Sinds hij een jonge jongen was in Akron, OH, luisterde Anthony Mills naar veel landelijke muziek. De "rubberstad" -geboren Mills herinnert zich nog goed hoe hij zich voor school klaarmaakte terwijl de ochtendradio de hits van grote namen als Johnny Cash, Loretta Lynn, Dolly Parton, Kenny Rogers en Willie Nelson speelde. Charlie Pride was waarschijnlijk ook in de mix, maar Anthony was zich niet bewust van wie hij was op dat moment.

Hoewel de gezichten van de artiesten die de landelijke radio domineerden voornamelijk wit waren, vond Anthony dat de ethos van hun muziek net zo was als de zijne. Hij voelde dat landelijke muziek voor iedereen was en voelde geen onzekerheid op basis van ras. "Ik wist dat ik gebouwd was als een Ford, 'als een rots' en al dat blauw- en witte collar-gevoel", zegt Mills. "Dat is voor mij het resultaat van goede verhalen vertellen."

Anthony Mills is een landelijke artiest, ongeacht wat je denkt. Hij is een man die een leven heeft geleefd en een verhaal heeft om te vertellen. De achterkleinzoon van de industriële revolutie van het midden van Amerika. Geboren en opgegroeid in het arbeidersdistrict van Akron, Ohio, met familie die strekt van Lake Charles, Louisiana naar de West-Indische Eilanden naar Stockholm, Zweden. Bovendien is Mills een persoon die zijn tanden heeft geslepen als klassiek zanger aan The Manhattan School of Music. Sinds het late 90'er ging hij en toerde hij met Harry Belafonte, Amy Winehouse, Krs-One, Sizzla, Grace Bumbry, Leela James en meer, waaronder hij schreef en toplijnen voor EDM-anthem's voor Dada Life en Moonbootica. Deze ervaringen hebben de persoon Anthony Mills gevormd.  

De poëzie, de tekst, de muziekproductie en het kunstenaarschap van Anthony Mills is uitgebreid. In voorgaande incarnaties schreef en produceerde hij originele techno, reggae, alternatieve, R&B, punk, hip-hop, house, diepe house en tech-house. Hij ziet zichzelf als een muzikaal outlaw die doet wat van nature komt, het kracht van de zang kanaliserend.

Het was precies 6 jaar geleden dat Anthony zijn verhaal vertelde door middel van zijn landelijke muziek. Hij bracht zijn debuutalbum, blue collar work ethic uit met het label Icons Creating Evil Art in 2019, waardoor we een smaak kregen van zijn verbazingwekkende verhalenvermogen. Begin 2020 bracht hij zijn tweede landelijke album drankin songs of the midwest uit waarin Anthony diepe zuidelijke achtergrond combineerde met "up norf" nuances en enkele down home landelijke "drankin" nummers creëerde. We horen de instrumentatie gaan van traditionele gitaar gestuurd naar een ragtime bordeel saloon piano begeleiding doorheen. Hier is de achtergrond die sensualiteit over minimal piano en cajon brengt.

1st Punch volgt de singles hook, line, en sinker en shakin. Het album figh'n songs komt dit najaar.