لی توماس ویدیوی "ریویر رونس ترووغ" را از طریق وندیر تی رادار به اشتراک گذاشت

امروز ما یک ویدیو از "ریویر رونس ترووغ" را به اشتراک می‌گذاریم، تک‌آهنگ سوم و آخرین از کوسموس فوریویر، آلبوم جدید فوق‌العاده لی توماس آهنگساز اهل هاوایی و ساکن کاتسکیلل, ایالت نیویورک (با لهجه "لای-وه"). "ریویر رونس ترووغ" همراه با یک ویدیوی رؤیایی و زیبای دیگر فیلم‌برداری‌شده با 8مم است؛ این بار در ژاپن و در سفر دیدار خانواده ضبط شده.

وقتی این آلبوم را ضبط می‌کردیم، در یک فضای دورانی کار می‌کردیم و در یک اتاق زنده می‌نواختیم که پنجره‌هایش به سوی جنگل باز می‌شد. یادم هست بیرون خیلی ساکت بود—نه بادی وجود داشت و روی درخت‌ها هم دیگر برگی برای خش‌خش نبود. هر صدایی که تولید می‌کردیم در برابر سکون فصل برجسته‌تر حس می‌شد. نیت من این بود که در ضبط این آهنگ به خصوص، برای گروهم فضا بگذارم تا گسترده بنوازند و احساس می‌کنم همان زمان و مکان خاص، ما را به گوش دادن عمیق‌تر و هدفمندتر به یکدیگر ترغیب کرد چون واقعاً می‌توانستیم با هم بشنویم.

ویدیوی همراه در حالی که من با دوربین 8مم در زمان بازدید از خانواده در ژاپن بوده‌ام ضبط شد. در کودکی نیمه ژاپنی بودم و اغلب احساس می‌کردم بین دو فرهنگ زندگی می‌کنم، و زمان زیادی را صرف بررسی این کرده‌ام که این نگاه چگونه در روایت زندگی‌ام نفوذ کرده است. این آهنگ از تأملات خودم الهام گرفته از اینکه جغرافیا و تبار چگونه تجربیات ما را به‌عنوان افراد شکل می‌دهند و همچنین اینکه همه رودخانه‌هایی که در وجود هرکدام از ما جاری‌اند همیشه در حال موج‌سواری و برخورد با هم در این جریان وسیع‌تر زمان و فضا هستند.

درباره آلبوم

آلبوم “کوسموس فوریویر” از لی توماس در لحظه‌ای از اشاره‌ای خوش‌تعادل باز می‌شود: «بیا قدم بزنیم/صحبت نکنیم». صدای او صلح‌کرده با خودش است، به توانایی خود در انتقال حقیقت تجربه‌اش و فلسفه شخصی‌اش اعتماد دارد، و عشق پایدارش به دنیای طبیعی را بیان می‌کند. این حقایق که از بزرگ شدن در مائوئی الهام گرفته‌اند، با تصویرسازی‌های خوش‌ساخت و ساده دوخته شده‌اند. قطعات و جزئیات ظریف از چشم‌اندازهای گوناگون—پاشش برگ‌ها، رودخانه‌ای پیچ‌درپیچ، باد گرم مبادله‌ای—گویی به‌نحوی درهم می‌تنند تا فرشی از صدا بسازند که گرم و کاملاً دربرگیرنده است.

برای ضبط، توماس، تهیه‌کننده مشترکش جان تایر (YAI، یزرا فیینبیرگ، ارپ) و سه هم‌تیمی دیگر به خانه‌ای در انتهای جاده‌ای کوهستانی در دل جنگل رفتند. در آن منظره آرام، طی حدود یک هفته، فضایی از آرامش یافتند؛ جایی که چیزی خیرخواهانه و شفاف برای متولد شدن، زمان کافی پیدا کرد.

در این ساختارها فضای زیادی برای حرکت وجود دارد و آن‌ها به‌نرمی از دام‌های ساختارهای سختگیرانه دور می‌شوند. بیشتر شبیه دشت‌های گسترده‌ای از گل‌های وحشی‌اند تا دسته‌های گل آرایش‌شده؛ ذاتشان زودگذر است، اما چرخه‌ای هم هست، که چیزی از جاودانگی یا بی‌زمانی را تداعی می‌کند.

بدنه کاری این ترانه‌سرا که در دره هادسون فعالیت می‌کند هم می‌تواند چرخه‌ای تلقی شود. آلبوم 2021 او “میررورس تو تی سون” بیشتر تلاشی پاپ‌محور در نوشتن آهنگ است؛ «بلوی وف دیستانکی» در سال 2019 چیزی شاعرانه‌تر، باز و آرام دارد؛ و «وانت فور نوتینگ» در 2017 مملو از هُک‌های ساده، دلنشین و درگیرکننده است. این نوسان در رویکرد چیزی است که توماس می‌گوید به‌صورت طبیعی طی سال‌ها به زندگی هنری‌اش راه یافته و در تمام کارهایش جریان یافته است.

با این حال، حتی اگر شنونده بدون پیش‌زمینه آثار پیشین او وارد “کوسموس فوریویر” شود، این آلبوم مستقل می‌درخشد و با شنیدن‌های عمیق‌تر و مکرر، با احساسی از آرامش و اطمینان مهربان، پاداشی گرم دارد. شکوه بدون درام، صداقت بدون تیزی—کیفیت‌هایی نادر و لطیف که در هر ترانه جاری‌اند. مثل یک دست دوست‌داشتنی بر شانه، این موسیقی به شنونده دعوت می‌کند تا راحت‌تر با پرسش‌های بی‌پاسخی که ممکن است در درونش باشند کنار بیاید. نشان می‌دهد که بخشیدن به خود برای ابهام، اجازه دادن به خود برای تجربه خوبی ناب و ساده، یعنی احساس تعلق بیشتر به دنیا و احساس بهترِ در آغوش بودنِ خودِ جهان فراگیر.

- جین پوویرس

وقتی در حال نوشتن و ضبط ترانه‌ها برای آلبوم جدیدم، "کوسموس فوریویر,"، بودم، در یک فضای میانی عمیق از زندگی‌ام قرار داشتم. پاییز 2020 بود، زمانی که دنیا تازه داشت دوباره به هم می‌ریخت. احساس می‌کردم از تغییرات شخصی عظیمی عبور کرده‌ام اما می‌توانستم حس کنم تغییرات بزرگ‌تری در راه است، هرچند نمی‌دانستم آن‌ها چه خواهند بود یا چطور نمود می‌یابند.  

وقتی گروه را برای چند روز به یک خانه آرام در جنگل دعوت کردم، تنها چیزی که می‌دانستم این بود که می‌خواهم ببینم با تکیه بر گستردگی ناشناخته چه چیزی می‌توانیم بسازیم. در هر یک از ترانه‌ها بخش‌های باز گذاشتم تا شهود صداهای‌مان را به هم نزدیک کند و در نتیجه بیشترین بخش از آلبوم را به‌صورت زنده ضبط کردیم، در حالی که کاملاً به نیت من وفادار بود.
امیدم از اشتراک‌گذاری این آهنگ‌ها اکنون این است که برای کسی فضایی فراهم شود تا با آگاهی درونی‌اش بنشیند و راز بینش‌های خودش را کاوش کند. زندگی چرخه‌ای حرکت می‌کند. فصل‌ها عوض می‌شوند. مرگ‌های خویشتن اغلب با تجدید حیات و بازگشت همراه‌اند، که در نقاشی‌های شگفت‌انگیز یروکا ماریا تورو بر جلدهای جلو و پشت این آلبوم بازتاب یافته‌اند. گاهی کافی است تا حدی، و برای مدت کافی، ساکت بمانیم تا به اعتماد بازگردیم و شاید حتی هیجان این لحظاتِ پُرقدرتِ میانی را نیز پیدا کنیم.

- لی توماس

اجرای زنده

7 اکتبر - اوالون لوونگی, کاتسکیلل, NY - قویویرس، فییلد گویدیس، لیا توماس
17 اکتبر - برووکلین، تی وول - با گوشیس، ادیلین ستریی
18 اکتبر - ووودستوکک - با یروکا ماریا تورو