الکس ای چاوز (دوس سانتوس) ویدئوی "کاتالینا" را به اشتراک می گذارد

یک گذرگاه شاعرانه و موسیقایی غوطه‌ور، آلبوم首ین الکس ای چاوز، سونورووس پریسینت، تفکرهای صوتی را در مورد از دست دادن، مهاجرت و سوگواری در سراسر مرزهای آمریکا گسترش می‌دهد، به عنوان یک مکان فیزیکی و فضای لیمینال. آنچه در سال ۲۰۱۹ به عنوان یک اجرا импровیزه آغاز شد - الهام‌گرفته از موسیقی و شعرهای کتاب برنده جایزه چاوز سووندس وف کروسسینگ: موسیک, میگراتیون, اند تی اورال پویتیکس وف هواپانگو ارریبیñو (داک ۲۰۱۷) - به عنوان یک آلبوم استودیویی در همکاری با تهیه‌کننده برنده جایزه گرمی قویتزال فلوریس.

تقریباً چهار سال در حال ساخت، سونورووس پریسینت یک بیانیه قابل توجه از چاوز - هنرمند، محقق و نظریه‌پرداز صوتی مرزها - است که برای کارهای زنده و ضبط‌شده خود شناخته شده است دوس سانتوس(آنتم بین المللی), کارامیلو هازی (رکورد ناسیونال), سمیتسونیان فولکوایس، علاوه بر همکاری با شاعر و موسیقیدان جاروچو افسانه‌ای مکزیک گویللیرمو ویلáزقویزبرندگان جایزه گرمی قویتزال و گروپو فانتاسما, و اعضای نامزد جایزه گرمی بلاکک پوماس و انتیبالاس. در سونورووس پریسینت، چاوز همه این نقش‌ها را به کار می‌گیرد، زیرا او صحنه‌های تأثیرگذار را به عنوان یک ادای احترام به زندگی و مرگ خواهر، مادر و پدرش نقاشی می‌کند. نتیجه یک سوئیت زیبا و دلخراش است که در سراسر مرزهای موسیقایی و فرهنگی آمریکا، از طریق داستان‌های شخصی از عبور مهاجران، غم و سیاست‌های زمان ما، به صدا در می‌آید.

این آلبوم در لس آنجلس و شیکاگو ضبط شده است و کاوش‌های پویا از صداها و سنت‌های منطقه‌ای مکزیک و آمریکای لاتین در سونورووس پریسینت با آرایش‌های جاز آوانگارد و ضبط‌های صدا، همراه با شعرهایی که توسط نویسنده و شاعر مشهور راجر ریوز (عضو گوگینهییم، نهایی‌نامه کتاب ملی و برنده جایزه شعر کینگزلی توفتس و جایزه شعر گریفین) نوشته و خوانده شده است، عمیق‌تر می‌شود. با حضور چهره‌های برجسته از جهان‌های سن جاروچو سنتی مکزیک، جاز و آراندبی - از جمله مارتا گونزالز (عضو مک‌آرتور ۲۰۲۲)، آلو بلک (نامزد جایزه گرمی ۲۰۱۵)، رامون گوتییرز (از سون دی مادیرا) و لوسیا گوتییرز ربلوسو (برنده رقابت بین‌المللی جاز واکال سارا وون ۲۰۲۲) - این سوئیت یک سرزمین زیبایی‌شناختی را کاوش می‌کند که از پروژه‌هایی که چاوز با آنها شناخته شده است، دور است.

همراه با اعلامیه امروز، تک‌آهنگ اصلی آلبوم “کóمپلیکیس دی لوتو” (هم‌پیمانان در سوگواری) اکنون در همه پلتفرم‌های موسیقی دیجیتال در کنار یک ویدیوی انیمیشن زیبایی که توسط استودیو پنهوما در همکاری با سلست بریزوئلا کارگردانی شده است، در دسترس است.

این ترانه دارای وکال دو نفره توسط چاوز و لورا کامبرون - موسیقیدان جاروچو، فعال و کهن‌سال از صحنه‌های موسیقی سن جاروچو لس آنجلس و شیکاگو. یک ریتم هوانگایو با ضرب‌آهنگی که صداهای ویستفول کامبرون و چاوز را در خود پرورش می‌دهد، همراه با آرایش‌های زهی خیالی مت اولری، همه اینها سرانجام به یک مرثیه غم‌انگیز ختم می‌شود که یادآور نوای ماریاچی در سنت زمین گرم مکزیک است.

خون‌ریز و در برخی موارد برش، سونورووس پریسینت با اطمینان از کارهای ترانه‌سرایی و شعر چاوز به نمایش می‌گذارد، یک صدا مطمئن و همدل را برجسته می‌کند،以及 نوازندگی و کار علمی او. او امکانات عمیق و многоوجهی غم و شفا را از طریق شعر، ملودی و ترانه‌سرایی قومی گسترش می‌دهد. همانطور که راجر ریوز توضیح می‌دهد، "معمولاً، ما مرثیه‌ها را به عنوان یادبودها، به عنوان لحظاتی از غم، در نظر می‌گیریم، اما در واقع، یک مرثیه در مورد ستایش چیزی است. شما نمی‌توانید چیزی را که دوست ندارید، سوگواری کنید."

اولین آلبوم انفرادی چاوز یک تور دو فورس است که لحظه‌ای مهم در حرفه یک هنرمند را نشان می‌دهد که تمام ابعاد کار و استعدادهای خود را برای بازسازی افق‌های خلاقانه یک آلبوم استودیویی و اشکال چندوجهی بورسیه به کار می‌گیرد، در حالی که به طور جسورانه سیاست‌های صوتی مرزها را کاوش می‌کند.

سونورووس پریسینت در تاریخ ۱۸ اکتبر ۲۰۲۴ از طریق ارتیویست ینتیرتاینمینت منتشر خواهد شد.

"نازک، کوتاه،"کاتالینا" به خواهر بزرگترم - کاتالینا - اختصاص دارد که در سن ۱۸ سالگی قربانی خشونت خانگی بود. یک ترانه از غم و پشیمانی، من برای اینکه نتوانستم به او بگویم خداحافظ، اشک می‌ریزم: "در درون من، همه چیز بدون تو از هم می‌پاشد؛ به جای انعکاس خودم، تو را در آینه می‌بینم." در آن زمان من ۱۱ ساله بودم و این عمل خشونت و از دست دادن به طور عمیقی تاریخ خانواده‌ام و مسیرم را به عنوان یک نویسنده شکل داد.