Briston Maroney koum mat Indie Rock Ikon Ben Kweller fir "Poor Things (Feat. Ben Kweller)"
De renomméierte Sänger a Liddertexter Briston Maroney trëtt bei dem Indie-Rock-Ikon Ben Kweller fir de brandneie Singel “Poor Things (Feat. Ben Kweller),” zesummen, dee haut via Atlantic Records disponibel ass HIER.
“Poor Things (Feat. Ben Kweller)” gëtt en neie kollektive Spin op “Poor Things,”, ee vun de villen standout-Tracks op Maroney sengem réient verëffentlechten drëtten Studioalbum, Jimmy, disponibel iwwerall elo HIER
"Vun der zweeter Sekonn wou ech Briston getraff an héi seng Musek gehéiert, wousst ech wéi mir grouss Frënn gielen,” sou Ben Kweller. “Hien ass ee vun de beschte vun der neier Generatioun vu Rock-Kënschtler déi d'Fackel vu sengem an héijem Lidd oprecht halen, déi eis féile wéi mir e Gespréich mat engem ale Frënd hunn. 'Poor things' ass eng Ode un eis Vergangenheet an un de Mutt fir virunzegoen, och wa d' Richtung onerwaart ass."
JIMMY gouf vun Maroney zesumme mat Alex Farrar (Wednesday, MJ Lenderman, Waxahatchee) koproduzéiert, an d'psychadelesch inspiréiert Album gesäit Maroney d'profound Dichotomie vum Opwuessen an zwéi Welten als Kand vun enger Scheedung, tëscht dem Geescht vun senger Mamm an dem intensivem Liewen als kathoulesche Schüler a sengem Papp senger Stad Knoxville, TN. Highlighter sinn déi déif perséinlech, Gittar-getriebenen Titelen wéi "Real Good Swimmer,” “Tomaten,” an “Besser wéi Dir,” all vu offizielle Museksvideoen, déi elo um YouTube. Jimmy gouf vun enger Flut vun Applaus vu sou Outlet wéi Consequence of Sound, FLOOD, Melodic Magazine, an Ones To Watch, déi et als “e Crescendo vu Méiglechkeeten, e visuellen Roman, deen op Musek gesat ass, deen tëscht lëschter Imagination, profondem Introspektion an schëmmem Selbstbewusstsinn rift, eng Hommage un d'Existenz, sech selwer ze sinn... héich bewosst, déif an Erfarungen, déi schéi Lieder ausféieren, mä nach ëmmer voller hellen Neiegkeet, déi seng Musek sou wunnerschön op fréiere Placken gemaach huet.”
Maroney – deen de Komma vun JIMMY duerch d'Opféierung vu Massen iwwer Nordamerika nieft Peach Pit op hirer Co-Headline-Tour “Long Hair, Long Life Tour,”, inklusiv Halte bei sou weltberüümte Plazen wéi New York City sengem The Rooftop at Pier 17, San Francisco, CA sengem Bill Graham Civic Auditorium, Morrison, CO sengem Red Rocks Amphitheatre, an Los Angeles, CA sengem Greek Theatre - huet réient Pläng fir seng 4th järlech Briston Maroney Presents: Paradise, e dräi-Nuecht-Festival, dat fir den 5. bis 7. November am 'The Blue Room' zu Nashville, TN, geplangt ass. All dräi Deeg wäerten en Headline-Set vun Maroney mat Leistungen vu Eden Joel, Cameron Schmidt, Harriette, ash tuesday, Michigander an Bridey Costello firbieden. Tickets fir Briston Maroney Presents: Paradise ginn haut ëm 10 Auer (CT) zu Verkaf HIER. Fir kompletten Detailer, w.e.g. besichen www.bristonmaroney.com/#tour
.jpeg&w=1200)
BRISTON MARONEY PRESENTS: PARADISE (4TH ANNUAL FESTIVAL)
November 5-7, 2025
The Blue Room, Nashville, TN
NUECHT 1 – 5. November
Briston Maroney
Eden Joel
Cameron Schmidt
Nuecht 2 – November 6
Briston Maroney
Harriette
ash tuesday
Nuecht 3 – November 7
Briston Maroney
Michigander
Bridey Costello
Verbinden Sie mat Briston Maroney:
Zumindest am Ufank wollt de Briston Maroney seng explosiv an faszinéierend drëtt Album net JIMMY. Hie wollt et Jellyfish, den Numm vun engem Gedicht deen hien als Nei geschriwwen huet: “Jellyfish/Den ganzen Ozean/Mä keng Plaz fir ze goen.” Dat war e Joer virun Maroney seng éischt Lidd geschriwwen huet an vill Joer virun hien d'Sprooch hat fir ze beschreiwen wat hien gefillt huet, Depressioun. Dat Gedicht war e wichtegen Moment fir Maroney, well hien op eemol verstanen huet datt hien konnt Kunst an Selbstausdruck - deemools Poesie, fir d'lescht zwanzeg Joer, haaptsächlech Musek - benotzen fir ze versichen deen Tumult an sengem Geescht, sengem Häerz an sengem Liewen ze verstoen. Mä Maroney huet schliisslech realiséiert datt d'Iddi vum Jellyfish ze hoffnungslos war fir wat wierklech op JIMMY, e Liddzyklus iwwer d'Scrapen vum Bodden vun psycheschen, sozialen an emotionale Bären an dat Halen, laang genug fir ze maachen, wat dacks wéi d'Meisterwierk vum Liewen ausgesäit: einfach sech selwer ze sinn.
Maroney seng Eltere sinn getrennt, ier hien e Jugendlechen war. Wéi vill Kanner, huet hien de Rescht vu senger Jugend tëscht zwéin Plazen verbruecht. Mat sengem Papp an der klenger an stiller Stad Knoxville, Tenn., war hien relativ privilegiéiert, mä ënner Drock, e Schüler an enger kathoulescher Schoul, op deen grouss Erwaardungen geluecht goufen. Mat senger Mamm a Nord-Florida, eng Landschaft méi rau a real wéi bal all aner an den USA, war hien ëmgi vun Leit, déi nëmme fir een anerë gielen. Si wieren op Austellungen an hu sech de Samschden rosen an de Sonndegmueren fir d'Kierch preparéiert.
Maroney huet sech an keng vun deenen zwee Gruppen integréiert. Hien war de Landmann, deen mat sengem Papp zu Knoxville Fësch gefaangen huet, de Städter, de kathoulesche Schüler ëm déi Mangroven an déi Slash-Pinen. Mä hien war vum Geescht vun de Floridianer unzéien, vun de Leit, déi nëmme fir een anerë gielen. Et gouf ee Mann, deen Maroney seng Aufmerksamkeet op sech gezunn huet - ëmmer a Denim-Shorts an engem wäissen Margaritaville-T, occasiounellement en Durag - dat war e Mann, deen Maroney seng Aufmerksamkeet op sech gezunn huet. Sécher, méiglecherweis war hien e Redneck, mä “he was a good friend who people loved,” Maroney erënnert sech. Hie gouf d'Inspiration fir JIMMY, fir déi Lieder iwwer de Versuch, méi net wéi du selwer ze sinn.
