Enthüllung Conchis: Das verborgene Gesicht, das Dunkelheit in Musik und Kunst kanalisieren

Während das Image oft die Kunst in der Welt der modernen Popmusik überschattet, stellt Conchis (ausgesprochen /kahn-tʃɪs/) eine enigmatische Figur dar, definiert durch ihre Anonymität und ihre intensiv emotionale Musik. Ihr Name, Conchis, leitet sich von John Fowles' Roman ab The Magus, ein Buch, das die Komplexität ihrer künstlerischen Persönlichkeit perfekt widerspiegelt. Wie Conchis selbst erklärt, "Ich nahm den Namen von John Fowles' Buch, The Magus. Die Hauptfigur war ein Einsiedler und ein Meister-Manipulator, der psychologische Spiele mit Menschen spielte. Das Buch hatte einen dunklen Unterton, der meiner Musik entsprach, also dachte ich, ich würde diesen Namen für mich selbst nehmen."

Gebuer an enger Famill, déi hire kënschtleresche Potential gefërdert huet, erënneren sech Conchis un eng fréi Verbindung mat der Musek: „Meng Mamm huet gesot, ech kéint sangen, éier ech kéint schwätzen. Meng Eltere hunn mech an meng Schwësteren an eng klassesch Museksschoul ageschriwwen, an ech hunn ugefaange, Gei zu spillelen, wéi ech siwen Joer al war. Duerno hunn ech der Chouer ugefaange matzemaachen." Et war eng Kandheet, déi vu Musek geprägt war, mä et war net bis zu engem perséinleche Trauma, dat hire Bedürfnis, ze schafen, richteg ugefaangen huet. „De richtegen Ëmbriech koum, wéi meng Mamm gestuerwen ass, wéi ech 15 Joer al war. Ech hat all déi Emotiounen bannen, an ech wousst net, wéi ech se ausdrécken sollt. Sou hunn ech d'Gittar opgeholl, ugefaange mat spillelen, an et ass einfach erauskomm. Dat war de Moment, wou ech realiséiert hunn, datt ech Trost an der Museksschafung fonnt hunn, an ech wousst, datt ech weidermachen wëll.“

"Ich wollt net un meng Ausgesinn gebonne sinn... Sou hunn ich decidéiert, ouni Gesiicht an ouni Alter ze bleiwen."

Duert hirer Rees, ass Conchis trei zu enger Visioun vun der Musek, déi hir perséinlech Kämpf widerspiegelt, awer och eng, déi et de Leit erlaabt, hir eegen Emotiounen z'interpretéieren an ze beweegen, geblouwen. Déi Balanc tëscht Oppehnung an Geheimnis ass Deel vun deem, wat se esou zougänglech mécht. „Ech glawen, echte beréierend Musek kënnt vu Verletzlecht,“ seet si. Och wa seng Lieder rou Emotiounen enthalen, huet Conchis sech entscheet, sech vum ëffentlechen Liewen ofzesidegzen. „Ech wousst net mat mengem Ausgesinn verbonne sinn. Ech war d'Frontfra vun enger Band, an et gefillt méi wéi wann de Fokus op mengem Ausgesinn war. Dee Moment ass vill Musek un e bestëmmte Alter gebonnen, an ech wëll Musek maachen, bis ech aalt a gries sinn. Sou huwes ech entscheet, onerkennbar a ohne Alter ze bleiwen - wa dat méiglech ass.“

D'Influenzen, déi hire Sound geformt hunn, si sou variéiert wéi hir musikalesch Rees selwer. "Elo si wéi ech Thom Yorke - Radiohead, seng Soloarbecht, oder The Smile lauschteren. Ech wéi Fever Ray an Lorn," se notéiert. Mä hir fréi Geschmäcker hate sech iwwer "liicht Pop wéi A-ha, Bryan Adams an New Kids on the Block" bis zu Grunge-Klassiker wéi "Alice in Chains, Pearl Jam, Stone Temple Pilots an Nirvana" erstreckt. D'Entwicklung vun dëse Influencen huet zu engem Sound gefouert, deen et onméiglech mécht, him eng einfach Kategorisierung z'weiszen, eng “Zesummenstellung vun allem”, déi eng einfach Kategorisierung verweigert.

Hire lescht Projet, Chapters, zitt hirer perséinlech Erfarungen, vermëscht déi déif emotionell Resonanz mat kreativer Exploratioun. "Liewen an allgemeng," seet Conchis, wéi hir gefrot ginn ass iwwer d'Inspiratioun fir d'Album. "Ech sinn duerch schwéier Zäiten gaangen - Burnout an duerno chronesch Fatigue-Syndrom krank ginn. Éierdes hatt ech méi laang mat menger Energie-Niveau gekämpft. Ech sinn ëmmer vun der mënschlecher Psychologie an wie Leit handelen, gezunn, sou ass dat meng Haaptinspiratioun."

"Ech hunn eriwwer, et et sech ëm Liewensentscheide gehandelt huet, wéi z. B. net Mamm ze ginn an ze wonneren, ob dat déi richteg Entscheedung war."

D'Album ass net eng einfach z'hoeren Erfarung. Conchis versteet dat, mä hofft, datt d'Leit, déi sech mat hirem Musek verbinden, Trost an der Rawness fannen. „Ech wëll just, datt jiddereen reell a vulnabel ass“, seet si. „Ech weess net, ob ech eng spezifesch Botschaft hunn, mä ech hoffen, Leit mat Ehrlechkeet z'beréieren.“ Dat ass besonnesch wouer fir hiren éischte Single, „Cray Cray“, e Stéck, dat si net och self gewielt huet. „Ech hunn méngem PR-Unternehmen an ménger Plackefirma fräi Reign ginn, fir ze wielen. Si hunn „Cray Cray“ fir mech gewielt. Et ass mir einfach komm—dës crazy Melodie an Vocal-Linn just an mengem Kapp opgedaucht. Wéi ech et geschriwwen hunn, hunn ech realiséiert, et geet ëm Liewensentscheeden, wéi net Mamm ze ginn an ze wonneren, ob dat déi richteg Entscheedung war. Et geet och ëm Neiegierdegkeet kontra Verrécktheet, an wéi dacks si déi selwecht Saach sinn.“

Wärend Chapters ass voller déifperséinlecher Reflexiounen, sinn bestimmte Stécker bal ouni Uwenden entstanen. “'Cray Cray' war deen éischten Titel, deen ech geschriwwen hunn, zënter ech als Solo-Kënschtlerin aktiv sinn, an et ass mir bal vun allein geschriwwen ginn - bal wéi e Bewosstseinsstrom,” erkläert si. Anerersäits erforscht de Titel “Calm Your Mind” e Gefill, dat si nach net vollständeg erlief hat. “Et geet drëm, an vier Wänn festzehalen an duerch d'Gedanken ze rasen. Dat Seltsamt un dëser Saach ass, ech hunn et geschriwwen, ier ech déi Erfarung wärend menger Krankheet erlieft hunn.”

Hir kreatiive Prozess fir d'Album war flësseg a instinctiv - ob et sech ëm eng Melodie, Texter oder souguer e Drumbeat handelt. “Op dësem Album hunn ech dacks mat Synth- a Drum-Mustern ugefaangen, duerno Demostëmme derbäigeholl an d'Texter vun do aus opgebaut.” An wéi hir chronesch Krankheet et onméiglech gemaach huet, physesch Musek ze schafen, huet si sech ugepasst an zwee zukünfteg Albumen am Kapp komponéiert. “Wéi ech krank gouf, konnt ech och net engem Musekstéck lauschen oder mien Computer opmachen. Ech musst an enger donkler Zëmmer leien, an dat war wéi ech ugefaangen hunn, am Kapp Musek ze komponéieren. Ech hunn méi zwee Albumen op déi Manéier komponéiert.”

Conchis ëmfaasst och Mystizismus a Symbolik an hire visueller Aarbecht, an deem se Inspiratioun an Tarotkaarten a den Elementer fënnt. "Fir dëst Album huwen ech méi eegen Tarotkaarten gemaach well The Magus ass mat der Magier-Kart vum Tarot verbonnen, déi déi vier Elementer - Loft, Waasser, Äerd an Feier - kontrolléiert." Si erkläert, wéi dës Wahl mat hirer kreativer Identitéit verbonnen ass: “Ech sinn och e Fan vun der Symbolik an minimalisteschem Design, an als Kunstregisseur wollt ech mich selwer erausfuerderen, eng minimalistesch Versioun vun Tarot-Karten ze schafen, déi normalerweis räich u Detailer sinn.”

"I think vulnerability pays off."

Siwëtz kucken, ass Conchis scho un hiren nächste zwee Alben drun, an hir Aarbecht als eng Trilogie ugesinn. “Ich denken, et wäert eng Trilogie. Ich sinn net sécher, ob ich déi Elementproben nach nees benotzen, mä ech wëll, datt all dräi Alben meng Krankheet, meng Rees, an meng Iwwerleeungen iwwer de Liewen duerstellen.”

Trotz der Anonymitéit an der Däischtert, déi si dacks an hirem Kunstwierk erforscht, gesäit Conchis hir Aarbecht als e Mëttel, fir eppes ehrlech an real ze bidden hirem Publikum. Vulnerabilität ass hir Stäerkt, an et ass duerch déi Rawness, datt si hofft, hir Musek wäert hir Heem bei deene fannen, déi se am meeschten brauchen. Wéi si zesummefaasst, "Ech hunn mech net zenséiert. Ech hu seier perséinlech Saachen geschriwwen an war net sécher, ob ech se sollt deelen. Mä ech hu gutt Feedback kritt, besonnesch fir Cray Cray, sou décken ich, dat Vulnerebilitéit sech ausbecht.”

Möchten Sie mehr über Conchis erfahren? Lesen Sie 20 Froen mat PopFiltr.