Beatles

1950'lerin sonlarında, Liverpool'da müzikal devrim arayan kimse yoktu. Ancak, bu sanayi şehrinde John Lennon, 1956 yılında The Quarrymen adlı bir skiffle grubu kurdu. Lennon, Liverpool Sanat Koleji'nde öğrenci olan Lennon, Elvis Presley ve Buddy Holly'nin rock 'n' roll'una derin bir şekilde etkilenmişti. 6 Temmuz 1957'de, yerel bir kilise festivalinde Lennon, 15 yaşındaki Paul McCartney. McCartney, gitar ustalığı ve bir gitarı nasıl ayarlayacağını bilen McCartney The Quarrymen'e katılmaya davet edildi ve kabul etti.

George Harrison, Liverpool Enstitüsü'nde McCartney'la arkadaş olan McCartney 'sinden sonra gruba katıldı. Harrison, Lennon'dan daha genç ve hala onlarda olduğu on yaşlarında, ilk başta Lennon tarafından şüpheyle karşılandı. Ancak, bir otobüsün üst katında "Raunchy," adlı şarkıyı çaldığında, Lennon'ın yeteneklerini kanıtladı. Harrison, 1958'in başlarında resmi olarak gruba katıldı.

The Quarrymen, çeşitli isim değişikliklerinden ve üyeliklerinden sonra, Ağustos 1960'de ikonik ismi "Beatles"i aldı. İsim, Buddy Holly'nin grubu The Crickets'e ve aynı zamanda müziklerinde merkezi "beat"i kullandıkları için bir oyun olarak Buddy Holly'ye adanmıştı. Stuart Sutcliffe, Lennon'ın sanat okulundan bir arkadaşı olan basçı olarak ve Pete Best de davulcu olarak gruba katıldı. Bu beş üyeli kadro, Ağustos 1960'da Hamburg'a, şehrin kırmızı ışıklı bölgesinde ilk kez birkaç kez konser vermeye gitti.

Hamburg'da, Beatles, yorucu programlar aracılığıyla yeteneklerini geliştirdi, bazen bir gün sekiz saat, haftada yedi gün. Çeşitli müzik stilleri ve etkileriyle tanıştılar, Little Richard ve Chuck Berry'nin eserleri de dahil olmak üzere. Grup, Preludin adlı bir stimülantı kullanarak, zorlu programı takip etmek için denedi. Bu dönemde, Astrid Kirchherr'in fotoğrafçısı ve aynı zamanda Sutcliffe'in kısa süreli nişanlısı olan Astrid Kirchherr'in saç modeli olan "mop-top" saç modelini benimsemişlerdi.

Stuart Sutcliffe, Temmuz 1961'de sanat çalışmalarına ve Kirchherr ile ilişkisine odaklanmak için gruptan ayrıldı. Sutcliffe'in ayrılması, gruba bir boşluk bırakmış ve McCartney kafidir. The Beatles, Liverpool'a daha birleşik ve yetenekli bir grup olarak döndü. Cavern Kulübü'nde konser vermeye başladılar, daha sonra famelerine yol açan bir yer haline gelen yerel bir mekan. Cavern Kulübü'nde sahne alanları, Brian Epstein'in dikkatini çekti, yerel bir plak şirketi sahibi, gruba potansiyel gördü ve onları yönetmek için teklif etti. The Beatles, 24 Ocak 1962'de Epstein ile bir yönetim sözleşmesi imzaladı.

Epstein'in ilk önemli hamlesi, 1 Ocak 1962'de Decca Records ile bir deneme yapmaktı. İyi bir performans sergileyerek, Decca onları imzalamayı reddetti, "gitar grupları moda dışı" dedi. Epsteine, gruba bir plak anlaşması bulmaya devam etmesine rağmen, umutsuz değildi. Çabaladığı sonunda, Parlophone Records'un bir yapımcısı olan George Martin, onlara bir anlaşma teklif etti. Ancak Martin, Pete Best'in davulculuğundan memnun değildi ve değişikliğe gitmelerini önerdi. Best, uzun süreli tartışmaların ardından, önce Rory Storm ve the Hurricanes ile birlikte çalmış olan Ringo Starr ile değiştirildi. Starr, 18 Ağustos 1962'de resmi olarak gruba katıldı ve daha sonra dünya çapında hayranları tarafından hayranlık uyandıran kadroyu tamamladı.

Parlophone etiketiyle ilk single'ları "Love Me Do", 5 Ekim 1962'de yayınlandı. Anında bir numaraya çıkan olmadı, ancak 17 numaraya kadar yükseldi. Bu, George Martin'e ikinci bir single yayınlamaya yetti, "Please Please Me", 11 Ocak 1963'te yayınlandı. Bu kez, daha büyük bir ilgi gördü ve çoğu İngiliz listesinde zirveye çıktı. Grubun popülaritesini artan halkın ilgisini fark eden Martin, momentumu yakalamak için bir albüm kaydetmeye karar verdi.

"Please Please Me" albümü, 11 Şubat 1963'te tek bir gün içinde kaydedildi. Hızlı bir takvimle rağmen, albüm kritik ve ticari olarak başarılı oldu, 30 hafta boyunca UK Albüm Listesinde zirvede kaldı. Albüm, "I Saw Her Standing There" ve "Twist and Shout" gibi parçaları içeriyordu, Bunlar, gruptaki yeteneklerini sergileyen rock 'n' roll'den soulful baladlara kadar farklı stillerde müzik yapabildiklerini gösteriyordu.

1963'ün ortalarında, "Beatlemania" terimi halk diline girdi. Beatles artık sadece bir grup değildi, bir kültürel fenomen. Konserleri, hayranların haykırışlarıyla boğuluyordu ve halka açık görünümleri, kaotik olaylara dönüşüyordu. İngiliz basını her adımlarını takip ediyordu ve "mop-top" saç modelleri, gençlik direnişinin bir sembolü haline geldi.

Beatles'in etkisi sadece İngiltere sınırları içinde değildi. Müzikleri, fiziksel varlıkları olmadan önce Amerika'ya geçti. Amerikan televizyon programları Beatles şarkılarını yayınladı ve radyolar da onları repertuvarlarına ekledi. Ancak, 9 Şubat 1964'te "The Ed Sullivan Show"da görünmeleriyle, Amerika'da İngiliz İnvaziyasının resmi başlangıcı oldu. 73 milyon Amerikalı, izlemek için izleyicisi oldu, o zamanın en çok izlenen televizyon olaylarından biri oldu.

İlk ABD single'ları "I Want to Hold Your Hand", "The Ed Sullivan Show" görünmeden önce Billboard Hot 100 listesinde bir numaraya ulaştı ve 7 hafta boyunca zirvede kaldı. Beatles, hiçbir İngiliz grubu tarafından önce gelen bir başarıya ulaştı.

Sonraki aylarda, Beatles, ilk uluslararası turnesine çıktı, ülkeler gibi İsveç, Avustralya ve Yeni Zelanda'yı kapsadı. Ayrıca, Temmuz 1964'te "A Hard Day's Night" adlı üçüncü stüdyo albümlerini yayınladı, albüm aynı adlı film için bir soundtrack olarak hizmet etti. Albüm, Lennon ve McCartneytarafından yazılan orijinal parçaları içeriyordu ve "A Hard Day's Night" başlıklı şarkıda 12 telli gitarın kullanılması gibi yenilikçi teknikler nedeniyle geniş çapta övgü aldı.

Beatles, 1964'ü "Beatles for Sale" albümüyle kapadı. Albüm, "Eight Days a Week" ve "I'm a Loser" gibi hitler içeriyordu ve gruba giderek daha fazla müzikal sofistikeleşme ve lirik derinlik kazandırdı. Ancak, sürekli turne ve halka açık görünümlerinin getirdiği yorgunluk ve stres de albümde hissediliyordu. Albümün daha koyu tonu, "No Reply" ve "I'm a Loser" gibi parçalarda hissediliyordu ve daha sonraki deneyimsel eserlere yol açan bir döneme işaret ediyordu.

1965, Beatles için hem müzikal hem de kişisel olarak önemli bir döneme işaret etti. Ağustos 1965'te "Help!" albümünün yayınlanması, sadece bir hit albüm değildi, aynı zamanda gruba evrilen müzikal stilleri ve tematik derinliği gösteren bir göstergeydi. "Yesterday" adlı şarkı, Lennon'ın vokalleri ve bir kuartet eşliğinde, ve "Ticket to Ride" adlı şarkı, geleneksel zaman ölçüsünü terk eden bir şarkıydı. McCartneyvokalleri bir yaylı çalgı dörtlüsüyle eşlik etti ve alışılmadık zaman imzasına sahip "Ticket to Ride,", popüler müziğin sınırlarını zorlamaya hazır bir grubu sergiledi.

Aralık 1965'te, Beatles "Rubber Soul" albümünü yayınladı, önceki pop-orientasyonlu eserlerinden açıkça ayrıldı. Folk rock ve yükselen karşı kültür tarafından etkilenen albüm, içe kapanık lirikler ve karmaşık müzikal düzenlemeler içeriyordu. "Norwegian Wood" adlı şarkı, sitar adlı geleneksel Hint enstrümanını kullandı ve "In My Life" adlı şarkı, poignant lirik ve barok klavye solo ile karakterize edildi.

Beatles'in deneyi, "Revolver" albümü ile zirveye ulaştı. Albüm, kaset kolları, geriye doğru kaydedilenler ve hız değişikliği gibi yenilikçi teknikler kullandı. "Eleanor Rigby" adlı şarkı, geleneksel rock enstrümanları olmadan çift kuartet kullandı ve "Tomorrow Never Knows" adlı şarkı, avant-garde elektronik sesler içeriyordu. Albümün eklici tarzı, popüler müzik tarihinin en etkili kayıtlarından biri haline geldi.

Ancak, gruba giderek artan sanatçı ambitionsi, bir maliyeti vardı. Turne, fiziksel ve duygusal olarak giderek daha yorucu hale geldi. Üyeler, açık sözlü görüşleri nedeniyle de bir tepkiyle karşılaştı. Lennon'ın, Beatles'in "Hristiyanlardan daha popüler" dediği sözleri, bazı ABD bölgelerinde plakların yakılmasına neden oldu. Bu kaos içinde, grupta önemli bir karar alındı: 29 Ağustos 1966'da San Francisco'daki Candlestick Park'ta sahne alacakları konser, gruba ait son ticari canlı performans olacaktı.

Grup, turne taleplerinden kurtuldu ve stüdyo çalışmalarına odaklandı. Sonuç, Mayıs 1967'de yayınlanan "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band" albümüydü. Albüm, geniş bir dizi müzikal tür ve kayıt tekniklerini birleştiren bir kavramsal ustalıkaydı. "Lucy in the Sky with Diamonds" ve "A Day in the Life" gibi şarkılar, lirik içerik ve üretim değeri açısından yenilikçi ve öncüydü. Albümün kapağı, tarihi ve kültürel figürlerin bir koleksiyonunu içeriyordu ve bu, dönemin psikedelik estetiğinin sembolü haline geldi.

"Sgt. Pepper" albümünden sonra, "Magical Mystery Tour" EP ve filmi ve ardından 1968'de "White Album" geldi, her biri farklı yönlerde sınırları zorladı: akıllıca psikedeliyadan bireyselcilik ekolüne. Sonuncusu, üyelerin farklı müzikal eğilimlerini gösteren bir çift albümdu, Lennon'ın "Yer Blues" adlı şarkısından Harrison'ın "While My Guitar Gently Weeps" adlı şarkısına kadar.

1969, Beatles için bir gerilim yılıydı. Önceki albümler için eleştirel övgü almasına rağmen, içsel çatışmalar giderek daha açık hale geldi. Grup üyeleri, farklı müzikal yönelimlere ve kişisel ilgi alanlarına sahipti, bu da kayıt oturumlarında hissediliyordu. "Let It Be" projesi, gruba eski canlı performans enerjisini geri getirmek için bir geri dönüş olarak tasarlanmıştı, ancak gruptaki anlaşmazlıkların sembolü haline geldi. Kayıt oturumlarından alınan görüntüler, üyeler arasında açıkça hissedilen gerilim gösteriyordu ve anlaşmazlıklar sıklıkla ortaya çıkıyordu.

Bu gerilim içinde, Beatles, Eylül 1969'da "Abbey Road" albümünü üretti, birçok kişi tarafından en iyi eserlerinden biri olarak kabul edilen albüm. Albüm, Lennon'ın "Come Together" adlı blues kompozisyonundan Harrison'ın "Something" adlı şarkısına kadar, "The End" adlı şarkıyla sona eren bir medley içeriyordu.

Ertesi yıl, Beatles'in farklı yönlerine doğru gitmeleri açıkça belli oldu.

Lennon, solo albüm üzerinde çalışıyordu, Lennon, Yoko Ono ile birlikte deneyimsel albümler yayınlamıştı, Harrison, Hint spirituality ve müziği ile derinlemesine ilgilendi ve Starr, oyunculuk kariyerine başlamıştı. 10 Nisan 1970'de McCartney , Beatles'ten ayrıldığını duyurdu, bu da gruptaki sonun işaretiydi. McCartney basın açıklaması yayınlayarak The Beatles'tan ayrılmasını duyurdu, böylece grubun sonu etkili bir şekilde sinyal verdi.

"Let It Be" albümü, bir belgesel filmi eşliğinde Mayıs 1970'de nihayet yayınlandı ve The Beatles'in mirasını bir vasiyet olarak sundu. Albümde "Let It Be" ve "The Long and Winding Road" gibi parçalar yer alıyordu, ancak genel ton melancholiklik ve sonluluktu.

Grup dağıldıktan sonra, her üye farklı derecelerde başarılı bir solo kariyer peşinde koştu. Lennon 1980'de New York'taki apartmanında trajik bir şekilde öldürüldü, ancak müziği nesilleri ilhamlandırmaya devam etti. Harrison 2001'de kanserle mücadele ettikten sonra öldü ve solo çalışmaları ve işbirlikleri de dahil olmak üzere zengin bir müzik kataloğu bıraktı. McCartney ve Starr, genellikle Beatles dönemindeki zamanlarını anmak için müzik performansı ve kaydı yapmaya devam ediyor.

The Beatles'in popüler müzik ve kültür üzerindeki etkisi ölçülemez ve mirası büyümeye devam ediyor. 1995'te hayatta kalan üyeler McCartney, Harrison ve Starr, "The Beatles Anthology" belgesel dizisinin yanı sıra üç çift albümün yanı sıra yayınlanmamış şarkılar ve canlı kayıtlarla birlikte çalıştı. Bu projeden en dikkat çekici parçalardan biri "Now and Then", aynı zamanda "I'm Looking Through You" olarak da bilinen "Now and Then" şarkısıydı. Şarkı, 1978'de Lennon tarafından kaydedilen tamamlanmamış bir demo'ya dayanıyordu. McCartney ve Harrison, Lennon'ın orijinal kaydına yeni vokaller ve instrumentation ekledi, böylece gruptan ayrılmasından yıllar sonra da yeni bir Beatles şarkısı oluşturdu. "Now and Then"ın yayınlanması karışık eleştirilerle karşılaştı. Bazı hayranlar, yeni bir Beatles parçasını oluşturma girişimini takdir etti, ancak diğerleri, gruptaki en iyi eserlerinin tanımlayıcı organik kimyasını eksik hissettiler.

2023'e ilerlerken, "Now and Then"nın tüm dört orijinal Beatles üyesinin yer aldığı yeni versiyonu AI tarafından etkinleştirildi ve Kasım 2'sinde yayınlanacak. "Şimdi ve Sonra – Son Beatles Şarkısı" belgesel filmi, Kasım 1'de The Beatles'in YouTube kanalında prömiyer yapacak. Film, Paul McCartney, Ringo Starr, George Harrison, Sean Ono Lennon, ve Peter Jackson.

Beatles, kültürel bir güç olarak müzikal türler ve coğrafi sınırların ötesine geçen bir güç. Liverpool'daki basit başlangıçlarından küresel üne yükselmelerine kadar olan yolculukları, sürekli evrim ve yenilikle işaretlenmiştir. Etkileri sadece satılan albümlerine veya kazanılan ödüllerine bağlı değildir; esinleme ve etkileyici niteliklere sahip olmaları, kalıcı öneme sahip olmalarını sağlar.