آلبوم 首ین اسکات سی پارک، کروسسینگ تی لینی، برای انتشار در 23 می آماده است

آلبوم 首ین اسکات سی پارک، کروسسینگ تی لینی، یک مجموعه کار خام و عمیقاً شخصی است که
با اطمینان و اصالت غیرقابل انکار فرود می آید.

اسکات این رکورد را به صورت ارگانیک به وجود آورد، یک آلبوم راک مستقل اکتک و متمرکز ایجاد کرد
بی بار یکسپیکتانکی از ژانر. اینجا یک گرمی و آزادگی وجود دارد - فکر کنید به ویلکو یانکی
هتل فاکستروت و اوایل پاومنت، اما با حساسیت ملودیک که از نیروانا و اوایل
شریل کرو.

هر ترک احساس می شود که در آن زندگی می کند، با هماهنگی یک گروه زنده به اجرا در می آید تا یک گروه صیقلی
ماشین استودیویی. و در حالی که اسکات از تأثیرات مختلفی از جان فروسینته تا کورتنی بارنت نام می برد
رکورد به وضوح متعلق به خود او است، ریشه در داستان های شخصی و شکل گرفته توسط تمایل به دنبال
غریزه موسیقی به جای گرایش.

عنوان آلبوم کروسسینگ تی لینی لایه های متعددی دارد، که هر کدام با ظرافت شعری探索 می شوند. اولین
نیمه آلبوم با رنج روزمره و تجربه انسانی سروکار دارد، خط را عبور می کند
از جوانی به بزرگسالی، در حالی که نیمه دوم با انتقال از ایمان به شکاکیت سروکار دارد. این
عمیقاً خودزندگی‌نامه، اما هرگز بیگانه کننده، بازتاب های اسکات خاص اما به وضوح همگانی است.

یکی از نخ های شاعرانه بیشتر از سنت دریایی خانوادگی او می آید. “کروسسینگ تی لینی” نه تنها به آستانه های شخصی، بلکه به یک مراسم قدیمی نیروی دریایی商 برای ملوانان که از خط عبور می کنند، اشاره دارد
استوا، جایی که نقش ها معکوس شده و سنت ها به رسمیت شناخته می شوند.

آغازگر و آخرین تک آهنگ ‘روسی پینک سکی’، یک تفکر در مورد روال های خردکننده بزرگسالی است
کار در یک کار روزمره، دنبال کردن بودجه، نگه داشتن رویاهای خلاقانه از طریق خستگی. این
متن ترانه ها با خیراندیشی (یک شوخی بزرگ در مورد 'دون'ت ستوپ بیلییوین'' در بیت دوم) پر شده است و سولو گیتار، در
کلمات اسکات، “لیکی ا سلینگشوت روللیرکواستیر لاونچ” هیجان انگیز، انفجاری و عمیقاً رضایت بخش.
‘کومی باکک تو می دیاد’ بیشتر با از دست دادن ایمان اسکات سروکار دارد و به مرکز آلبوم تبدیل می شود
مرکز تماتیک آلبوم: "با تمام مسیحیان که تماشا می کنند، بهشت با نخی آویزان شده است / من به او دادم
زندگی ام را به عیسی دادم و آن به من بازگشت، مرده".

آنچه کروسسینگ تی لینی را خاص می کند این است که چگونه احساس می کند که اجباری نیست، اسکات سی پارک سعی نمی کند
با شما در مورد شعبده بازی استودیویی یا بزرگنمایی شاعرانه صحبت نمی کند. او سیمپلیمینتی داستان خود را می گوید، چه در مورد از دست دادن ایمان، رها کردن راحتی یا تلاش برای نوشتن یک سولو گیتار که مانند فریاد در باد هبریدیان به صدا در می آید، و از شما می خواهد تا بازتاب خود را در آن پیدا کنید.