Bernie Worrell: Wave From the WOOniverse teraz dostępny, z nieukończoną, zarchiwizowaną muzyką Worrella, wyprodukowaną przez dyrektora muzycznego, Evana Taylora

Bernie Worrell, zmarły pionier psychedelicznego funku i legendarny muzyk słynny z Parliament/Funkadelic i Talking Heads, jest tak samo znany ze swojej pozaziemskiej osobowości jako mistrz syntezatora i wszystkiego, co funkadelic. Nie jest więc zaskoczeniem, że jego duch pomógł pośmiertnie w sesjach nagraniowych Bernie Worrell: Wave From the WOOniverse. Pierwszy album Worrella wydany po opuszczeniu świata fizycznego w 2016 roku to podwójny album z gwiazdorską obsadą, zawierający 13 utworów wcześniej nieukończonych prac z archiwów Czarodzieja Woo.

„Byliśmy re-amping [przechodziliśmy poprzednią muzykę przez wzmacniacz] nagranie klawinetu [klawiszowego] Bernie'ego w moim studiu, Loantaka Sound, a światła były przygaszone, i słyszałem tylko jego izolowaną klawiaturę, prawie jakby pracował nad częścią” – wyjaśnia Evan Taylor, długoletni współpracownik Worrella, dyrektor muzyczny i najnowszy producent Bernie Worrell: Wave From the WOOniverse. „Przysięgam, że czułem jego energię. Czekając, aż usłyszę, jak powie: „Hej, facet…” To było zdecydowanie moment, w którym dostałem gęsią skórkę. Te momenty utrzymywały się podczas projektu, szczególnie podczas ostatecznych odtworzeń, kiedy wszyscy spoglądaliśmy na siebie i bezsłownie potwierdzaliśmy, że uczyniliśmy mu sprawiedliwość.”

‍Bernie Worrell: Wave From the WOOniverse to prawdziwy kurs intensywny na temat geniuszu funku gwiazdy P-Funk. Został nagrany częściowo w studiu Taylora, Loantaka Sound, i wydany początkowo na Org Music na winylu w dniu sklepów z płytami (20 kwietnia 2024) i potem cyfrowo i na CD tego lata we wszystkich DSP (linktr.ee/bernieworrell). Skład obejmuje Bootsy'ego Collinsa (James Brown, P-Funk), Jerry'ego Harrisona (Talking Heads), Freda Schneidera (The B-52s), Mike'a Watt (The Minutemen, The Stooges), Leo Nocentelliego (The Meters) i Seana Ono-Lennona, Leo Nocentelliego, Mihō Hatoriego, Steve'a Scalesa, Marca Ribota, Freda Wesleya, Marco Benevento, Stantona Moore'a, Stevena Bernsteina, Daru Jonesa, Willa Calhouna, Bucketheada, Norwooda Fishera i wielu innych.

Muzyka i wibacje Worrella były powszechnie uważane za pozaziemskie, w więcej niż jeden sposób. „Powiedział mi, że nie jest stąd” – mówi Taylor, multiinstrumentalista, producent, autor piosenek i właściciel studia nagraniowego wychowany w New Jersey i mieszkający w Los Angeles, opowiada One West magazynu. „Myślę, że byliśmy w Montanie, a on palił papierosa na zewnątrz i po prostu patrzył w górę na układ słoneczny. Potem odwrócił się do mnie i powiedział: „Evan, wiesz, nie jestem stąd”. I wierzę mu. Myślę, że wszyscy ci faceci są z jakiejś innej planety.”

Nie jest też zaskoczeniem, że Taylor poczuł obecność zmarłego muzyka w tym momencie w studiu. Dwóch z nich zawsze było w zgodzie muzycznej, współpracując przez ponad 15 lat. Taylor, którego pierwszym dużym projektem jako producenta była krytycznie uznana Gimmie Gimmie Gimmie: Reinterpreting Black Flag, rozpoczął współpracę z Worrell, Rock and Roll Hall of Famer jako członek Parlamentu / Funkadelic, gdzie pomógł stworzyć znane piosenki, takie jak "Flash Light", "Mothership Connection (Star Child)," i "Five Up the Funk (Tear the Roof off the Sucker)," w 2009 roku służył jako dyrektor muzyczny dla 10-częściowego orkiestry Bernie Worrell, dzieląc scenę z innymi legendami, takimi jak George Clinton, Bootsy Collins i Talking Heads, a także współprodukując trzy płyty Worrella - uznany w 2010 roku. Standards i dwa EP Prequel i BWO Is Landing.

„Praca z Bernie'em była zawsze współpracą i doświadczeniem dyplomatycznym” – wyjaśnia Taylor. „Bernie chciał usłyszeć od wszystkich w pokoju. Chociaż Bernie nie był z nami w pokoju, chcieliśmy się upewnić, że zachowaliśmy jego ducha w tym, co robiliśmy. Wiedzieliśmy, że musimy się upewnić, że nie robimy tylko tego, co chcieliśmy, ale służyliśmy Bernie'owi. Moim celem było upewnienie się, że utwory są wieczne w odniesieniu do życia Bernie'ego i jego doświadczeń na Ziemi.”

Gdy Worrell odszedł w 2016 roku, pozostawił po sobie skarbnicę muzycznych rozkoszy w postaci nieukończonych piosenek, pomysłów, tekstów i fragmentów magicznych dźwięków. Te kompozycje pozostały nietknięte przez lata, gromadząc kurz na taśmach dwu-calowych taśm analogowych. W latach poprzedzających jego śmierć taśmy zostały ponownie zbadane, aby analizować jego nuansowany twórczy sposób. Po okresie głębokiej refleksji spadkobiercy Bernie'ego Worrella zdecydowali, że nadszedł czas, aby zrealizować jego wizję. To właśnie tutaj pojawia się Evan Taylor.

“Na początku było to zbyt przykre, aby myśleć o odejściu Berniego, słuchać tej muzyki i być wokół niej,” Taylor mówi One West magazynu. „Więc naprawdę oddaliłem się od tej sceny po jego śmierci. Ale po jakimś czasie było miło zanurzyć się w wodzie ponownie. Po jakimś czasie wdowa po nim, Judie, zadzwoniła do mnie i szukała domu dla tego projektu. Wydawało się, że nadszedł odpowiedni czas. Byłem gotowy to zrobić, jakby emocjonalnie i umiejętnie.”

Taylor rozpoczął pracę nad projektem w 2022 roku. Otrzymał materiały w różnych stadiach rozwoju, w tym listę gościnnych gwiazd. „To był zabawny proces” – wspomina. „Mieliśmy kilku artystów, którzy już zobowiązali się do udziału w albumie, jak na przykład (perkusista Living Colour) Will Calhoun, (gitarzysta The Meters) Leo Nocentelli i (gitarzysta/keyboardzista Talking Heads) Jerry Harrison. Niektórzy z nich już nagrali coś, a część z tego została odrzucona. Ale ostatecznie było to bardzo spontaniczne. Myśleliśmy: „Kto byłby dobrym kandydatem?” A potem: „Czy już go skontaktowaliśmy? Jak go skontaktować?””

Jeden wyróżniający się utwór, „Transcendencja,” został odkryty z prostą ręcznie napisaną notatką, która brzmiała „ma potencjał” od awangardowego producenta Billa Laswella (Fela Kuti, Motorhead, Laurie Anderson), jest teraz 17-minutową medytacją, która eksploruje klasyczny wpływ Worrella przed przejściem w transowy groove dzięki Marcowi Ribotowi (Tom Waits) i Norwoodowi Fisherowi (Fishbone). “Soldiers of Stars,” brzmi jak najlepsze z P-Funk, dzięki w dużej mierze gitarze Erica McFaddena, byłego członka P-Funk All Stars. “Re-enter Black Light Phase 11” z gościnnym udziałem Seana Ono Lennona to kinematograficzny, jazzowy fusionowy sen dźwiękowy.

Bernie Worrell: Wave from the WOOniverse lista utworów:

1. Wstęp (Refleksje na ptaka) - Feat. Nick Montoya
2. Distant Star - Feat. Jerry Harrison, Paul Dooley, Alecia Chakour, Invisible Familiars
3. What Have They Done To My Funk - Feat. Bootsy Collins, Michael Moon Reuben, Ouiwey Collins, Buckethead
4. Heapin'; Bowl Of Gumbo - Feat. Leo Nocentelli, Fred Wesley, Stanton Moore, Lonnie Marshall
5. Ponowne wejście do czarnego światła (Faza II) - Feat. Sean Ono Lennon
6. The Big WOO - Feat. Fred Schneider, Binky Griptite, Marco Benevento, Jaleel Bunton, Kyp Malone, Ana Becker
7. Greenpoint - Feat. Steve Bernstein, Mauro Refosco, Smokey Hormel, Scott Hogan, Michael Jerome Moore
8. Żołnierze Gwiazd - Feat. Daru Jones, Eric McFadden
9. Kiedy deszcz ustaje - Feat. Will Calhoun
10. Pedro WOO - Feat. Mike Watt
11. Kontuzja - Funkadelic
12. Transcendencja - Feat. Marc Ribot, Norwood Fisher
Miho Hatori, Sarah La Puerta, „Niewidzialni rodzice”