بیللی جتر آلبوم جدید دیلتا تراکیس را منتشر می کند

آلبوم جدید بیللی جتر، دیلتا تراکیس، آخرین خáماج موسیقایی او را نشان می دهد. تک آهنگ برجسته ی آلبوم، "هامبونی ستومپ,"، با حضور افسانه ای بابی راش، یک لبه ی پویا به صدا ی غنی و ژانر-سپاننینگ جتر اضافه می کند.

موسیقی بیللی جتر از یک کلاژ از تأثیرات مختلف تشکیل شده است، از جمله بلوز دلتای میسیسیپی، راک اند رول، فولک اوزارک، بلوگراس کلرادو و کمی از آهنگ های کمپ فایر گریتفول دد. بیللی جتر در دلتای میسیسیپی در آرکانزاس به سال 1955 به دنیا آمد و در معرض یک بافت پیچیده از سبک های موسیقی قرار داشت که غنی از تاریخ و شخصیت های رنگارنگ بود. اواخر دهه 60 و اوایل دهه 70 زمان-یکسکیتینگ برای یک شنونده موسیقی جوان بود - از آهنگسازی伟大的 رابی رابرتسون، نیل یانگ تا جری گارسیا. بزرگ شدن در این دوره ی مهم در تاریخ موسیقی آمریکا به جتر کمک کرد تا یک پایه ی موسیقایی ایجاد کند که از ابتدا گسترده بود و همچنان در حال رشد است. اگرچه او در آهنگسازی دیر وارد شد، اما شخصیت های محلی همیشه زمین肥肥 برای рассказ کردن فراهم می کرد. با استعدادش به عنوان یک рассказنده ییستینگویشید و عشق طولانی مدت به موسیقی، تکامل بیللی جتر به یک خواننده، آهنگساز و موسیقیدان با استعداد یک پیشرفت طبیعی بود. یک بار که شروع به نوشتن کرد، آهنگ ها شروع به جریان مانند رود میسیسیپی در فصل بارانی کردند. تا به امروز او چندین آلبوم طولانی منتشر کرده است: مینستریلس, میسفیتس & میلودییس (2016)، سونگ دوگ بلویس (2018)، هووسی ون فیری (2019)، شینی ییی لاندینگ (2021)، و پنجمین آلبومش هیستیریا (2023).

قوت داستان ها، شخصیت های رنگارنگ و ارجاع به رویدادهای واقعی، بیللی جتر را به عنوان یک рассказنده ی ماستیر، مورخ و ترانه سرای که از موسیقی به عنوان بوم برای هنر خود استفاده می کند، معرفی می کند.

این روزها جتر زمان خود را بین کوه های کلرادو و دلتای آرکانزاس تقسیم می کند و حتی به طور ناخواسته تحت تأثیر برخی از影响ات خاک قرمز در بین این دو قرار گرفته است.