Stray Kids 'Rock-STAR' beoordeling: waar K-Pop ontmoet Rock

Stray Kids, de Koreaanse popsensatie, maken een indrukwekkende terugkeer met hun audacieuze EP 'Rock-Star'. Met als doel om de rocksterimage binnen de K-Pop-universiteit te herdefiniëren, is dit project hun tweede Koreaanse comeback in 2023. Het groepje werkt samen met een variëteit aan producenten en maakt gebruik van hun in-house talent om een acht-track compilatie te creëren die door thema's van zelfrealisatie, strijd en euphonia heen weeft.

Het weergeven van de essentie van het album, de hitlead-single 'LALALALA' divergeert melodisch van hun vorige werk. Deze Afrobeats-geïnspireerde ritmische hymne toont veerkracht en een sonore distorsie die overeenkomt met hun noise-pop-aesthetiek. Het nummer verenigt het bericht van vreugde en de jacht op geluk door muziek, symboliserend de rocksterpersoonlijkheid's eenzaamheid en afhankelijkheid van kunst in de aanwezigheid van sociale misinterpretaties.

Overgaand naar de EP-opener, 'Megaverse' ontploft met een opgekropte uitbarsting van potentieel, spiegelt Stray Kidshun status in de wereldwijde muziekscene. Hun muziek, die met kracht wordt verklaard om 'echo through the galaxy,', spreekt luider dan woorden, reflecteert hun formidabele vertrouwen en opgang in de muziekwereld.

Wisselend van toon, 'Comflex' presenteert Stray Kids in een avatar die chaos en humor omarmt. Het omzetten van onzekerheden in sterke punten, zijn ze 'flex' zijn niet alleen trotsgevoelens maar een eerlijke weergave van zelfbewustzijn.

Verder, 'Blind Spot' legt bloot de mentale tol en onzichtbare inspanningen achter hun gepolijste artiestiek. Dit pijnlijke herinnering aan de onzichtbare strijd en de vastberadenheid die inherent is aan Stray Kids' reis naar rocksterstatus benadrukt een pad dat meer tegenslagen dan triomfen bevat.

'Cover Me' plaatst het groepsenergie in contrast met individuele introspectie. Hyunjin's treurige vragen als 'Waarom voel ik me zo eenzaam op deze nacht?' en Seungmin's emotionele bridge vertalen eenzaamheid en verlangen in een sonisch tastbaar ervaring.

In tegenstelling met de vorige nummers, 'Leave' introduceert een romantische gevoel binnen het EP. Het lokt een nostalgisch verlangen op dat blijkbaar afwijkt van het collectieve thema, creëert een bitterzoete narratief door evocatieve lyrics en zielsverruimende uitvoering.

Aanvankelijk uitgebracht in Japan, 'Social Path' gaat in op de rauwheid van jeugd voor de toekomst opgeofferd. Het vergroot de onzichtbare twijfels en ongerustheden van de idolen, legt bloot een resolute bekentenis in overtuigende lyrics die hun worsteling met een rotsachtige opgang reflecteren.

De reis eindigt met een versterkte rockversie van 'LALALALA', bezoekt de extatische hoogte en verhoogt het tot een kathartisch climax. Dit bidirectionele blik - omarmend zowel feesten als reflectieve momenten - is indicatief van Stray Kids' zoektocht om verder te gaan dan prestaties.

Met een speelduur van tweeëntwintig minuten en zevenentwintig seconden, 'Rock-Star' is compact maar impactvol. Onder de gepolijste productie en ambitieuze arrangementen is echter af en toe sprake van overijverigheid. Terwijl het ensemble verschillende stijlen en emotionele expressies adequaat beheerst, lijken sommige nummers minder geïntegreerd in het overkoepelende thematische narratief, waardoor het EP een wat ongeordend gevoel geeft.

Op een schaal weegt 'Rock-Star' in bij een 5 uit 10. Het EP reflecteert de artistieke moed van Stray Kids, maar valt in het samenbrengen van zijn diverse elementen. De hoge cijfers zijn voor de verhoogde energie, de duidelijke boodschap en de bereidheid om te experimenteren. Het wordt echter opgewaardeerd door thematische dissonantie en een wat fragmentarische eenheid onder de nummers.

Tracklijst:

1. Megaverse
2. LALALALA
3. Blind Spot
4. Complex
5. Cover Me
6. Verlaat
7. Social Path (feat. LiSA) (Koreaans Ver.)
8. LALALALA (Rock Ver.)