„Pan Juice zrozumiał moją piosenkę. Potrzebował tylko stworzonego przez siebie nieumarłego demona, aby w końcu ktoś zrozumiał, że „MacArthur Park” to piosenka miłosna. Długa piosenka miłosna z dużą ilością akordów i strun. A z kremem, oczywiście.” - Jimmy Webb

Niektóre muzyczne momenty w filmie pozostają na zawsze w naszej pamięci. Są one takie jak „Oko tygrysa” w Rocky, „Bohemian Rhapsody” w Wayne’s World, „Tubular Bells” w The Exorcist, a takie jak „Day-O” w oryginalnym Beetlejuice. No, możemy dodać kolejny do tej listy: wersja z 1968 roku Richarda Harrisa z piosenką „MacArthur Park” w nowym sequelu filmu z 1988 roku Beetlejuice Beetlejuice, reżyserowanym przez Tim Burtona i obecnie w kinach.

„Spotykajcie się z nowym “Meet the New ‘Day-O,’”” pisze The New York Times w artykule zatytułowanym „Co to za piosenka w Beetlejuice Beetlejuice?” Kontynują oni: „...płyta psychodelicznego popu z 1968 roku Richarda Harrisa ‘MacArthur Park’, która została przemianowana przez Donnę Summer na disco hit.”

[SPOILER ALERT] „MacArthur Park,” napisana przez w 1967 roku przez GRAMMY Award-winning wokalistę i kompozytora Jimmy’ego Webba, jest wykorzystywana w scenie weselnej w horror-comedy filmie. Beetlejuice (Keaton) dostarcza głównego bohatera, Lydii Deetz (Winona Ryder), do ołtarza. Reluctantly zgadza się na małżeństwo z nim, aby uratować życie córki, Astrid Deetz (Jenna Ortega). Wielki tort z kremem zielonym jest wyrzucony i potem... oto „MacArthur Park!” „MacArthur’s Park jest topi się w ciemności / Wszystkie słodkie, zielone kremy spływają w dół,” śpiewa Harris, podczas gdy maniakalne goście weselni tańczą wokół tortu z kremem, który spływa, wykonując lip-sync do całej piosenki.

Od premiery „MacArthur Park” udało się przyciągnąć i zdezorientować słuchaczy, którzy próbowali docenić jego klasyczne korzenie i zdekodować teksty, które nadal są cytowane, interpretowane i dyskutowane w mediach. Piosenka została nagrana przez prawie 200 artystów, w tym Waylona Jenningsa (który nagrał i wydał trzy wersje piosenki; oryginał zdobył dla Jenningsa pierwszą nagrodę GRAMMY w 1970 roku), Franka Sinatry, Dionne Warwick, The Four Tops, Tony’ego Bennetta, Carrie Underwood, i Wu-Tang Clan. Webb zdobył nagrodę GRAMMY w 1969 roku za najlepsze aranżacje towarzyszące wokalistom za wersję Harrisa. Jedną z najbardziej znanych wersji piosenki jest ta nagrana przez Donnę Summer, która dotarła do pierwszego miejsca na liście Billboard Hot 100. Wersja Summera otwiera i kończy film.

Ale zawsze chciał Burtona, aby ta specjalna scena była wykorzystana w wersji Harrisa.

„Chcieliśmy mieć numer muzyczny,” mówi scenarzysta Alfred Gough Entertainment Weekly. „Nie wiedzieliśmy, co to jest. Wszystko wydawało się zbyt schludnie. A potem Tim nas zwołał. Burton ma w swoim domu juzkbox, a jedną z jego piosenek jest ‘MacArthur Park’, nie ta wersja Donny Summer, która stała się bardziej popularna w ciągu lat, ale oryginalna wersja z 1968 roku nagrana przez irlandzkiego aktora i wokalistę Richarda Harrisa. Posłuchaliśmy się jej i potem napisałem numer muzyczny na jej podstawie. I potem ewoluowaliśmy. Byliśmy jak: „Tak! To jest to szalone, dziwaczne i niezwykle absurdalne, co potrzebne jest na końcu tego filmu.”

Szalone, dziwaczne i niezwykle absurdalne... i Webb to go uwielbia! „Pan Juice zrozumiał moją piosenkę. Potrzebował tylko stworzonego przez siebie nieumarłego demona, aby w końcu ktoś zrozumiał, że ‘MacArthur Park’ to piosenka miłosna. Długa piosenka miłosna z dużą ilością akordów i strun. A z kremem, oczywiście,” mówi.

Moment muzyczny „MacArthur Park” otrzymuje pochlebne recenzje. „Wszyscy tańczą w szalonej scenie do “MacArthur Park”.” (USA Today) „To jest rodzaj cudownego, absurdalnego fragmentu, który nie ma powodu do istnienia, oprócz tego, że jest zabawne i dlatego, że może.” (NPR’s WBUR Boston) „Poinformujcie się, że może nigdy nie słuchacie piosenki ‘MacArthur Park’ w takim samym stopniu, jak dotąd.” (The Seattle Times)

Oryginalna ścieżka dźwiękowa do Beetlejuice Beetlejuice jest dostępna od Watertower Music i dostępna do streamowania gdziekolwiek lubicie słuchać muzyki. W międzyczasie, Webb jest na trasie. „Wieczór z Jimmy’m Webbem” otrzymał pochlebne recenzje. „Wieczór z Jimmy’m przy klawiaturze nie jest niczym innym, jak słuchaniem George’a Gershwina lub Cole’a Portera na żywo. Trudno uwierzyć, że jeden człowiek mógł napisać takie piosenki... jeśli kiedykolwiek będziecie mieli okazję usłyszeć go na żywo, to zróbcie to. Ludzie pytają, dlaczego nikt nie pisze piosenek takich, jak dawniej. Na szczęście dla nas wszystkich, Jimmy Webb nadal pisze.” pisze American Songwriter.

The Kansas City Star „Jimmy Webb przedstawił niektóre z najlepszych kompozycji, a jego wersje oddawały ich cechy i zalety, ich panache muzyczne i słowne, umiejętności i sofistykę. Ale jego historie umieściły je w różnych kontekstach, niektóre były humorystyczne, niektóre historyczne, niektóre nowe i nieistotne. Jimmy Webb ma umiejętność połączenia poezji i muzyki i otrzymał sławę i fortunę, które zasłużył za dostarczenie jednej z najbardziej niezatartej muzyki swoich czasów.”

Kalendarz koncertowy Jimmy’ego Webba:

22 września - Paramount Hudson Valley Theater - Peekskill, NY (Jimmy Webb: The Glen Campbell Years)
27 września - Old Town School of Folk Music - Chicago, IL
29 września - The Parkway Theater - Minneapolis, MN
1 października - City Winery St. Louis - St. Louis, MO
3 października - Knuckleheads - Kansas City, MO
10 października - The Canyon - Agoura Hills - Agoura Hills, CA
13 października - The Coach House - San Juan Capistrano, CA
16 października - Yoshi’s - Oakland, CA
30 października - The Vogel - Red Bank, NJ
7 listopada - Kent Stage - Kent, OH
9 listopada - Memorial Hall - Cincinnati, OH
19 listopada - The Tin Pan - Richmond, VA
22 listopada - BPAC - Pinehurst, NC
1 grudnia - Dosey Doe - The Woodlands, TX
4 grudnia - The State Theatre - Austin, TX
7 i 8 grudnia - Musical Instrument Museum - Phoenix, AZ
20 grudnia – My Father’s Place – Roslyn, NY
* Wszystkie koncerty to „Wieczór z Jimmy’m Webbem” z wyjątkiem tych, które są oznaczone.