Yarı Zaman İncelemesi: Usher'ın Alicia Keys, Ludacris, Lil Jon, H.E.R. ve Will.i.am ile Yıldızlarla Dolu Super Bowl LVIII Performansı

Usher'in Super Bowl LVIII halftime gösterisi, Las Vegas'te bir residency gibi bir mükemmel parlaklık ile değil, dünyanın en büyük sahnesinde beklenen patlama dinamizmini değil, mükemmel bir şekilde tasarlanmış bir gezi olarak sona erdi. Performans, "Caught Up" ile başlayarak, iki on yılın hitleri gibi bir kutlama olarak ortaya çıktı.

Alicia Keys, H.E.R., Lil Jon, Ludacris ve will.i.am'ın dahil olduğu performans, bir dizi yıldız kadrosu vaat ediyordu ki, kâğıt üzerinde, olayları elektrikli bir şokla güçlendirmesi gereken bir elektirikli jolt olmalıydı. Keys'in "My Boo" ile düeti, sesleri bir araya getiren bir tanıdık sarılma ile anımsatıyordu. Ancak, özellikle H.E.R.'in suçsuzca kısa gitar solosu ile, bir sonraki konuk yıldızdan diğerine geçiş, Usher'in hızlı değişimlerini kolaylaştırmak için tasarlanmış bir dizi vignette gibi hissedildi, gösterinin müziksel keşfini derinleştirmek yerine.

Will.i.am'ın "OMG" sırasında göründüğü, elektronik canlılık ile bir parıltı getirdi, Usher'in pop'un daha dans edilebilir alanlarına girişimlerine bir gönderme. Ancak, bu da, diğer konuk performanslar gibi, akşamın genel yaklaşımını vurguladı: tanıdık notaları vur, enerjiyi yükselt, ancak formülün dışına çıkmaya cesaret etme.

"U Don't Have to Call", "Burn", "Confessions Part II" ve final "Yeah!" ile Ludacris ve Lil Jon, hepsi Usher'in imzasını taşıyan bir şekilde sunuldu. Ancak, performansa, tüm teknik mükemmelliği ile, bir yarım final gösterisini bir kültürel referans haline getiren raw, sansürlü anları dönüştüren anları eksikliği vardı. Seyircinin tepkisi, ılımlı ve sıcaktı, ancak beklenen bir sürprizin gelmesini bekliyordu.

Sonunda, Usher'in Super Bowl yarım finali gösterisi, mükemmel bir şekilde tasarlanmış, profesyonellikle yürütülmüş bir geçiş oldu, ancak Usher'in kariyerinin etkileyici bir geçmişi ile ilgili herhangi bir önemli şekilde yeniden tanımlanmasını veya beklentileri zorlamayı başaramadı. Bu, büyüklerin pantheonunda yerinin bir hatırlatmasıydı, ancak birçoğumuzun ne olabileceğini merak etmekten kendimizi alamadık: gösteri biraz daha risk alırsa ne olabilirdi.