Bobbi Lu verëffentlecht hiren Debutalbum ‘Arrow, Four’

Bobbi Lu ass de Kënschlernumm vun Lucy Ryan, gebuer a grouss zu Oxfordshire am UK, elo zu Bréissel wunnt, nodeem se viru e puer Joren der Léift gefollegt huet. Als DIY-Bedroom-Produzent huet si e puer Singelen erausbruecht an ass elo bereet mat hirem Debutalbum ‘Arrow, Four’.

Si zitt Inspiratioun aus Acts wéi Radiohead, FKA Twigs, Jockstrap a Saya Grey, an verbindet Bobbi Lu Piano-Melodien mat déiwen, knusprigen Bass, Electronica an Samples, déi sech zesummen zu enger dystopescher a mysteriéiser Klangzäit kommen. Wéi Ryan ugefaange huet, huet si séier Opmerksamkeet gezunn an ass vun der Ënnerstëtzung vu Gruppen wéi The Haunted Youth a Sylvie Kreusch zu hiren eegene Headline-Shows an zu erstaunlechen Festivaller wéi The Great Escape (UK) gaang. Singelen wéi Metapwhore a Vacuum hu sech gutt an de Radio-Senderen zu Belgien, Holland, Frankräich an UK gemaach, an hu positiv Kriticken an begeeschtert Receptiounen vu Publikum kritt.

'Arrow, Four' ass eng Sammlung vu zéng Lieder, déi iwwer e puer Joren hinweg geschriwwe goufen, de Prozess vun all engem komplett verschidden. "Ich gesinn, all d'Individuell Stécker hun hir eegent Geschicht, mä an mengem Kapp ass all Geschicht just e Symptom vun enger gréisserer Theema, meeschtens inspiréiert duerch d'Buch Future Shock vum Alvin Toffler. Do schwätzt hien iwwer d'Mënschlechkeet, déi hir Fähegkeet, sech unzupassen, essentiellement eng Grenz huet, an mam Wuesstemum, dee beschleunegt, kéinten mir iwwerlauden an e 'Future Shock' erfueren. An maybe ass dat scho geschitt, besonnesch a Form vun psychescher Gesondheetsproblemer."

“Et huet méi geduecht, wéi Progressioun nei Herausforderungen schaf, eng Pfeil, dee just an eng Richtung geet, gëtt vun engem aneren an der Géigerichtung zeréckgezunn. Ech fillen, et ass e Sujet, dat méi relevánt ass wéi jéimmol, besonnesch mat der KI am leschten Zäitraum. Ech denken, ech benotzen déi Theema fir meng Texter haaptsächlech als e Mëttel, fir mech selwer an aner ze verziwwelen, an deene Momenten, wou mir kämpfen an Feeler maachen, datt mir all just eis Bescht ginn, fir mat enger séier ändernder Ëmwelt zehalen.”

Dat spigelt sech och an der Kunst vum Maarten Derous. "Et verbinden alles. Hien ass zu mir gekomm, nodeem hien et gehéiert huet, an huet eppes gesot, wat fir hien erauskomm ass, Fragilitéit, wat zu der Zäit ich komplett net geduecht hun. Mä hien huet et op den Kopp getroffen. Et ass wéi, jo, maach et, sii fragil a huel et e bëssche léi, et ass eng zimmlech gutt Äntwert op d'Saach, datt et an all Richtungen zitt."