Aaron Thomas żył dobrze podróżowanym życiem, pełnym przygód i niezliczonymi podróżami. Jego pierwsze album od powrotu do australijskich brzegów, 'Human Patterns' (17 maja) jest, nieprzypadkowo, światową kolekcją piosenek. Podróż sama w sobie, łączy melodyjne indie z dawno znanymi tonami country, tworząc ciało pracy, pełne opowieści i bogate w dźwięki.

Dojrzała praca, to album Aaron Thomasa, pierwszy pełny album w dekadzie i eksploruje wznoszenia się i upadków życia oraz momenty refleksji pomiędzy nimi. Bogate aranżacje smyczków, gitary, trąbki, fortepianu i banjo wszystkie tkwią w doświadczeniach Aaron Thomasa, tworząc skomplikowany, ale piękny krajobraz muzyczny.

Jego kariera muzyczna wzięła go w podróż po całym świecie, aby wystąpić na festiwalach takich jak SXSW (Austin), CMJ (Nowy Jork), Popkomm (Berlin) i Londynu Concrete and Glass. Po latach spędzonych za granicą, powrót do Australii spowodował występy w australijskich festiwalach, takich jak WOMAdelaide 2017, a jego najnowsze wydania zostały przedstawione przez takie media jak Double J, ABC Country, AU Review, AAA Backstage i więcej.  

Ostatecznie wypuszczając go na świat, Aaron Thomas opisuje ten album jako:

"To jest album, który zmusiłem się do zrobienia. Ten, który obawiałem się, że nie zdążę go ukończyć. Album tego bardzo uparta i pasjonującego muzyka. Rodzajem płyty dla siebie w wielu aspektach, która w pewnym stopniu odzwierciedla moją wolę nie poddawania się i nie rezygnowania z muzyki, nawet jeśli nie przynosi to dochodów. A nie mam na myśli dochodów finansowych. "
‍

Ten album jest odrodzeniem dla wokalisty-piosenkarza, a pierwsza piosenka ustala ton. 'Walk on Water' to melancholijna piosenka miłosna wypełniona gitarami, fidlem, tamburynem i banjo, w tonacji pełnej optymizmu.

Druga piosenka nagle zmienia kierunek, prawie zaskakując słuchacza. 'Money' to ciemna i chaotyczna piosenka, z dzikim, trąbkowym instrumentalnym sztormem w trakcie jej trwania i mrocznie, gorzkimi tekstami o rozczarowującej przyjaźni.

Następnie jest 'Mouth of the City', która wydaje się być nawiązaniem do wpływów Aaron’a. Głęboka, ciemna gra i melancholijny partia gitar stworzają podstawę dla dwugłosowego wokalu Aaron’a.

'Like a Stone' to szansa na oddechy, lekka, ale uczuciowa celebracja niezależnej miłości. Instrumenty hiszpańskie tworzą silny zmysł emocji, jak piosenka rośnie wraz z aranżacją.

'Before I Met You' jest pełna zabawnych gitar i podejmuje śmiałe, pełne nadziei spojrzenie na miłość. To radosne i śmieszne, a otwarte, co kontrastuje z 'Long Lost Friend', ciemną i desperacką podróżą, która eksploruje skomplikowane emocje o braku przyjaciela. Ta powolna piosenka przemieszcza się między mniejszymi i większymi akordami, podróżując skomplikowanymi, kontrastującymi uczuciami albumu.

'Bottle of Wine' poniża Aaron’a własne niedostatek, ale wciąż znajduje sposób, by być uczuciową piosenką miłosną. Aby utrzymać album wciąż wznoszący się i opadający, następuje powolna, nostalgiczna piosenka, która wskazuje na uszkodzoną relację. 'Spiritual Man' jest wypełniona smyczkami i dużym starym fortepianem i jest, być może, najbardziej melancholijną piosenką na albumie.

'My Brother, My Hill' jest piosenką, która próbuje zrozumieć odległość między rodziną, z perkusją jak tętno, która siedzi głęboko w miksu, aż do zaskakującego, chaotycznego końca. Potem, 'Your Light' dotyka mocy ratującej nową miłość. Jest pełna miękkich, warstwowych melodii, bogatych w harmonie.

Aby zakończyć album, jest 'We Both Know', melancholijna, gitarowa ballada, oparta na wioloncach i intymnym wokalu Aaron’a, który budzi się do swego epickiego końca. 'To My Knees', to piosenka, która jest prawie nawiązaniem do Harry’ego Nilssona, o tym, by być szczęśliwym, nie robiąc nic. Myślące, meandrujące myśli artysty, który rozważa lata przyszłości. Ma prawie 70-letni dźwięk fortepianu i saksofonów i jest piosenką, w której Aaron znajduje spokój w tym, że żyje dobrze.

'Human Patterns' to album, który Aaron Thomas starannie pielęgnował przez dekadę, a 17 maja jest czasem, aby został wypuszczony na świat.