Aaron Thomas heeft een goed gereisd leven gehad, gevuld met avontuur en ongetelde reizen. Zijn eerste album sinds zijn terugkeer naar de Australische kust, 'Human Patterns' (17 mei), is, niet geheel verrassend, een wereldwijde collectie van nummers. Een reis op zich, die indie-melodieën combineert met oude country-tonen die een lichaam van werk vormen, vol van verhalen en rijk aan klinkende klanken.

Een volwassen werk, dit album is het eerste volledige album van Aaron Thomas in een decennium en verkent de hoogte- en dieptepunten van het leven en de momenten van reflectie ertussen. De rijke arrangementen van strijkers, gitaar, hoorns, piano en banjo wikkelen zich door Aaron Thomas' ervaringen heen, creërend een complex, maar prachtig muzikaal landschap.

Zijn muziekcarrière heeft hem over de hele wereld gevoerd om op festivals als SXSW (Austin), CMJ (New York), Popkomm (Berlijn) en Londen's Concrete and Glass te verschijnen. Na jaren in het buitenland te hebben doorgebracht, heeft zijn terugkeer naar Australië geleid tot optredens op Australische festivals als WOMAdelaide 2017, en heeft hij zijn recentste releases getoond op de likes van Double J, ABC Country, AU Recensie, AAA Backstage en meer.  

Eindelijk loslatend in de wereld, beschrijft Aaron Thomas dit album als:

"Dit is het album dat ik mezelf heb opgedrongen. Het ene dat ik bang was dat ik niet zou maken. Het album van een heel vastberaden en gepassioneerde muzikant. Een soort album voor mezelf op veel manieren dat mijn verlangen om niet op te geven en weg te lopen van muziek, zelfs als het niet lonend is. En ik bedoel niet financieel."
‍

Dit album is een wedergeboorte voor de zanger-songwriter, en dit eerste nummer zet de ton aan. 'Walk on Water' is een folky, liefdeslied dat vol staat met gitaar, fiddle, tambourine en banjo, in een melodie die vol is van optimisme.

Het tweede nummer keert plotseling in een heel andere richting, bijna om de luisteraar te verbazen. 'Money' is een donker en chaotisch nummer, met een wild, hoorngeleid instrumentaal onweer dat erdoorheen woedt en sombere, bittere tekstregels over een teleurstellende vriendschap.

Daarna is 'Mouth of the City', wat als een hommage aan Aaron's invloeden aanvoelt. Een rauwe, donkere groove en een sombere gitaarpartituur leggen de basis voor Aaron's dubbele vocale inbreng.

'Like a Stone' is een moment om op adem te komen, een lichte, maar eerlijke viering van onvoorwaardelijke liefde. De Spaanse geïnspireerde instrumentale delen creëren een sterke gevoelswaarde als de song opbouwt terwijl de arrangement groeit.

'Before I Met You' is vol van spelende gitaar en neemt een domme, hoopvolle blik op liefde. Het is vrolijk en dom, en helder eerlijk, wat contrastert met 'Long Lost Friend', een donker en wanhopig reisverhaal dat de complexe emoties over een verloren vriend verkent. Dit langzame nummer zweeft tussen kleine en grote akkoorden, rijdend op de complexe, tegenstrijdige gevoelens van het album.

'Bottle of Wine' neemt een potdorpse blik op Aaron's eigen onvolkomenheden terwijl het nog steeds een oprechte liefdeslied is. Om het album te laten stijgen en dalen, volgt een langzame, nostalgische song die hints naar een beschadigde relatie. 'Spiritual Man' is opgebouwd met strijkers en een groot oude piano en is, misschien, het somberste nummer op het album.

'My Brother, My Hill' probeert de afstand tussen familie te begrijpen, met een drum die als een hartslag in de mix zit en ritmisch doorloopt tot het verrassende, chaotische einde. Daarna, 'Your Light' raakt aan de reddende kracht van nieuwe liefde. Het is vol van zachte, op elkaar afgestemde melodieën, rijk aan harmonie.

Om het album af te ronden, is 'We Both Know', een broedende, gitaar gedreven ballad, gesteund door cello's en een intieme zang van Aaron die opbouwt naar zijn epische conclusie. 'To My Knees', is bijna een Harry Nilsson geïnspireerde melodie over gelukkig niets doen, De meanderende gedachten van een kunstenaar die de jaren voor zich uit ziet. Het heeft een bijna 70's geluid van piano en saxofoons en is een nummer waarin Aaron vrede vindt in het weten dat hij gewoon een goed leven leidt.

'Human Patterns' is een album dat Aaron Thomas gedurende een decennium heeft gekweekt, en op 17 mei is het tijd om het los te laten in de wereld.