Exploréiert Theemen vu Verloscht, Sehnsucht, Konsum an Verzweiwung, Conchis Album, Chapters

Fënnef Joer an der Mach, déi finnesch multi-disziplinär Kënschtlerin Conchis verëffentlecht hiren Debütalbum, Chapters, en elf-Track-Album mat virdru verëffentlechte Singles ‘Cray Cray’, ‘Trouble’ an dem neie Fokus-Track ‘Floods’. Dëse neie Album geet an d'Déift vun der mënschlecher Psychologie, an erforscht Theemen vu Verloscht, Sehnsucht, Konsum an Verzweiwelung. Trotzdeem, wéi Conchis un der Chronescher Erschöpfungssyndrom (ME/CFS) gelidden huet wärend der Kreatioun vu Chapters, huet si sech duerchgesat an ugepasst. Ee vun de Weeë, wéi si d'Plack konnte färdigstellen, war, indem si just fënnef Vokal-Opnahmen pro Lidd zougelooss huet. Statt déi néideg Parameter als negativ ze betruechten, hunn si de Album mat Rouhheet an Verletzbarkeet infuséiert, déi hir Rees duerch Krankheet an kënsleresch Expressioun widerspiegelt.

Genannt nom enger Figur aus John Fowles sengem enigmattege Roman, The Magus, zitt Conchis och Inspiratioun aus dem Buch sengem spannende an verwirrende Narrativ. Si fënnt Parallelen tëscht dem Roman sengem Magus an der Symbolik vun der Tarotkaart, The Magician, an verbindelt déi Elementer duerch hiren Album, an deem si Klänge, déi un Äerd, Waasser, Loft an Feier erënneren, sampelt. Niewebunzen zu dëse elementare Charakteristiken ass hir Musek och mat de Dichotomien vun Liicht a Däischter, Schéinheet a Raue punktiert.

Produzéiert a gemëscht vum Jonas Verwijnen, gemastert vum renomméierte Peter Maher, an deem Zesummenaarbechte mat Joonas Hakava (Bass) an Austin Finamore (Cello) ze fannen sinn, weist Chapters deen eegene Stil vun Conchis, dee introspektiv Texter mat kraftvollen Melodien vermëscht.

Chapters fänkt mat ‘Trees Grow Higher’ un, eng Reflexioun iwwer d'Streben no perséinlechem Wuesstum a Succès, awer et ass déi géinteurlech Saach passéiert. Sou ergëtt d'symbolesch Bild vun engem Bam, langsam wuessend, stille stehend an roueg, als déi weis Antithesis zu eiser schnellem Liewensstil. Déi Beats do ticken wéi eng Auer, eng Erënnerung un de Lauschter, datt alles an der Zäit kënnt, an déi Schichten vu statischem Electronica strechele seren dëst Soundscape. Et ass räichhalteg meditativ a e kräftege Startpunkt fir d'Album.

De nächste Track ass den Album seng Focus-Track ‘Floods’, ee Track, deen op d'mannst Opmierksamkeet op sech zitt an un Fever Ray erënnert, ouni Gefangenen ze huelen. Iwwer d'kraaftvoll, e bëssen kläschend Produktion, warnt Conchis virun der destruktiver Auswierkung vun der Mënschheet op eisen zerbriechlechen Planet. De marschëllen Rhythmus bréngt en Krichsmarsch an Erënnerung, wärend d'experimentell Samples metaphorësch Interpretatioune vun natierlechen Desastere sinn. Bei der Behandlung vun dëse Ëmweltbedenken, seet Conchis, "'Floods' ass e Lid, dat ich iwwer den Zoustand vun eisem Planet geschriwwen hunn an wéi mir weiderhin eisen Planet exploitéieren, obwuel mir d'Konsequenzen kennen. Ich, wéi vill aner, sorgen ëm eis Ierfschaft an den Zoustand, an deem mir deisen Planet fir zukünfteg Generatiounen hannerloossen."

‘She Was Born’ ass ee vun de perséinlechsten Tracks um Album, well et an d'Schmierz an d'Heelungsprozess no dem Doud vun Conchis senger Mamm geet. Hir Stëmm ass hei méi zeréckgehalen, wat der Vulnerabilitéit erlaabt, sech duerch d'traumhaften Texturen an de graduell opsteigende Track ze fléissen. Dee tragëschen Evenement war ee vun de Katalysatoren fir Conchis hir Lidder ze schreiwen, an duerch de Prozess seet Conchis, "Ich fill méi nach meng Mamm hir Presenz staark an wëll léiwen, datt si déi vun uns, déi hanner blouwen, bewaacht."

De véierte Single ass ‘Cray Cray’, e Lidd, dat d'Komplexitéit vun Liewensentscheide an déi Rawis vun mënschlecher Emotioun faarwegt. Et ass e profond perséinlechen an introspektive Track, deen an d'Wielungen eise Liewens a hiren Afloss op eis perséinlech Rees agetaucht. Si konfrontéiert direkt Héichséiselen, déi fir si eenzegaarteg sinn, wéi z. B. d'kreativ Grenzen, déi ee sech selwer setzt, fir sech un en "Stil" ze halen, oder ob ee Kanner huet oder net, oder wéi ee mat enger chronescher Krankheet ëmgeet.

Conchis setzt hir perséinlech Erfarungen mat 'Stories' fort, déi en intensiv schmertzhaft Moment aus hirem Liewe faarwegt, wéi Conchis, iwwerwält vun de Symptomer vun der CFS, sech op de Buedem geknieen huet an mat deem héchsten Muecht, déi dobaussen kéint sinn, gehandelt huet, datt si hir Liewe ännere wäert, wa just hir Gesondheet nees hiergestallt kéint ginn. Wéi si reflektéiert: "Et war e Moment, wéi ech gemierkt hunn, datt, trotzdeem, datt ech kee religiéisen Mënsch sinn an och um Grenz vun der Atheismus stinn, ech nach zu Gott an der Verzweiwelung gezunn hunn. Ech wollt drëm schreiwen, an wéi Relioun manchmol en eise Wee eraus kéint sinn, wa mir just d'Ritualele ausféieren, ouni wierklech Verantwortung fir eis Aktioune z'iwwerhuelen an sech op enger déifere Ebene ze ännere." D'electronesch Welle vun Conchis spigelen hir Welle vun akuter Verzweiwelung, d'Vokaler erinnere un opstigend Gebieder, an d'relativ oppe Weistöner hallen en subtile Sënn vun Hoffnung, datt d'Saachen besser kéinte ginn.

‘Just Not There’ fänkt mat chantwéise Linnen un "wëss, datt du et wëlls, mä et ass einfach net do" iwwer schréiend a geklippten Beats. Dëst Stéck hollt en distinkte dunkle Wénkel Conchis kämpft mat schwéierem Burnout a der Angscht a Enttäuschung, datt hiren Dramen niemols woueren. Et ass eng viszeral Nummer mat héijen a diskordanen Téin.

De provokativ betitelten ‘The World Is Flat’ ass e séiere Moment an der Mëtt vum Album. Kuelen Zischen, steteg Percussioun a flottéierend Vokaler verstoppen d'méi verbreeden Theema. Letztendlech ass dëst Stéck eng Äntwert op wéi jiddwereen glawen datt seng Meenungen déi richteg sinn an an der Zäit vun de soziale Medien, wou jiddwereen d'Méiglechkeet huet, sech auszudrécken, et zu engem Schreiwwettbewerb komme kann.

An enger Theme, ‘People (Chapters)’ reflektéiert weider d'Fallhafen vum moderne Liewen. Dës broodend a luesbrennend Exercice an der Restraint spigelt de zyklësche Muster vum alldägleche Liewen. Wéi e Hamster op engem Rad, kënnen vill vun eis sech gefaangen an enger richtungsloser Course fillen. Conchis betruecht déi Dilemma, "Ech hunn méi Leit gekuckt an wéi mir all just weider streben a streben, an denken, datt dat nächst - wat et och sinn ass - eis glécklech mécht."

Mat ‘Something So Shameful’ asswëlt Conchis nach hir Faszinatioun fir Psychologie an an deem Track besonnesch déi Effekter vun toxescher Schumm. Déi éischt Hallschent vun dësem Track ass eng kriechend an eelerweegend Erzielung, déi déi Aart an Weis spigelt, wéi déi negativ Emotiounen an eis Psyche eraklammen. Wéi de Track wuel ass, intensivéiert sech dat Gefill bis zu der 1:27-Minuttenmarke wou Conchis hire Stream-of-consciousness a engem wütege Rappenstil explodéiert.

D'penultim Single ass ‘Trouble’ genannt gëtt, deen sech sonnesch a thematesch mat Feier spillt. Net nëmme déi viszeral sonesch Elementer fügen der Intensitéit vun 'Trouble' hinzu, mä och d'potent Vokalperformanz vun Conchis portraitéiert d'emotionell Rawness an d'däisch Energien vun dësem Track. An där Strophen, kënnt hir Stëmm (an perhaps hir Härz) bewaacht ervir; réprochwuel vum onbekannte Trouble, dat virunier ka sinn. Zum Géigenzuch, verwandele sech hir Vokalen am Refrain an en siren-ëschten Ufruff, deen sech op de Listener duerch d'riicht Matrix vun Electronica usdreckt.

Chapters ennt mat ‘Calm Your Mind’, eng ongewéinlech berouegend Lidd, dat prophetesch duerch Conchis hir intuitiv Komponéierung ukomm ass. Si erënnert sech un: "„Calm Your Mind“ ass eppes iwwer wéi wéi ech krank gefall ben mam Chronesche Fatigue-Syndrom (ME/CFS). Am Ufank, wéi ech a sou schlechter physescher Zoustand war, huet och meng geistesgesondheet ugefaange verschlecht ze ginn an ech hat konstant Panikattacken. Ech musste Medikamenter dofir huelen an wegen menger Krankheet war ech jorelaang an vier Wänn fest, well meng physescht Wohlfueden et net erlaabt huet, ze lafen. Intressant genuch, hunn ech dëst Lidd geschriwwen, ier ech krank gefall ben, an et war eréis duerno, wéi ech krank gefall ben, datt d'Texter Sënn fir mech kruten. Dat ass mir scho mol passéiert — ech schreiw manchmol Stécker, déi Omen sinn, wéi et spéiderhin komme soll, an dann komme se zu engem spéidere Zeitpunkt wierklech zustan.” De Perspektiv vun der éischter Persoun ass eng wouerhaft-awer-müdege Erfarung, sou verbraucht ze sinn duerch seng Krankheet, an och hei schwankt d'Energie, fir weiderzuerzielen. De gréissten Deel vun dësem Lidd ass dominéiert vun avant-garde an slichter Synthesizeren, déi duerch d'ënnergrondlegende Landschaft schniddegen. Géint dem Enn verléiert och d'Instrumentatioun u Geschwindigkeit, verlängert sech a de pulsierenden Herzschlag - eng Erënnerung, datt Dir liewt - ass den leschten Toun.

Chapters ass den 25. Oktober iwwer Kieku Records erauskomm.