Aristotle Jones erfuerscht Appalachian Grit a Widerstandsfäegkeet mam neien Album Appalachian Soul Power an dem Begleitbuch Mountain Alchemy, déi den 22. September 2026 erauskommen

Lange ier Amerika déi propper Etiketten op Soul, Rock & Roll, R&B, Folk a Country gesat huet, sinn déi Kläng schonn an de Bierger, Kuelenuertschaften, Kierchen, virun de Verandaen an de Juke Joints vun Appalachia zesummekomm. De präisgekräinte Sänger, Songwriter an Erzieler Aristotle Jones bréngt dëst musikalescht Ierfgutt iwwer d'Zäit mat Appalachian Soul Power, säin neien Album, deen d'Klänger, d'Geschichten an d'Leit entdeckt, déi hie gepräägt hunn. Den Album kënnt den 22. September 2026 eraus, zesumme mat Mountain Alchemy, e Begleedbuch, dat d'Themen vum Projet wéi appalachesch Identitéit, Resilienz a Gemeinschaft méi am Detail ausféiert.

Déi éischt Single vum Album, “Appalachian Soul” kënnt den 10. August eraus a bitt en éischte Bléck op de Klang an de Geescht vum Appalachian Soul Power. Gedriwwe vum Jones senger perkussiver Gitar an enger waarmen, roots-orientéierter Mëschung aus Americana, déi Genren vermëscht, ass “Appalachian Soul” souwuell eng Introduktioun wéi och eng Deklaratioun. D'Lidd fänkt dem Jones seng musikalesch Identitéit a konzentréierter Form an andeems et d'Direktheet vu sengem Optrëttsstil mat engem Klang kombinéiert, deen verwuerzelt ufillt, ouni un d'Vergaangenheet gebonnen ze sinn. Jones huet “Appalachian Soul” als éischt Single vum Album gewielt, well et de Geescht vun Appalachian Soul Power, andeems en d'Klänger, d'Aflossen an d'Erfarungen zesummebréngt, déi seng musikalesch Identitéit geformt hunn.

Bekannt als de “Appalachian Soul Man,”, gesäit de Jones Appalachian Soul Power net als eng Übung an Nostalgie, mä als lieweg Musek. Am West Virginia verwuerzelt beweegt sech den Album iwwer musikalesch Grenzen ewech, bleift awer ëmmer am Jones sengem onverwiisselbare Sënn fir d'Plaz verwuerzelt. Seng Aflossen reflektéieren eng Linn, zu där appalachesch Museksfigure wéi Bill Withers an Johnnie Johnson gehéieren, deenen hir Aarbecht mam Chuck Berry matgehollef huet, de fréie Rock & Roll ze formen. Gläichzäiteg reecht seng eegent Familljegeschicht zeréck op Kuelegrouwenaarbechter, Baueren an e Grousspapp, deen Gospel- a Soulmusek an d'segregéiert Kuelencamps bruecht huet.

“Et geet beim Appalachian Soul Power drëms, wou ech hierkommen, awer et geet och drëms, wat ech aus där Plaz mat mir gedroen hunn,” seet de Jones. “Ech sinn opgewuess mat all dësen ënnerschiddleche Kläng, an ech hunn ni driwwer noduecht, wou een opgehalen huet an deen aneren ugefaangen. Si ware einfach Een Deel vun der Welt ronderëm mech. Mat dësem Album wollt ech e bësse vun dësem Gefill festhalen an en Bild vun Appalachia deelen, dat d'Leit net ëmmer ze gesinn oder ze héiere kréien. Et muss ee net hei hier sinn fir d'Freed, de Kampf, d'Léift an d'Art a Weis, wéi d'Leit sech zesummeschléissen, z'erkenne. Dat ass fir mech appalachesch Séil.”

Amplaz eng aner Epoch nees ze schafen, Appalachian Soul Power ënnersicht, wat geschitt, wa sech déi Traditiounen iwwer d'Generatiounen ewech weider bewegen, vermëschen an entwéckelen. Den Album ass och e musikalesche Begleeder zu Mountain Alchemy, woubäi seng Lidder en Soundtrack zu ville vun den Ideen am Häerz vum Buch bidden. Mountain Alchemy, dat déi schwaarz appalachesch Kultur, Resilienz an d'Kraft vun der Gemeinschaft entdeckt, befaasst sech domat, wéi Kreativitéit, kollektiv Aktioun a kulturell Erënnerung der Gemeinschaft hëllefe kinnen, géint Widderstänn unzekommen, Identitéit ze bewahren an hir Erfarungen no vir ze droen. Zesummen erstellen den Album an d'Buch e verbonne Portrait vun Appalachia, dee vu senger Vergaangenheet gepräägt ass, awer ganz am Present lieweg ass.

Um Appalachian Soul Power, zitt de Jones fräi aus Soul, Gospel, Folk, R&B, Rock & Roll a Country a flicht se zesummen ouni op traditionell Genre-Grenzen ze kucken. Perkussiv Gitar, Piano, Blechbléiser, geschichte Stëmmen an eng enk verzahnt Rhythmusgrupp gin der Plack hire Charakter a wiesselen liicht tëscht intime Momenter, déi dem Jones seng Stëmm an säi Songwriting an de Mëttelpunkt stellen, an expansiven, energiegeluedenen Arrangementer, déi fir d'Bühn gebaut sinn. Duurchgängeg behält den Album d'Wäermt, d'Spontaneitéit an d'Verbindung, déi dem Jones seng Live-Optrëtter ausmaachen.

Et ass Musek, déi déif an enger Plaz verwuerzelt ass, ouni dovunner begrenzt ze sinn. Appalachian Soul Power ass amerikanesch Musek mat enger appalachescher Adress.

Kooperatiounen addéieren dem Appalachian Soul Power eng weider Dimensioun, andeems si Kënschtler zesummebréngen, deenen hir Stëmmen an Erfarungen déi musikalesch Gemeinschaften ronderëm de Jones reflektéieren. D'Sängerin a Songwriterin Megan Paullet aus Pittsburgh begleet de Jones bei “Perfectly Clear” a steiert Backinggesang bei “Keep On Climbing” bäi. Gläichzäiteg hëlt de Corduroy Brown, Kënschtler aus Huntington am West Virginia, déi zweet Stroph op “Fool,”, engem Lidd aus dem Jones senger fréier Karriär, dat hien am Kader vu senger Idee, “zeréckzegoen fir no vir ze kommen”, nees opgeholl huet.

Den Album gräift och direkt an dem Jones seng Osage-Gemeinschaft. De Museker Al Anderson aus West Virginia ass op “Ain’t No Day Worth Crying” (Momma’s Hymn) ze héieren, während den Osage Gospel and Soul Community Choir seng kollektiv Stëmm bei “Call Me”, “Ain’t No Day Worth Crying” an “First Flowers of Spring” bäisteiert. De Gittarist Wes Hager vu Fletcher’s Grove komplettéiert d'Gaastkooperatiounen mat engem Gittarsolo op “So Close” a bréngt e Fuedem vun der Jam-Band-Traditioun vu West Virginia an de Projet.

Zesummen ënnersträichen dës Kooperatiounen eng vun den Ideen am Häerz vun Appalachian Soul Power: Musek wiisst duerch Austausch. Ënnerschiddlech Generatiounen, Gemeinschaften a musikalesch Traditiounen begéine sech duurchgängeg um Album an maachen eng Plack, déi sech souwuell fir de Jones déif perséinlech ufillélt wéi och mat der gréisserer musikalescher Welt, déi hie gepräägt huet, verbonnen ufillélt. Dës Perspektiv kënnt genee an engem Schlësselmoment vu senger Karriär.

De Jones bréngt Appalachian Soul Power eraus, an enger bedeitender Phase vu Unerkennung a Momentum. Hie gouf zum United States Artists Fellow 2026 ernannt a fir d'Central Appalachia Living Traditions Emerging Artists Cohort 2026–2027 ausgewielt, finanziert vun Mid Atlantic Arts. De Jones war och op dem Cover vun der Summerausgab 2026 vun Morgantown Magazine. Am Juli goufen hien a seng Band als Gewënner vum International Blues Competition Affiliate Challenge ausgezeechent. Si gi West Virginia beim 43. International Blues Challenge vertrieden, deen vum 19. bis zum 23. Januar 2027 op der historescher Beale Street zu Memphis stattfënnt.

D'Verbindung tëscht Appalachian Soul Power an dem Jones sengem ugekënnegte Roman, Mountain Alchemy, féiert de Projet iwwer den Album selwer eraus. Als Begleedwierker konzipéiert, schaaft d'Musek eng klanglech Landschaft fir d'Themen an d'Welt, déi am Buch entdeckt ginn, woubäi de Jones sech den Album als Soundtrack zur Lieserfarung virstellt. Zu de geplange Schrëtt gehéiert, déi zwéin an enger Sammleredition zesummenzebréngen, déi Mountain Alchemy mam Album op Vinyl kombinéiert.

Mat Appalachian Soul Power, probéiert de Jones net, Appalachia an eng etabléiert amerikanesch musikalesch Erzielung ze setzen. Hien erënnert d'Hörer dru, datt Appalachia scho ëmmer een Deel vun där Erzielung war. Den Album schepft aus dësem Ierfgutt a féiert et gläichzäiteg weider, als eng däitlech kontemporär Ausdrucksform vu wat appalachesch Musek war, wat se ass a wat se ka ginn.

Appalachian Soul Power kënnt den 22. September 2026 bei Jonesin’ Records eraus. https://linktr.ee/appalachiansoulman