سم ماس آلبوم "سویممینگ" خود را اعلام می کند و آهنگ عنوانی آن را به اشتراک می گذارد

یک عکس از سم ماس وجود دارد که چند سال پیش از طریق یک پنجره شیشه رنگی پیچیده از یک کلیسای ۱۷۰ ساله که به یک محل تبدیل شده است، گرفته شده است. سم روی صحنه است و در گوشه پایین نیمی از پنجره که روی یک زاویه باز است، قاب شده است. این او را کوچک و کمی خارج از فوکوس نشان می دهد، اما چشم به دنبال او می رود و او را در دید خود می گیرد.

من نمی توانم موسیقی سم را بدون اینکه این عکس به ذهنم بیاید، بشنوم. (من اعتراف می کنم که این عکس را گرفتم.) او یک گیتاریست عالی، یک ترانه سرای جدی و متفکر، و یک خواننده با اعتماد به نفس وسومیتیمیس جسور است. با این حال، همه رکوردهای سم - و بیشتر از همه، جدیدترین و زیبای او - سویممینگ— موفق شده اند که محیط های ماهر و موثر برای آهنگ های جستجوی دقیق ایجاد کنند - حسابرسی ها و کشمکش ها با شگفتی و تعجب، وحشت و ناامیدی، لطافت و استقامت - که می توانند فراتر از چارچوب سام موسس گسترش یابند بدون اینکه او را در منظره از دست بدهند. او می تواند احساس غیرقابل انکار را ایجاد کند که او در برخی از فاصله ها در رکوردهای خود زندگی می کند، حتی اگر اجرای آهنگ های خود توسط او، محور مرکزی است که آنها حول آن می چرخند. سم می تواند - سم می کند - آواز "من گرفتم ..."، "من شنیدم ..."، "من امیدوارم ..."، "من تلاش می کنم ..."، "من می رقصم ..." و غیره، اما آن من - تجارت معمولی ترانه سرا و خواننده، که اغلب با اصرار خود خسته کننده می شود - کمی محو می شود و به حاشیه می رود در حالی که هنوز توجه (اما نه تقاضای) را به خود جلب می کند. اگر این یک فضیلت مشکوک به نظر می رسد، فکر کنید که یک خواننده آهنگ ها - حتی یک خواننده خوب از آهنگ های خوب - می تواند شرکت خسته کننده ای باشد؛ من او می تواند "برای من زیاد" شود، همانطور که اد مک کلاناهان می گوید.

اما من می توانم رکوردهای سم را بارها و بارها گوش دهم. آنها استقبال خود را از بین نمی برند. او یک میزبان متواضع و بسیار مهمان نواز است. من تمایل دارم که این را حداقل تا حدودی به یانکی بودن او - متولد نیو انگلند، اگرچه او現在 در ویرجینیا زندگی می کند - و ذخیره گرانیت خاصی که با این سرزمین همراه است، نسبت دهم، اگرچه من نیز در برابر رمانتیسم مبتنی بر مکان برای توانایی های او警告 می شوم. من تصور می کنم که مانند امرسون، موسیقی سم "در تپه ها" است، اما آنها می توانند آپالاشیا مرکزی باشند، نه فقط مونادنوک: حاوی هوای نادرتر به طور کلی. بنابراین این مکان خاص نیست، سم خاص است. او یک نویسنده آهنگ های سخاوتمندانه و یک سازنده رکوردهای باوقار است. اتفاقاً، آهنگ ها بسیار خوب هستند. رکوردها نیز بسیار خوب هستند. شنا بهترین کار او تا به حال است. - ناتان سالسبورگ

"شنا" در تابستان در یارشوت اقیانوس اطلس نوشته شده است، اما من شناگر خوبی نیستم و شاید ناگهان تعجبی نباشد که این آهنگ به معنای واقعی کلمه در مورد شنا نیست. فکر می کنم ممکن است از توانایی های شنا متوسط من الهام گرفته باشد، اما در واقع بیشتر یک رساله ناتمام در مورد نگهداری تضادها در خود است. فکر می کنم هرگز آهنگی ننوشته ام که به وضوح تز خود را در کوروس اعلام کند، که برای من کمی ناخوشایند است.

مانند هر آهنگ دیگر در این آلبوم، "شنا" با کمک گروهی که کسونگ قوانه من بودند، به زندگی آمد. گروه اصلی برای این جلسه ضبط به طور خاص برای آن تشکیل شده بود و از افرادی تشکیل شده بود که قبلاً هرگز با آنها موسیقی ننواخته بودم. این گروه - یسا بورکی، سینکلایر پالمیر و جوی ویستیرلوند - تعادل زیبایی بین صبر و ماجراجویی ایجاد کردند در حالی که این آهنگ ها را با تمرین حداقل به صورت زنده ضبط می کردیم. احساس عمیقی از اعتماد در اتاق وجود داشت که بین همه ما و اللی روگیرس و میسسی تانگس (تیم مهندسی) که در مرکز همه چیز نشسته بودند، وجود داشت. فکر می کنم این موضوع از طریق آهنگ قابل درک باشد. واقعاً از زنگ هایی که جو روی این آهنگ اضافه کرده است، خوشم می آید. مولی سارل بعداً برای اضافه کردن صدای غیرقابل انکار خود (یکی از مورد علاقه های من در جهان) به بالای این و چند آهنگ دیگر، آمد.