‘دیساپپوینتمینت ماچینی’ ارلیستون در لحظات لیمینال از دست دادن، سردرگمی و تمایل وجود دارد

ارلیستون یک دوئت لندنی است که از جاکک راتکلیففی (خواننده / نوازنده) و گیورگی هاسبوری (نوازنده / تهیه کننده) تشکیل شده است، که تک آهنگ های ‘مونکس وف لیندیسفارنی’، ‘ویرتیکال’ و ‘وهات دید ی تینک ووولد هاپپین’ را در مسیر انتشار آلبوم 首 منتشر کرده اند دیساپپوینتمینت ماچینی (۷ فوریه ۲۰۲۵). اکنون آهنگ عنوانی شگفت انگیز به این زنجیره از قطعات درون نگرانه و صمیمی می پیوندد تا جهان سازی احساسی را که ارلیستون به خوبی انجام می دهد، تکمیل کند.

تک آهنگ 'ماشین ناامیدی' با حس از دست دادن، سردرگمی و تمایل پر شده است. این حول ایده قابل درک تکرار الگوهای رفتاری است که بسیاری از ما به آن دچار می شویم، چه به انتخاب، چه به تصادف، یا صرفاً拒وسال تغییر. در حالی که ممکن است این روزها درک پیچیده تری از این موضوع داشته باشیم، این ایده هنوز در بسیاری از شرایط صادق است و این چیزی است که برای آخرین آهنگ آلبوم ارلیستون، 'ماشین ناامیدی' صادق است.

همانطور که گروه توضیح می دهد، "این آهنگ به الگوی رفتاری تکراری می پردازد که به طور مکانیکی و لزوماً به ناامیدی می انجامد. همچنین سعی می کند واقعیت را در کونتیکستو قرار دهد که این یک 'مسئله کوچک' است و اهمیتی ندارد، اما با وجود تلاش برای کم اهمیت جلوه دادن آن، احساسات همانطور باقی می ماند."‍

این تصویر قابل لمس از تلاش برای آویختن مشکلات خود به یک آویز که اصالت نوشتن آهنگ های بیانگر گروه را اثبات می کند. خود را به عنوان “ساد سونگ سپیکیالیستس” توصیف می کند، آهنگ هایی مانند ‘دیساپپوینتمینت ماچینی’ “لیمینال مومینتس”از عدم اطمینان منزوی از آن دوره خاص از زندگی، اواخر بیست سالگی و اوایل سی سالگی. چه شنوندگان در حال گذر از این مسیر هستند، چه انتظار دارند چه اتفاقی خواهد افتاد، یا در مورد سردرگمی گذشته خود تفکر می کنند، قابل درک بودن نوشتن آهنگ های ارلیستون انکار ناپذیر است.

علاوه بر اینکه یک قطعه هنری مستقل است، این آهنگ در داستان گسترده آلبوم قرار می گیرد، که شنوندگان را در یک سفر احساسی از قلب شکسته اولیه تا چیزی در مرز پذیرش ... حتی یک پیو امید می برد. تنها راه رسیدن به آنجا این است که از طریق آن بروید و همانطور که راتکلیففی با دانش اعلام می کند، در همان چرخه ها ماندن "دویسن’ت وورک. یت وون’ت یویر ستوپ یوو فروم فییلینگ تی وای یوو’ری فییلینگ.”

‘ماشین ناامیدی’ همچنین با یک ویدیوی موسیقی-یووکاتیوی همراه است، به کارگردانی فارغ التحصیلان اخیر سکریینولوگی کارگردان میریویتیر فرییا لیویس و تهیه کننده میللی روستون، ترکیب منحصر به فردی از طنز و درون نگری را به تصویر می کشد. این ویدیو در اطراف بریستول فیلمبرداری شده است و یک راهب را به تصویر می کشد که توسط کایلوم کارراغیر بازی می شود، که از سکوت آرام صومعه خود خارج می شود تا چیزی بیشتر را جستجو کند - اما در می یابد که ارتباطی که او به دنبال آن است ممکن است یک توهم باشد. الهام گرفته از سنت امیش رومسپرینگا، این روایت جذابیت ماجراجویی و تجربیات دنیوی را منعکس می کند، در حالی که همچنین به جذابیت پایدار تنهایی و تکامل روحی اشاره می کند. ارلیستون سفر راهب را با موضوع آهنگ مقایسه می کند، که به دنبال ارتباط با شدتی است که گاهی ما را به حقیقت در مورد شخص یا هدف در انتهای دیگر کور می کند.

همکاری با فرییا و تیم او به ارلیستون این امکان را داد تا فقط روی داستان سرایی تمرکز کند، و نتیجه یک قطعه زیبا و متعادل است که طنز را با بازتاب خود صادقانه ترکیب می کند. این کاوش تفکر از "طلاهای احمق" کاملاً با سبک موسیقی درون نگرانه ارلیستون مطابقت دارد و یک داستان ساده را به یک استعاره قدرتمند برای یافتن معنا در مکان های غیرمنتظره تبدیل می کند.

تأثیرات کلیدی این گروه مانند تی ناتیونال، بون یویر و دامیین ریکی در عناصر گسترده و تولید صاف آنها به چشم می خورد و آنچه را که آنها به عنوان “هاردکوری میسیری” به آن اشاره می کنند، برجسته می کند.

ارلیستون، دیساپپوینتمینت ماچینی، ویدیوی رسمی موسیقی:

‍