Lolo Zouaï 'Crying in the Carwash': Recenzja EP

Musimy wyrazić najgłębsze przeprosiny za opóźnienie tej recenzji. Pełna szczerość mówi, że nasza opóźnienie można całkowicie przypisać fascynującemu doświadczeniu posiadania Lolo Zouaï 'Crying in the Carwash' w pętli bez końca. Takim jest urokliwy charakter tego albumu, z niewypowiedzianym pociągiem "Encore", który wymaga tuzinów odtworzeń na własną rękę – to praca, która po prostu nakazuje, niezmiernie przekonywająco, nieustanne odtwarzanie.

To właśnie w "Crying in the Carwash" zanurzamy się w hałaśliwych narracjach Zouaï – uwięzione w urokliwym deszczu, który zalewa nas piosenką po piosence. Tytułowa piosenka ramuje album – emblematyczny portret jej wrażliwości i pragnień po emocjonalnym potopie w miejscu, w którym nie pada deszcz. Zouaï wydaje się wers "Crying in the carwash / Tryna feel something," wśród podstawy atmosferycznych syntezatorów i pulsujących beatów. Ironia jest niezmiernie palpona, wizerunek uderzający – mądry zabieg na akt płaczu, gdzie nikt nie może zobaczyć, połączony z pragnieniem prawdziwych związków wśród powierzchownego blasku Hollywood.

"How to Love" postępuje z Zouaï gorliwie zapytując o mechanikę uczuć – rytmiczne badanie pragnień i gorączkowe poszukiwanie emocjonalnego kompasu. Szorstka dyrektywa, "Gimme, gimme, gimme space 'cause I deserve it / Don't let all this go to waste, I think we're worth it," ujawnia walkę jej relacji, wcielając zarówno prośbę o zrozumienie, jak i deklarację jej własnej wartości.

Kryształowy "Ice Cube" maluje potem portret budzącego się serca z jego mroźną snem, muzyka wzrasta z takim rodzajem oczekiwanej emocji, która towarzyszy miłosnej odkrywce. Wersy, „You unfroze my heart / Thought that I could never love / Ice cube melts and here we are,” uchwytują intymność, która rozkwita z kinowym poświęceniem – delikatna, serdeczna alegoria dla rozwoju osobistego i odnalezienia zdolności do miłości.

Szlachetna "Lava Lamp", z jej hipnotycznymi rytmami, wkracza w ciemniejsze pragnienia i pragnienie gorączkowych pasji. Głos Zouaï, zarówno dymny, jak i gładki, ujmuje wersy liryczne zeznania duszy związanej z pragnieniem czegoś więcej niż delikatną opieką – „Chcę, żebyś mnie kochał tak, jak mnie nienawidzisz / I fukuj mnie tak, jak fukujesz, fukujesz,” prosi, wyznaczając pragnienie bardziej burzliwego związku, który stabilność jej obecnej płomieni nie potrafi zaspokoić.

Ale to właśnie "Encore" pokazuje Zouaï swój talent opowiadacza, spleciony sedukcyjną narracją, gdy duetuje z diabłem, być może metaforą branży muzycznej. Diabeł szepcze słodkie obietnice nieśmiertelności. „Daj mi wszystko, czego chcę i więcej,” mówi diabeł, potwierdzając koszt, który towarzyszy opulencie pokusie nieśmiertelności. Jej odpowiedź, „Oui, bon appétit,” to kunsztowna zgodność, płynnie wypowiadająca się w podwójnych znaczeniach języka branży – nawiązanie do komercjalizacji sztuki i samego siebie w poszukiwaniu sukcesu.

Wszystko to, Zouaï maluje swój muzyczny kanvas bogatym minimalizmem, jej francusko-algierską spuściznę, oraz podteksty R&B, tworząc dźwięk, który otacza słuchacza w swoim emocjonalnym pulsie. Jej wokalne artykulacje tańczą z precyzją – każde oświadczenie, każde szeptane zeznanie drzemie ciepło w ostrym, żywym jakości dźwięku muzyki.

"Crying in the Carwash" to zaskakujący wyraz zarówno wrażliwości, jak i wyobraźni, niepodważalnie umieszczając Lolo Zouaï wśród artystów o wielkiej zdolności. Każda piosenka, każdy wers, oraz każdy refren jest kompozycją jej umysłu ujawnionego, pozostawiając nas pod wrażeniem. Jej umiejętność połączenia poezji z popem jest niezmiernie urokliwa. Lolo Zouaï, bez wątpienia, jest paragonem artystycznego geniuszu, a "Crying in the Carwash" ofiarą, która nakazuje obsesję, szacunek, oraz audycję.

Lolo Zouaï, 'Crying in the Carwash' EP Lista Piosenek:

1. Płaczę w myjni samochodowej

2. Jak kochać

3. Ice Cube

4. Lava Lamp

5. Encore

Lolo Zouaï, „Crying in the Carwash” Spotify:

Lolo Zouaï, 'Crying in the Carwash' Pełna EP Strumień: