ماجور دیستورتیون تایلند با تک جدید "تی لونی سایلور!" به دریا می‌رود

اگر ارواح واقعی باشند، پس رویاها باید بسیار فراتر از آنچه که چشم‌های ما می‌بینند، کشیده شوند.

در باری که ملوانان جمع می‌شوند تا داستان‌های دریایی خود را به اشتراک بگذارند، یک مرد همیشه در داستان‌های آنها نقش مهمی دارد. آنها او را "لوست سایلور." می‌نامند. "او شاید احمق‌ترین مرد روی زمین باشد که با قایق تنها در اقیانوس به航 می‌رود،" یک ملوان گفت.

"درست! هیچ کس باهوشی چنین کاری نمی‌کند. آیا او سعی می‌کند خود را بکشد؟" دیگری افزود. "من قصد ندارم او را به عنوان ملوان خود استخدام کنم اگر به دنبال شغل یا چیزی است،" یک کاپیتان خندید. "هیچ کس نام واقعی او را نمی‌داند،" یک ملوان بازنشسته قدیمی گفت. "اما او یک بار اینجا بوده است." بار به سکوت افتاد، تنها صدا ریختن رام بود.

"وهات دویس هی لووک لیکی?" یک ملوان جوان پرسید.

"او شبیه تو است،" مرد پیر پاسخ داد. "همه دلیل خود را برای رفتن به آنجا دارند. برخی به دنبال پول هستند، برخی به دنبال تجربه، و برخی سعی می‌کنند از زندگی فرار کنند." مرد پیر قبل از ادامه کردن سرفه کرد. "وقتی من یک ملوان جوان بودم، همیشه یک مرد را در این بار می‌دیدم، که در میز角 با فقط یک بطری نشسته بود. او را می‌شناختم. او در دره زندگی می‌کرد، خوشحال با خانواده‌اش، و در یک شغل 9 تا 5 کار می‌کرد. هر صبح، او را می‌دیدم که به سمت محل کار در کسب و کار محلی نزدیک این بار می‌رود."

همه به دقت گوش می‌دادند. "او همه چیز را که ما اینجا سعی می‌کنیم بسازیم داشت. چرا آنجا بود؟ چه اتفاقی افتاد؟" یکی از ملوانان پرسید. "رویا، پسر. او در حال追求 رویاهایش بود،" مرد پیر پاسخ داد. "دو نوع مرد اصلی وجود دارد: بازماندگان و جنگجویان. بازماندگان از مشکلات اجتناب می‌کنند و منتظر می‌مانند تا به سراغشان بیاید. جنگجویان برعکس عمل می‌کنند. همه با یک حفره بزرگ در قلب و روح خود به دنیا می‌آیند. ما باید این حفره را با زندگی که زندگی می‌کنیم پر کنیم، در غیر این صورت نونکا آن را کامل نخواهیم کرد." او مکث کرد، سپس افزود: "برای من، او گم شده در دریا نیست. او به تنهایی به آنجا رفت تا با ترس‌های خود روبرو شود و زندگی خود را کامل کند. او یک 'ملوان تنها' است."