„New Blue Sun” już jest i wygląda na to, że André 3000 zanurzył pióro w koktajlu bezczelności i uroku, zanim stworzył listę utworów, a my rozszyfrowujemy, co to wszystko znaczy.

Dobra, otwórz sobie coś zimnego do picia i włóż czapkę myśliciela — na bakier — bo zaraz nurkujemy na główkę w gabinet luster, jakim jest tracklista André 3000 do „New Blue Sun”. Jest bardziej pokręcona niż worek precli i dwa razy bardziej słona. Gotowi? Do startu? Zaczynamy!
Niech zabrzmi zgrzyt winyla na naszej rzeczywistości. Z utworem „I Swear, I Really Wanted to Make a 'Rap' Album but This Is Literally the Way the Wind Blew Me, André nie tylko burzy czwartą ścianę — dobudował piątą tylko po to, żeby też ją zburzyć. To tak, jakby synoptyk zapowiedział duże prawdopodobieństwo hip-hopu z przelotnymi opadami… czegokolwiek to jest. André po prostu wzruszył ramionami, oddał swoje rapowe bity wiatrowi i nagrał dźwięk, jaki wydały, odlatując. Pa-pa, bity!
Na paluszkach wchodząc na mównicę z utworem This Time The Slang Word P(*)ssy Rolls Off the Tongue With Far Better Ease Than the Proper Word Vagina. Do You Agree?— no, ten tytuł to językowy precel maczany w ostrym sosie. To się nazywa przełamywanie lodów młotem kowalskim! Ten tytuł jest jak ten jeden znajomy, który mówi to, co wszyscy myślą, ale są zbyt grzeczni, żeby to powiedzieć. To André oddawanie nam mikrofonu na rundę naładowanego społecznie Koła Fortuny — w którym samogłoski kosztują więcej niż twoja strefa komfortu.
Dalej do "Tamta noc na Hawajach, kiedy nastąpiła przemiana w panterę i zaczęły wydobywać się te niskie mruczące dźwięki, których nie dało się kontrolować … G¥wno, to było dzikie," tytuł na tyle długi, że sam mógłby być wpisem w mediach społecznościowych. Pół filmu przyrodniczego, pół doświadczenia poza ciałem. Przy tym utworze zastanawiam się, czy nagrania z domowego monitoringu Andrégo pokazują go, jak skrada się po salonie, a Nat Geo komentuje wszystko na żywo.
Przechodzimy dalej z "BuyPoloDisorder’s Daughter Wears A 3000™ Button Down Embroidered," tytuł utworu, który w alternatywnym wszechświecie samodzielnie sfinansowałby park rozrywki dla eleganckiej młodzieży. André miesza dramat rodzinny z terapią zakupową. Kim jest ten Disorder i czy możemy dostać zaproszenia na ich dysfunkcyjne Święto Dziękczynienia?
Następnie, "Ninety Three ‘Til Infinity and Beyoncé," mieszając nostalgię ze współczesną popkulturą, ten tytuł jest jak wujek próbujący być fajnym na zjeździe rodzinnym. „Pamiętacie stare dobre czasy ’93? Beyoncé pamięta. Może.”
Trzymajcie się mocno swoich aureoli przed "Ghandi, Dalai Lama, Your Lord & Savior J.C. / Bundy, Jeffrey Dahmer, and John Wayne Gacy," bo André układa tu plan miejsc na przyjęcie rodem z nieba albo z piekła (zależnie od tego, z którą połową jesz). To tytuł utworu, przed którym ostrzegał was profesor filozofii — tam, gdzie głębokie myśli spotykają się z zimnymi potami.
A kiedy wydawało się, że dziwniej już być nie może, dostajemy "Ants to You, Gods to Who?" co prawdopodobnie oznacza, że André sprawdza w internecie „względne rozmiary obiektów we wszechświecie”, odwlekając pisanie egzystencjalistycznego eseju. To mała mrówka w todze, wpatrzona w gwiazdy i myśląca: „Czy ja w ogóle trenuję, kosmosie?”
Wreszcie, "Dreams Once Buried Beneath the Dungeon Floor Slowly Sprout Into Undying Gardens," może brzmieć jak kontynuacja „The Secret Garden”, gdyby napisał ją Edgar Allan Poe w wyjątkowo optymistyczny dzień. To André przeczesujący podświadome lochy w poszukiwaniu tych upartych snów, które umknęły.
I tak oto mamy to — zakręconą podróż po parku rozrywki, jakim jest "New Blue Sun." Gdy docieramy do końca naszej przejażdżki, nie zapomnijmy o najważniejszym wniosku: André 3000 robi, co chce, tytuły nie mają znaczenia, a my jesteśmy zbyt ciekawi, by odpuścić tę przejażdżkę. Pozostaje tylko zapiąć pasy, wcisnąć play i przekonać się, czy muzyka jest choć w połowie tak wyrazista jak te tytuły. Do tego czasu trzymajcie ręce i nogi w pojeździe przez cały czas — André siedzi za kierownicą i tylko Pan Bóg wie, dokąd zmierzamy!