W "For All the Dogs," Drake prezentuje album, który wydaje się jak rozdroże, punkt, w którym artysta wydaje się kwestionować drogę do przodu.
Możemy otrzymać część sprzedaży, jeśli kupisz produkt za pośrednictwem linku w tym artykule.
W "For All the Dogs," Drake prezentuje album, który wydaje się jak rozdroże, punkt, w którym artysta wydaje się kwestionować drogę do przodu.
6.9 - Recenzja albumu Drake'a: For All The Dogs
W "For All the Dogs," Drake prezentuje album, który wydaje się jak rozdroże, punkt, w którym artysta wydaje się kwestionować drogę do przodu.
"For All the Dogs" Drake'a nie jest po prostu albumem; jest to moment w czasie, ujmujący artystę na progu znaczącego życiowego i kariery przełomu. Gdy zbliża się do 40. roku życia, stawka jest wyższa, zarówno dla człowieka, jak i marki, która jest Drake. Album zaczyna się od "Virginia Beach," utworu, który służy jako mikrokosmos Drake'obecny egzystencjalny kryzys. Raperuje o atrakcyjności i pułapkach sławy, ale podtekst jest jasny: Czy ten styl życia jest zrównoważony, gdy zbliża się do średniego wieku?
Gościnne występy na albumie, szczególnie refleksyjna zwrotka J. Cole'a w "Mirror Image," służą jako zarówno punkt kulminacyjny, jak i ostrzeżenie. Oferują one wgląd w to, kim mógłby się stać Drake — starszym mężczyzną hip-hopu, który może nadal utrzymywać się wśród młodszej generacji. Ale także podkreślają brak skupienia na albumie, podnosząc pytania, czy Drake używa tych współprac, aby odwrócić uwagę od swoich własnych niepewności.
Muzycznie, album jest mieszaniną, emblematiczną dla artysty w przełomie. "First Person Shooter" jest punktem kulminacyjnym, śmiałym oświadczeniem ambicji Drake'a. Ale potem są utwory takie jak "Rich Baby Daddy," które wydają się takie, jakby były powtórzeniem tematów, które Drake już wielokrotnie eksplorował. Długość albumu — 23 utwory — tylko zwiększa to poczucie niekonsekwencji. Wydaje się, jakby sam Drake nie wiedział, co chce powiedzieć, więc mówi wszystko, na dobre i na złe.
Pomimo swoich niedostatków, "For All the Dogs" ma momenty, które sugerują dojrzałość Drake'a. "Midnight Cruise" jest jednym z takich utworów, przerażającej ballady, która sugeruje gotowość do eksplorowania nowych emocjonalnych i muzycznych terenów.
Tekstowo, album jest odbiciem obecnych myśli Drake'a — skomplikowanych, sprzecznych i czasem niewrażliwych. Linie takie jak "She said she was vegan, she eatin' a goat" z "Daylight" wydają się takie, jakby Drake grał bezpiecznie, polegając na sprawdzonych i prawdziwych formułach. Inne, takie jak "Whipped and chained you like American slaves" z "Slime You Out," zostały skrytykowane za ich niewrażliwość, sugerując brak samoświadomości, co jest niepokojące dla artysty na tym etapie jego kariery.
Ten album może być ostatnim albumem Drake'a przed ukończeniem 40. roku życia. I to, jaki będzie wyglądał następny rozdział jego życia, jest niepewne. Czy będzie to Drake, który ewoluował, zarówno jako artysta, jak i jako człowiek, akceptując złożoność i odpowiedzialność, które niosą ze sobą lata? Czy będzie to Drake, który utknął w czasie, trzymając się tematów i dźwięków, które uczyniły go gwiazdą, ale ryzykując, że stanie się nieistotny?
