دوا لیپا - 'رادیکال وپتیمیسم': بررسی آلبوم

با سومین آلبوم استودیویی اش، با یک هنرمند بالغ، صوفیه و راضی آشنا می شویم دوا لیپا. شاید "radical" در رادیکال وپتیمیسم بیشتر در مورد سفر برای رسیدن به اینجا است تا وضعیت فعلی او. آلبوم خود ممکن است رادیکال نباشد، اما به‌طور خوب قرار گرفته است، و ما با یک دوا لیپا مطمئن آشنا می‌شویم که ارزش خود را ثابت کرده است.

اگر آلبوم首 خود، دوا لیپا، یک تجلی از عظمت از طریق استعداد خام و اراده بود، و فوتوری نوستالگیا یک انتشار رادیکال (در طول یک بیماری همه‌گیر 100 ساله) بود که ممکن است با آهنگ‌های оптимیستی مانند "Levitating" همه را از دیوانگی نجات داده باشد، رادیکال وپتیمیسم نماینده ی سفر است، نه فقط مقصد.

با دو آلبوم در بین ۵ آلبوم پربازدید در اسپاتیفای تمام دوران، نقش‌های بازیگری در باربیی و ارگیلی، یک پادکست (دوا لیپا: ات یوور سیرویکی) جایی که او با بیش از 100 مهمان مصاحبه کرده است (از جمله تیم کوک، که به لندن پرواز کرد تا توسط دوا از راحتی کاناپه اتاق نشیمن او مصاحبه شود) در مورد موضوعاتی که به نظر می‌رسد از عمق او خارج است، مانند AI، بزرگترین خبرنامه هنری و باشگاه کتاب در جهان (سرویس95), تولید، مدیریت و نشر خود (رادیکال22), بهترین جشنواره ی موسیقی جدید اروپا (جشنواره ی سوننی هیلل، با هنرمندانی مانند مایلی سایرس، کالوین هریس، مارتین گریکس، ج بالوین)، سازمان خیریه او، بنیاد سوننی هیلل، که مهدکودک‌ها را برای کودکان محروم ساخته است و همچنین تلاش‌های خیریه دیگر، و اخیراً خرید کاتالوگ موسیقی او، دوا لیپا به‌طور قابل‌قبول در همه کارهای خود موفق بوده است. شما باید یک оптимیست رادیکال باشید تا سعی در انجام هر یک از این کارها کنید، اما دوا به نظر می‌رسد که به‌راحتی همه این کارها را انجام می‌دهد. جرات داریم بگوییم، او ایلون ماسک پاپ است؟

در حالی که ایلون ماسک ممکن است در ساخت موشک‌ها و کاشت چیپ‌های مغزی، حفر تونل‌ها، ارسال هزاران ماهواره به فضا، مدیریت X (former Twitter)، ساخت AGI (هوش مصنوعی عمومی)، حل رانندگی خودمختار و ساخت خودروهای برقی از او پیشی بگیرد، دوا به‌طور قابل‌قبول در حال انجام کارهای بیشتری است. در حالی که این نقد را می‌نوشتیم، برای لحظه‌ای فراموش کردیم که او در واقع به موسیقی می‌پردازد و استادیوم‌ها و سالن‌های سراسر جهان را در تورهای خود به‌طور کامل پر می‌کند! سال گذشته در مورد چگونگی دوا لیپا در حال ساخت یک امپراتوری میلیارد دلاریو همه نشانه‌ها نشان می‌دهند که این اتفاق زودتر از آنچه فکر می‌کنیم رخ خواهد داد. او یکی از معدود کسانی خواهد شد که این هدف را به دست می‌آورد، در حالی که به نظر می‌رسد همیشه در حال تعطیلات. دوا لیپا می‌تواند به ما همه یک درس در مدیریت زمان بیاموزد. با سرعت پیشرفتی که دارد، ما驚 نمی‌شویم اگر او قبل از اِلون به مریخ برسد.

بازگشت به موسیقی. برای رادیکال وپتیمیسم، دوا می‌گوید که نزدیک به 100 آهنگ نوشته است، اما فقط 11 ترانه در آلبوم قرار گرفته است. این اولین آلبوم او در 4 سال گذشته است (آیا واقعاً اینقدر طول کشیده است که از زمان شروع COVID-19 گذشته است؟). در حالی که تیلور سوئیفت و بیانسه آلبوم‌هایی تقریباً 30 آهنگی به ما دادند، ما انتظار داشتیم که دوا بیش از 36 دقیقه و 35 ثانیه زمان پخش داشته باشد، به‌ویژه با توجه به فاصله بین آلبوم‌ها.

آهنگ‌های او یک فرد مطمئن، راضی و sophistique را نشان می‌دهند دوا لیپا. کوین پارکر از Tame Impala تولیدات بی‌عیب و نقصی را ارائه می‌دهد، و وکال‌ها - اگرچه کمی بیش از حد تمرین شده و گاهی اوقات احساس فشرده شدن می‌کنند - نزدیک به完벽 هستند. متن‌های مانند "These Walls" احساس صادقانه و خنک‌کننده‌ای دارند. این یک تجربه شنیداری خوب در کل است، چه چیزی وجود ندارد که احساس خوبی ایجاد کند؟ صدا و وکال‌های خام و احساسی آلبوم اول او از بین رفته‌اند و به جای آن، ملودی‌های صاف، خطوط و وکال‌هایی که نوت به نوت کامل شده‌اند، وجود دارند. دوا هیچ تلاشی برای نوشتن چیزی جز جایی که او در زندگی خود است، نمی‌کند، که در و خارج از عشق‌ها، مدام در حال داد و ستد و ساخت امپراتوری رسانه‌ای خود است. این یک آلبوم خوب اجرا شده برای آنچه که هست. با این حال، ما آنترهای خام مانند "New Rules"، "Physical"، "Levitating" و "Cold Heart" را از دست می‌دهیم. "Training Season" به این ویبرها نزدیک‌ترین است.

به‌طور مثال، دوا فرصت را از دست داد که برخی از هنرمندان بزرگ را در آلبوم معرفی کند. در نهایت، همکاری‌های او با التون جان، دابابی و مایلی سایرس برخی از بهترین آهنگ‌های او را به ما دادند. یک ویژگی از تروی سوان در "انیتینگ فور لووی" خوش آمد می‌گفت. شاید ما بتوانیم این را برای ریمیکس دریافت کنیم؟

ما به این زمینه نیاز داریم تا به‌درستی رادیکال وپتیمیسم برای آنچه هست و نه برای آنچه نیست. عنوان، رادیکال وپتیمیسم، چیزی را پیشنهاد می‌کند که آلبوم ارائه نمی‌دهد - یک صدا رادیکال - و نه یک فوتوری نوستالگیا 2.0. به جای آن، نشان می‌دهد که دوا اکنون کجاست و چگونه به اینجا رسیده است: استعداد خام و оптимیزم رادیکال. او در حال کامل کردن موسیقی خود است و ما را به جهانی می‌آورد که چیزها khá خوب هستند. تولیدات صاف و صمیمی، وکال‌ها کمی بیش از حد完فک، و متن‌های دقیق هستند. اگر رادیکال وپتیمیسم نشان ها دوا لیپا به完 کردن هنر خود، می‌توانیم انتظار داشته باشیم که موسیقی زیادی از او در آینده نزدیک منتشر شود.‍

ترک های مورد علاقه ی ما:

1. "These Walls"
2. "Training Season"
3. "Anything For Love"
4. "Maria"
5. "Houdini"

برای کسانی که به یاد روزهای دوا لیپا از آلبوم اول او، "Maria" نزدیک‌ترین چیزی است که می‌توانید دریافت کنید. ثبت پایین او همان احساس را اکنون که او در "Hotter Than Hell" ارائه داد، به ما می‌دهد، و به ما یادآوری می‌کند که چرا ما با دوا لیپا در اولین lugar.

اگر فرض را قبول کنیم که رادیکال وپتیمیسم، از آن لذت خواهید برد. به جای جستجوی یک تغییر رادیکال در صدا، بر روی тем‌های آلبوم مانند اعتماد به نفس، قدردانی از عشق‌های گذشته و باقی ماندن امیدوار برای روابط آینده تمرکز کنید. از طریق این لنز، رادیکال وپتیمیسم یک سفر قلبی از باقی ماندن صادق به خود به عنوان یک عاشق ناامید، علیرغم بالا و پایین‌های زندگی را نشان می‌دهد. ما دوادوره ی جدیدی از اعتماد به نفس و ارائه ی رادیکال وپتیمیسم 8.5 از 10.