Aaron Wyanski Premieruje 'Schoenberg: Drei Klavierstücke, Op. 11'

Aaron Wyanski, znany kompozytor, pianista i muzykolog z Maine, kontynuuje swoje eksplorowanie i hołdowanie wielkiemu kompozytorowi Arnoldowi Schönbergowi z nową trylogią utworów zatytułowaną SCHOENBERG: Drei Klavierstücke, Op. 11. Zafascynowany kompozycjami Schönberga od młodego wieku i jego koncepcją atonalności, to jest trzecia seria Wyanskiego, która głęboko eksploruje tę koncepcję za pomocą medium jazzu.

Znany dzisiaj jako jeden z najbardziej słynnych teoretyków muzyki, teoria atonalności Arnolda Schönberga (chociaż on sam niezbyt lubił tego terminu) i struktura zostały uznane za jedne z najbardziej wpływowych na muzykę współczesną, a jego kompozycje z wczesnego XX wieku dały początek gatunkowi jazz, jaki znamy dzisiaj, i posunęły się dalej w niemal wszystkie popularne gatunki. Jeśli lubisz dysonans w muzyce, Schönberg jest tym, komu powinieneś być wdzięczny.

Pomimo tego, że większość kompozycji Schönberga wciąż jest w dużej mierze w stylu klasycznym i ustalonym, Aaron Wyanski może łatwo poczuć związek między muzyką klasyczną a jazzem za pomocą tej koncepcji atonalności. Jeśli chodzi o eksperymentalny jazz i fuzję jazzu, wydaje się, że Wyanski naprawdę chciał przetestować to w tej serii. SCHOENBERG: Sechs kleine Klavierstücke, Op. 19, SCHOENBERG Suite Op. 25 i najnowsze SCHOENBERG: Drei Klavierstücke, Op. 11 użyj mistrzostwa Wyanskiego w atonalności i dysonansie, kompozycji klasycznej i jazzu, aby stworzyć prawdziwie nowe spojrzenie na wizję starego mistrza.

Muzyka atonalna rozkłada tę binarność. Historycznie, konsonanse były uzasadnione teoretycznie przez szereg harmoniczny - zjawisko fizyczne, które pozwala na nasze postrzeganie wyraźnej wysokości dźwięku. Podstawową jednostką budulcową harmonii tonalnej jest akord, który składa się z pierwszych trzech różnych dźwięków w szeregu harmonicznym. Ale Schoenberg twierdzi, że ponieważ tak naprawdę każdy dźwięk jest obecny w szeregu harmonicznym, tylko dalej w linii, różnica między konsonansem a dysonansem jest tylko kwestią relacji - sztucznej granicy. Jak w przypadku większości binarnych, ten upadek ujawnia, że binarność była fałszywa od samego początku. Dla mnie to jest jedna z najpiękniejszych rzeczy we wszechświecie. Naprawdę zatrzymaj się na chwilę i przemyśl to: kiedy słyszysz jeden dźwięk, wszystkie dźwięki są obecne. Jedna wysokość to nieskończoność.

Wśród pomysłów nie tylko Schönberga, ale także innych dyszonujących i eksperymentalnych artystów, takich jak Frank Zappa i Philip Glass, kompozycje Wyanskiego mają prawie charakter musique concrète, są to składające się na siebie kompozycje, które wydają się być rozłączne, ale także tworzą pętle. Przecięcie się wszystkich tych pętli tworzy to "wszystkie dźwięki są obecne" uczucie, które jest tak kluczowe dla tych trzech kompozycji. SCHOENBERG: Drei Klavierstücke, Op. 11 to myśl-provoking słuch, ale jeden, który ostatecznie pokazuje złożoności muzyki, odsłonięte, zamiast zakrywać je melodią lub iluzją ciągłości. Jeśli jest tu jakieś ciągłość, to jest to nieskończoność muzyki, i Wyanski chce, abyśmy ją usłyszeli.

‍SCHOENBERG: Drei Klavierstücke, Op. 11 jest dostępny teraz. Stream on Spotify.

Aaron has also released another Schoenberg release titled "Two Pieces: Op. 33 and 33B."