Opkommede akustesch Pop-Duo Wells Ferrari kënnegt kommande EP mat reflektive Single “Long Way Home”

Wells Ferrari ass d'Kreatioun vun Will Wells an Mikey Ferrari, déi op Bay-Uwänner op den zwéin Enn vun dësem Land opgewuess sinn, hu sech duerch verschidde Katastrophen a Fallstricke vun der Jugend geschloen, éier se duerch Musek gerett goufen, all Kéier op hir eegen Aart. Zu Los Angeles ukomm, hu si hiren Cowboy-Stief zu der Tounmaschinn gesat – Mikey als gréisseren Label-Solokënschtler, Will als Gittar-Gunslinger fir Hire op Tournee a an Sessions – éier si erkannt hunn, datt maybe net all, wat glänzt, Gold ass. Bei dem Versuch, e Sënn vu musikalescher oder perséinlecher Verbindung an der ausgedehnter Landschaft ze fannen, war et eréischt wéi déi zwee sech wärend enger routinéierter Schreifsession fir en anere Kënschtler am Joer 2019 getraff hunn, datt si zwee Saachen erkannt hunn: ee, datt d'Musek maachen nach déi eenzeg Saach war, déi eenzeg vu béide wëllen, an zwee, datt déi nei, aner Persoun déi war, déi all Kéier gesicht hat, fir hir kënschtleresch Selbst ze komplettéieren. E puer Leit nennen et Schicksal, aner Schicksal; si nennen et einfach Wells Ferrari.‍

“It was instant, when we met in that session while we were jamming,” Will seet. “Wéi ech wousst, datt ech konnt op eng eenzegaarteg Aart a Weis mat Mikey zesummenhänken, an nodeem mer zesumme gehaangelt hunn an dat éischt Mol zesumme gespillt hunn, huet et sech einfach net ëmgedriwwen. Mir hate sech eng Verbindung, ‘Léisst es sech kachen, léisst es eppes maachen an et fir Spass maachen.’ Et war déi natierlechst Saach vun der Welt.”

“Mir hunn allebéid Musek aus der Not an aus dem Gefill vun der Eenheet fonnt, an hunn ëmmer Lieder fir déi Ursaachen verfolgt,” Mikey füegt hinzu. "Mir hunn geléiert, datt Dir Ech wéi en Deel vun eppes fillen kanns, well vu Musek, an dat ass, wouvu vill vun dësem Projet handelt. An dat ass wou eis Frëndschaft anfänkt. Et klingt e bësschen cringe, mä ech war just wéi: 'Verdammte Scheiß, dat ass mäi Typ hei.' Bei der Performance an dem Schreiwen, hëlt et sou vill vum Drock of, well een et matenee kann deelen; Dir fillen Ech sou vill manner eleng."‍

Duerch déi gemeinsam perséinlech Geschichten an genuch musikalesch Afloss, iwwerlappend, fir eng Ofkierzung ze entwéckelen, hunn déi zwee erkannt, eng Frëschheet an eng Energie an hirer Aarbecht, net ze vergiesse, eng Sënn vu Freed. D'Lieder sinn séier komm, an si goufen raw, mä wouer, gehalen, mat dem Duo, dat behaapt huet, een vun de Haaptstäerkt vun der Musek wier hir Sinceritéit. Op enger Rees an d'klengt Duerf 29 Palms, nërdlech vum Joshua Tree National Park, hunn si ugefaange, e puer Lieder opzehuelen, an Inspiration an der Eenheet, natierlecher Schönheet, an der grousser Oppe vun der Wüst, wärend si konnten sech op d'Aarbecht an enger Plaz konzentéieren, déi fräi vu städteschen Abléck war. Méi facht Réise iwwer e puer Méint hunn déi éischt Batchen vun Wells Ferrari-Lieder produzéiert, déi am spéide Joer 2024 an Form vun hirem Debüt-EP gesammelt goufen, Roots & Tides.

Lagéiert a ganzer Sonn wéi eng Echse mat engem Nudie-Suit op enger Bar-Blues-Rock, d'Kennzeeche vun engem Wells Ferrari-Lidd wäert ëmmer d'Twin-Stëmmen sinn. De Verse an d'Refrainen tuschen, an dann a Momenten vu einfacher, géiger Harmonie zesummenwiewen, sangen all Sänger seng eegen Härz eraus mat Urgenz an rauem Emotioun, awer d'Lidder halen eng kleng Charme a fielen ni wéi iwwerdroen oder onécht. “Goldgruw,” deen éischte Song, deen das Duo zesummen fir d'Projet gemaach huet, ass gefëllt mat fréileche Gesank a upbeat Gittar-Klang iwwer e stëmmte Beat an en “I don’t even know who I am anymore” Rufkäert, wärend “Stromleitungen” an seng Geschichten iwwer Schicksal, Dämonen ze jagen an op Schwäerter ze falen ass eng gehaunte, wäissgefëllte Rees, déi een sech am donkele Summerowend op enger feuchter Summernuecht virstellen kann. Wärend des,Roots an Tides" ass slick an catchy mat sengen Dickey Betts Slide-Riffs, sonnenerganzter Toun, an Iwwerleeungen iwwer Kollisioun. Wéi Will an Mikey Ech soen, wéi et ëm Wells Ferrari geet, ass een plus een dräi. Et ass eng gemeinsam Uebereenkommung, geschaf an Hëtz an Rouegkeet, awer infuséiert mat engem Schicksal, verwandter Energien an kineteschem Geescht. Oder wat zum Deiwel Dir wëllt, si hunn net genuch ofgebremst, fir sech drum ze këmmeren.‍

“Eis Musek ass méi doruecht, datt dir an eng Welt invitéiert gëtt, an ëmmer méi wéineg doruecht, fir an eng Persoun ze glawen,” Will seet. "Et geet ëm Harmonie, wéi eng kollektiv; dat, an Echlichkeit. Mir hunn net eng crazy-clean Produktion; mir goen an dëst Haus zu Joshua Tree an et klingt e bësschen wéi Scheiß an mir maachen et funkten. Mir fillen wéi mir eppes ze soen hunn, an mir wëllen, datt Leit sech dodrohin beziehen. Et muss natierlech fillen. D'Musek soll ëmmer an där Welt liewen, an ech denken, et deet."

“Wells Ferrari ass eng Fusoun vuenen Influencen, mä fir äis klingt et wéi eng Konversatioun,” Mikey seet. "Et klingt wéi zwéi bescht Frënn, déi matenee schwätzen, an enger Konversatioun, un där d'Zuwerschaft och deelhuelen kann. Mir deelen sou vill gläichzäiteg Erfaarungen, sou datt et eng aner Kontext huet, wéi iwwer déi Saachen ze schreiwen. Mat deem beschte Frënd ze schwätzen fillt sech méi mënschlech wéi als Solokënschtler, dee versicht, et an e Lidd ze presentéieren. Als Solokënschtler fillt et sech un, wéi wa mir just mat der Zuwerschaft schwätzen; dat fillt sech sou vill méi communautéitsbasiert un, well mir eng Konversatioun hunn, déi Leit observéieren, an all déi mat sinn. Zesumme ze sangen, wéi eng eenzeg Stëmm an Harmonie ze klingen, klingt wéi déi Stëmm vun engem mënschlechen Wesen. Et fillt sech einfach gréisser wéi all Kéier vun eis."