Aaron Thomas Weeft Een Tapijt Van Levensverhalen Met Nieuw Album 'Human Patterns'

Aaron Thomas heeft een goed gereisd leven gehad, vol avontuur en talloze reizen. Zijn eerste album sinds zijn terugkeer naar de Australische kust, 'Human Patterns' (17 mei), is, niet verwonderlijk, een wereldlijke verzameling nummers. Een reis op zich, het combineert indie-melodieën met oude country-tonen die een lichaam van werk vormen, vol verhalen en rijk aan geluid.

Een volwassen werk, dit album is Aaron Thomas' eerste volledige plaat in een decennium en verkent de ups en downs van het leven en de momenten van reflectie ertussen. De weelderige arrangementen van strijkers, gitaren, koperblazers, piano en banjo weven allemaal hun weg door Aaron Thomas' ervaringen, waardoor een complex, maar prachtig muzikaal landschap ontstaat.

Zijn muzikale carrière heeft hem over de hele wereld meegenomen naar festivals zoals SXSW (Austin), CMJ (New York), Popkomm (Berlijn) en Londen's Concrete and Glass.Na jaren in het buitenland, zijn terugkeer naar Australië heeft geleid tot verschijningen in Australische festivals zoals WOMAdelaide 2017, en heeft zijn meest recente releases gekenmerkt door zoals Double J, ABC Country, AU Recensie, AAA Backstage en meer.  

Eindelijk het vrijgeven in de wereld, beschrijft Aaron Thomas dit album als:

"Dit is het album dat ik mezelf dwong te maken, het album dat ik me zorgen maakte dat ik niet kon maken, het album van een zeer koppige en gepassioneerde muzikant, een soort record voor mezelf op veel manieren die soort belichaamt mijn verlangen om niet op te geven en weg te gaan van muziek, zelfs als het niet betaalt.
‍

Dit album is een wedergeboorte voor de zanger-songwriter, en dit eerste lied bepaalt de toon. 'Walk on Water' is een volkslied vol met gitaren, fiddle, tambourine en banjo, in een toon die vol optimisme is.

Het tweede nummer draait plotseling in een heel andere richting, bijna om de luisteraar te verrassen. 'Money' is een donker en chaotisch nummer, met een wild, koperblazers-geleid instrumentaal storm dat door het hele nummer heen woedt en sombere, bittere teksten over een teleurstellende vriendschap om te matchen.

Volgend is 'Mouth of the City', wat voelt als een knikje naar Aaron's invloeden. Een rauw, donker groove en een somber gitaar-deel leggen de basis voor Aaron's dubbele vocalen.

'Like a Stone' is een kans om adem te halen, een licht, maar ernstig feest van onvoorwaardelijke liefde. De Spaans-geïnspireerde instrumentalen creëren een sterk gevoel van emotie terwijl het nummer opbouwt terwijl het arrangement rijker wordt door het hele nummer heen.

'Before I Met You' zit vol met speelse gitaar en neemt een grappige, hoopvolle kijk op liefde. Het is vrolijk en gênant, en oprecht eerlijk, wat contrasteert met 'Long Lost Friend', een donkere en wanhopige reis die de complexe emoties over het missen van een vriend verkent. Dit langzame nummer zweeft tussen mineur- en majeurakkoorden, rijdend op de complexe, contrastende gevoelens van het album.

'Bottle of Wine' maakt grappen over Aaron's eigen onvolkomenheden, maar vindt nog steeds een manier om een oprechte liefdeslied te zijn. Om het album te laten stijgen en dalen, volgt een langzaam, nostalgisch nummer dat hints naar een beschadigde relatie. 'Spiritual Man' is gelegd met strings en een groot oud piano en is misschien wel het meest humeurige lied op het album.

'My Brother, My Hill' is een nummer dat probeert de afstand tussen familie te begrijpen, met een drum als een hartslag diep in de mix die ritmisch door het hele nummer heen slaat totdat het plotselinge, chaotische einde. Dan, 'Your Light' raakte de reddende kracht van nieuwe liefde aan. Het is vol zachte, gelayerde melodieën, rijk aan harmonie.

Om het album af te maken, is 'We Both Know', een broeiend, gitaar-gedreven ballad, geaard door cello's en een intieme zang van Aaron die opbouwt naar zijn epische conclusie. 'To My Knees', is een bijna Harry Nilsson geïnspireerde melodie over gelukkig zijn om niets te doen, De meandering gedachten van een kunstenaar die de komende jaren overdenkt. Het heeft een bijna 70's geluid van piano en saxofonen en is een lied waar Aaron vrede vindt in het weten dat hij gewoon een goed leven leeft.

'Human Patterns'is een album dat Aaron Thomas al een decennium zorgvuldig cultiveert, en op 17 mei is het tijd dat het in de wereld wordt vrijgegeven.