Brytyjski multi-instrumentalista, producent i piosenkarz James Berkeley – najlepiej znany jako były frontman brytyjskiego zespołu Yakul – wkracza pewnie na solowe terytorium z debiutanckim albumem „Lost Boy, Golden Hour” i serdecznym singlem płyty „Giving Me Love” wydanym 4 lipca 2025 roku.

Miksując elementy soul, jazz, dream pop, indie i elektroniki, Berkeley tworzy dźwięk, który jest jednocześnie wyjątkowy i znany – myśl o Thundercat, Japanese Breakfast z odcieniami Washed Out. Otrzymał wcześniej wyróżnienia od Gilles Petersona (BBC 6 Music), Complex, i Earmilk, jego solowe prace budują na tym fundamencie z odwagą i głęboką muzycznością.

„Moje nowe single ‘Giving Me Love’ to przypomnienie, że nawet w najgorszych chwilach, najbliżsi mogą zobaczyć w Tobie najlepszą wersję. I poprzez nich możesz odnaleźć ją dla siebie.” – James Berkeley

Album powstało w wyniku impulsu w końcu lata 2024. „Fuko, piszę album i robię to teraz,” James powiedział swojej skromnej publiczności na Instagramie. Od tego czasu rozwinął swoją publiczność dziesięciokrotnie, zgromadził ponad 30 000 obserwujących, a pełni ukończył album w całości napisany, wyprodukowany, nagrany i zmiksowany przez siebie.

Nie jest obcym Jamesowi środowisku jazzu, R&B i soul w Wielkiej Brytanii, James zrobił swoje markę z Yakulu, od sprzedanych trzech koncertów w Ronnie Scott’s Jazz Club do współpracy z Merebą i współtworzenia z Incognito na Tomorrow’s New Dream. Występował również na trasach międzynarodowych z Incognito, grając w Blue Note Tokyo i Blue Note Milan.

Poza oświetleniem, był cicho produktywny: wydał dwa EP-ki jako solowy artysta i współpracował z długoletnim partnerem twórczym edbl, w tym ich wspólnym EP-kiem z 2022 roku, który odnotował ponad 2 miliony odsłuchań. Wspierał również takie zespoły jak Cosmo Pyke i nadal buduje reputację zarówno za swoje umiejętności studyjne, jak i magnetyczną energię na żywo.

Z podpisem falsetto, jazzowymi pianinowymi wycieczkami i pasją do tekstur syntezatorów analogowych, James Berkeley jest artystą, który definiuje się na granicy gatunków i ma coś do powiedzenia. Lost Boy, Golden Hour to więcej niż debiut – to deklaracja wolności twórczej.