırıklığına uğratan bir arkadaşlık hakkında neşeli, acıklı sözcükler.

Takip eden, 'Mouth of the City', Aaron'un etkileri için bir selamlama gibi görünüyor. Aaron'un çift vokallerini temel olarak oluşturan bir karanlık, sert ritim ve bir gitar parçası var.

'Like a Stone' bir fırsattır nefes almak, koşulsuz sevgiye adanmış bir hafif, ama samimi bir kutlama. İspanyol ilhamını andıran instrumentaller, şarkının aranjmanının daha da kalınlaşmasıyla birlikte duyguyu güçlü bir şekilde yaratır.

'Before I Met You' oyuncak gitarla dolu ve aşka dair bir şekilde umutlu, ama aptalca bir bakış sunar. Mutlu ve komik, ve parlak bir şekilde dürüst, bu da 'Long Lost Friend' ile karşılaştırıldığında karanlık ve umutsuz bir yolculuğu keşfeder. Arkadaşını özleyen karmaşık duyguları keşfeden bu yavaş şarkı, minor ve major akordlar arasında dolaşır, albümün karmaşık, karşıtlık duygularını yüzer.

'Bottle of WineAaron'un yetersizliklerine alay ederken hala bir gerçek aşk şarkısı olarak bir yol bulur. Albümün yükselip düşmesini sürdürmek için, bir yavaş, nostaljik şarkı gelir ki bu, bir zararlı ilişkiye atıfta bulunur.Spiritual Man' yaylılarla ve büyük bir piyanoyla katmanlı ve belki de albümün en hüzünlü şarkısı.

'My Brother, My Hill' aile arasındaki mesafeyi anlamaya çalışan bir şarkı, karışımın derinlerinde ritmik olarak tüm şarkı boyunca atan bir davul ve şaşırtıcı, kaotik bir son. Sonra, 'Your Light' yeni aşkın kurtarıcı gücüne değiniyor. Yumuşak, katmanlı melodilerle dolu, harmoni açısından zengin.

Albümü tamamlamak için, 'We Both Know' var, bir gitarla sürüklenen, viyolonseller ve Aaron'un içten vokaliyle desteklenen bir balad, epik bir sonuçla sona eriyor. 'To My Knees', neredeyse Harry Nilsson'dan esinlenen bir melodi, hiçbir şey yapmadan mutlu olmakla ilgili. Yılların ilerisini düşünen bir sanatçının dolambaçlı düşünceleri. 70'lerin piyano ve saksafon sesine sahip bir sounda sahip ve Aaron'un sadece iyi bir hayat yaşadığını bilerek huzur bulduğu bir şarkı.

'Human Patterns' Aaron Thomas'ın on yıl boyunca özenle yetiştirdiği bir albüm ve 17 Mayıs'ta dünyaya sürülme vakti geldi.