Inoria Sisyphean Dream nie tylko brzmi ciężko – czuje się jak noszenie głazów w górę wzniesienia z krwawiącymi rękami, aby zobaczyć, jak oni spadają ponownie. Ten metalowy potwór nie wycofuje się z niczego, dostarczając siedmiotrzyczłonową podróż, która jest równie częściowo umysłowa, jak i zniszczająca.

Dla fanów filozoficznej wagi Tool i epickich pieśni Iron Maiden, Sisyphean Dream oferuje bezpośrednią medytację nad walką, świadomością samego siebie i ofiarą. Teksty poetyckie i brutalnie szczere, album bada tematy wojny duchowej, wewnętrznej rozliczenia, zmęczenia egzystencjalnego i blasku wytrwałości, który w jakiś sposób odmawia umrzeć.

Od desperackiego krzyku „Karm mnie!” do bezlitosnego poddania się „Nikt nie słyszy mojej modlitwy”, Inoria kanałuje ból w cel, z szerokimi riffami, mrożącymi krwi w żyłach perkusją i wokalami, które krwawią zarówno bólem, jak i odwagą. W każdym utworze jest święte gniewne napięcie – nie tylko w walce z światem, ale i z samym sobą.

Sisyphean Dream to przypomnienie, że nawet w nieograniczonej powtarzalności istnieje sens do wyrycia z kamienia.