آرون توماس با آلبوم جدید 'هومان پاتتیرنس' یک بافت از داستان های زندگی می بافد

آرون توماس زندگی پر از سفر و ماجراجویی را داشته است. اولین آلبوم او پس از بازگشت به ساحل استرالیا، 'هومان پاتتیرنس' (17 می) ، به طور غیرقابل انتظار، یک مجموعه جهانی از آهنگها است. یک سفر خود، که ملودی های ایندی را با طعم های قدیمی کشور ترکیب می کند و یک مجموعه کار پر از داستان و غنی از صدا ایجاد می کند.

یک کار بالغ، این آلبوم اولین رکورد کامل آرون توماس در یک دهه است و به بالا و پایین های زندگی و لحظات بازاندیشی در بین آنها می پردازد. آرایش های لشکر از ریسمان، گیتار، کرن، پیانو و بانجو همه از طریق تجربیات آرون توماس بافته می شوند و یک منظر موسیقی پیچیده اما زیبا ایجاد می کنند.

حرفه ی موسیقی او او را در سراسر جهان به نمایش در جشنواره های مانند SXSW (آستین)، CMJ (نویورک)، پوپکومم (برلین) و لوندون کونکریتی اند گلاسس. پس از سال ها در خارج از کشور، بازگشت او به استرالیا باعث ظهور در جشنواره های استرالیا مانند وومادیلایدی 2017 شده است و آخرین انتشار های خود را از جمله دووبلی ج، ABC کوونتری، AU نقد، AAA باککستاگی و بیشتر نشان داده است.  

سرانجام آن را به جهان آزاد می کند، آرون توماس این آلبوم را اینگونه توصیف می کند:

"این آلبومیست که خودم را مجبور به ساخت آن کردم. آن آلبومی که نگران بودم ممکن است نتوانم آن را بسازم. آلبومی از یک موسیقی‌دان بسیار لجوج و پرشور. نوعی رکورد برای خودم که به بسیاری از راه‌ها تمایل من را برای ناامید نشدن و ترک موسیقی، حتی زمانی که پرداختی ندارد، نشان می دهد. و منظوری از پرداختی مالی ندارم."
‍

این آلبوم یک تولد دوباره برای خواننده-ترانه سرا است، و این اولین آهنگ، لحن را تعیین می کند. 'والک ون واتیر' یک آهنگ عاشقانه ی فولکلوریک پر از گیتار، ویولن، طاس و بانجو است، در یک ملودی که پر از оптимیسم است.

آهنگ دوم به طور ناگهانی در یک جهت بسیار متفاوت تغییر می کند، تقریباً به منظور شگفت زدن شنونده. 'مونیی' یک آهنگ تاریک و آشفته است، با یک طوفان سازی وحشی و سازهای برنجی که در طول آن در حال شکل گیری است و متن های خشمگین و تلخ در مورد یک دوستی ناامیدکننده را به همراه دارد.

در ادامه 'مووت وف تی کیتی', که احساس می شود مانند یک تیکه از帽 آرون به تأثیرات او است. یک گروو خام و تاریک و یک قسمت گیتار مودی پایه ی ووکال های دوگانه ی آرون را تشکیل می دهد.

'لیکی ا ستونی' یک فرصت برای نفس کشیدن است، یک جشن صادقانه اما خنده دار از عشق بی قید و شرط. سازهای الهام گرفته از اسپانیایی یک حس قوی از احساسات ایجاد می کنند، در حالی که آهنگ به میدیدا که آرایش لشکر غنی تر می شود، ساخته می شود.

'بیفوری ی میت یوو' پر از گیتار بازیگوش است و نگاهی خنده‌دار و امیدوار به عشق می اندازد. این آهنگ شاد و خنده‌دار است و صادقانه است که در تضاد با 'لونگ لوست فرییند' قرار دارد، یک سفر تاریک و ناامیدکننده که احساسات پیچیده关于 از دست دادن یک دوست را کاوش می کند. این آهنگ آهسته بین آکوردهای مینور و ماژور در نوسان است و احساسات پیچیده و متناقض آلبوم را دنبال می کند.

'بوتتلی وف وینی' به ناتوانی های خود آرون اشاره می کند، در حالی که هنوز یک آهنگ عاشقانه ی صادقانه است. برای保持 آلبوم در حال افزایش و کاهش، یک آهنگ آهسته و نوستالژیک دنبال می شود که به یک رابطه ی آسیب دیده اشاره می کند. 'سپیریتوال مان' با ریسمان و یک پیانو بزرگ قدیمی لایه بندی شده است و شاید تاریک ترین آهنگ آلبوم باشد.

'می بروتیر, می هیلل' یک آهنگی است که سعی می کند فاصله بین خانواده را درک کند، با طوری که مثل ضربان قلب در میکس قرار دارد و تا پایان شگفت انگیز و آشفته به طور ریتمیک تپش می کند. سپس، 'یوور لیغت' به قدرت نجات بخش عشق جدید اشاره کرد. این آهنگ پر از ملودی های نرم و لایه لایه است و غنی از هارمونی است.

برای پایان دادن به آلبوم، 'وی بوت کنوو' یک بالاد رمانتیک و خشمگین است، با گیتار و سلویگرووندید و یک ووکال صمیمی از آرون که به نتیجه ی اپیک خود می رسد. 'تو می کنییس', یک آهنگ تقریباً الهام گرفته از هری نیلسون در مورد خوشحال بودن از انجام هیچ کاری نیست. افکار سرگردان یک هنرمند که سالهای آینده را در نظر می گیرد. این آهنگ دارای صدایی تقریباً 70 ساله از پیانو و ساکسیفون است و آهنگی است که آرون در آن احساس آرامش می کند و می داند که زندگی خوبی دارد.

'هومان پاتتیرنس' یک آلبومی است که آرون توماس آن را به دقت در طول یک دهه پرورش داده است، و در 17 می، زمان آن فرا رسیده است که به جهان آزاد شود.